Brighton Beach Memoirs (1986)

dit was echt een topkomedie,wat heb ik deze film vaak gezien vroeger,het is jammer dat ie niet zo bekend is

Vermakelijke film over een familie in de jaren 30.

Brighton Beach Memoirs is een film met een warme sfeer en leuke personages.

Wie denkt dat deze film puur comedy is heeft het toch fout, naar het einde toe wordt de film nog best diepgaand!

3,5 sterren, heb zeker kunnen genieten

Ik vond deze familiekroniek van een Joods arbeidersgezin in het New York van de jaren '30 redelijk tegenvallen. Dit acteerensemble spetterde niet echt van het scherm. Er wordt ook teveel kanten uitgegaan : de broer die zijn job verliest, de tante die de Ierse overbuur wel ziet zitten, de acteeraspiraties van de nicht, de seksuele fantasieën van Eugene etc. etc. Om goed te doen moest die film eigenlijk drie keer zo lang zijn om het echt interessant te maken. Brighton Beach Memoirs ziet er ook echt houterig uit op alle vlak. Wie een goede Neil Simon verfilming wil zien kijkt best naar Biloxi Blues (1988) (4*), die zoveel malen leuker was.

Blijft ook bij een herziening een erg fijn filmpje met een mooie ouderwetse gezellige sfeer! De 2de helft is duidelijk meer serieus en wat zwaarder dan de eerste helft maar zet hiermee wel een beeld neer wat meer realistisch is en niet de jaren 30 de Hollywood make-over wilt geven, het ziet er allemaal heel gezellig uit maar er waren tegelijkertijd een hoop problemen.

Het is geen zware film, de toon blijft luchtig en doet denken aan Woody Allens Radio Days.

3,5 blijft het zelfde maar zit niet ver van een 4 vandaan.