Djúpið (2012)

Film die mij tot het einde wist te boeien. Mooi verhaal, prachtige natuuropnamen van Ijsland en mooie (archief)beelden van die spectaculaie vulkaanuitbarsting van de vulkaan Helgafell - deel uitmakend van de Westman eilanden - in 1973. Zou de film niet op feiten gebaseerd zijn dan zou die urenlange zwempartij in de ijskoude Atlantische Oceaan van de enige overlevende van de schipbreuk mij zeer ongeloofwaardig overkomen. Maar goed, wonderen zijn de wereld nog niet uit. Dat liet deze film dus duidelijk zien. De wetenschap had het in ieder geval voor het nakijken.

4,0*

Redelijke film waarin een bemanningslid van een omgeslagen vissersboot als enige overlevende weet terug te zwemmen naar de kust. Gebaseerd op een waargebeurd verhaal, waarbij de film nog even doorgaat als de man het overleefd heeft. Ondanks dat de ruwe, ijskoude zee goed in beeld wordt gebracht, is de film als geheel soms wat aan de eenvoudige kant.

Een goede drama/actie film...

Een waargebeurd verhaal...

Prima verhaal...

Prima acteerwerk...

Perfect achtergrond geluid/muziek

(Dolby Digital)...

Mooi HD kwaliteit breedbeeld...

Jezus was een saaie bedoeling was dit. Het begint eigenlijk al met de klunzen van een zeelui. Je zou verwachten "een ezel stoot zich niet tweemaal aan dezelfde steen", maar deze ezels deden dat dus wel en met alle gevolgen van dien. Het gedeelte van schipbreukeling Gulli (gespeeld door Ólafur Darri Ólafsson) daarna in de zee was ook nog eens behoorlijk saai omdat alles zich afspeelt in het pikdonker en hij wat zit te ijlen tegen een meeuw. Pas nadat hij op het droge beland en de onderzoeken beginnen, vond ik de film pas een beetje interessant worden maar dan heeft de film nog maar iets van 30 minuten te gaan. Visueel ziet het er soms nog wel aardig uit (eigenlijk alleen de beelden van de vulkaanuitbarsting en daarna), maar de meerderheid van de opnames zijn in het donker. Deze saaie film was duidelijk niet aan mij besteedt, ook al is hij gebaseerd op een waargebeurd incident.

P.S. wel geinig de korte discussie over VHS en Betamax.

Sober maar doeltreffend verfilmd drama.Het desolate van de IJslandse natuur wordt goed over gebracht.Het laatste stuk is wat minder interessant (al vond ik die scene in het bassin wel leuk) maar omdat het een waargebeurd verhaal is hoort er dat nou eenmaal bij.Verder een goede acteerprestatie van hoofdrolspeler Ólafur Darri Ólafsson.

Een druppel in de oceaan

Opmerkelijk gegeven over een vissersboot die kapseist en een drenkeling in het ijskoude water die de wetten van de natuur trotseert en op zijn eentje 5 km en in 6h tijd terugzwemt naar het vasteland . De vibe van IJsland zit er goed in : roestige vissersboten en een allesomvattende natuur waarin de mens niks betekent en waarin de natuur over leven en dood beslist. Het geselen van de golven, de angst voor de dood, de eenzaamheid in de nacht, de priemende pijn van de basaltsteen en de ijskou. Wat Gulli daar meemaakte zou geen ander kunnen overleven. Was het de wil om te overleven? Of speelden hogere krachten een rol? Dat was vervolgens het Gulli mysterie : een wetenschappelijk curiosum. Een opmerkelijk verhaal over een opmerkelijke man. De flashbacks naar zijn jeugd en die vulkanische uitbarsting kon ik niet goed plaatsen en voelden als vulling aan. Erg goed, leunt dicht bij 4* aan.

Niet helemaal geslaagde film waarin het onwaarschijnlijke maar waargebeurde verhaal wordt verteld van de overlevende van een schipbreuk in de zee voor IJsland in 1984. De opbouw van het verhaal is degelijk en de gebeurtenis zelf wordt overtuigend in beeld gebracht, maar de nasleep is aan de saaie kant. Eén en ander neemt dan ook wat absurde vormen aan. Het aankijken waard, maar echt betrokken bij de gebeurtenissen en de personages raakte ik niet.

De IJslandse visser Guðlaugur "Gulli" Friðþórsson werd in 1984 een mediasensatie nadat hij op miraculeuze wijze na een zwemtocht van 7 uur door de Noord Atlantische Oceaan (watertemperatuur 5 graden, luchttemperatuur -3 graden) het vaste land wist te bereiken nadat zijn vissersbootje tot zinken is gekomen. Wetenschappers konden niet verklaren waarom deze te zware, kettingrokende visser in staat was zo lang te overleven in omstandigheden waarin een mens het normaal gesproken niet langer dan 20 minuten volhoudt. Ólafur Darri Ólafsson is perfect als Gulli: een eenvoudige, vriendelijke man van weinig woorden en speelt zijn rol - waarvoor hij vele uren in ijskoud water moest verblijven - zonder ooit te vervallen in melodrama. Gulli's gesprekken met een zeemeeuw roepen herinneringen op aan Wilson, de volleybal die Tom Hanks in leven hield in Cast Away. Regisseur Baltasar Kormákur zorgt met een combinatie van prachtige cinematografie van Bergsteinn Björgúlfsson en een sobere regie voor een authentieke, indrukwekkende ervaring. Op het einde komen beelden van de oorspronkelijke interviews met Gulli nog voorbij.

Djúpið, oftewel The Deep, is een (schijnbaar) waargebeurd verhaal, over een IJslandse visser die een schipbreuk overleeft om vervolgens tijden in de barre kou te overleven - eerst in zee, en daarna op de barre kust. Het is een wat simpel verhaaltje, dat eigenlijk ook niet toereikend is om de hele film interessant te blijven. Wat The Deep erg goed doet zijn de fraaie beelden van een winters IJsland en de barre omstandigheden op zee - ik kreeg het er hier bijna koud van. Ten tijde van de zeereis en de overlevingstocht van de visser is het het interessants, maar een half uur voor het einde is dat ook alweer afgelopen en volgt nog een half uur gepraat over hoe ongelooflijk het allemaal wel niet is. Redelijk, maar toch wat magertjes.

Fijne Ijslandse film over een lokale held die de wetten van de natuur heeft getard door uren te overleven in het ijskoude water en op eigen houtje de kust te bereiken. De film verhaalt net iets meer dan alleen maar de schipbreuk. Ook het ruige harde vissersleven komt op de voorgrond, net als de kameraadschap met de andere collega-vissers. Die typische ingesteldheid ook: hard werken als het moeten, zwanzen en drinken als het kan.

Ook het tweede gedeelte van de film was sterk waarbij hij letterlijk werd geleefd. Al die onderzoeken en tests, de intervieuws (of ondervragingen zoals je wil), het is één grote poppenkast. Hij had bijna gehoopt dat hij het niet gehaald had ...

Aangrijpend ook wanneer hij de nabestaanden opzocht, verteerd door schuldgevoelens. Verder goed gefilmd en een prima casting. De helse weersomstandigheden en het woeste Ijslandse landschap komen sterk naar voren. Prima survivalfilm, niets meer, niets minder.

De beperkingen van gekaderd wetenschappelijk denken, komen goed naar voren in deze verder menselijke film, waarbij de wil om te overleven gekoppeld aan eigenschappen waar Gulli, mooie ingetogen rol van Ólafsson, mee door het leven gaat er toe leidt dat hij een bezienswaardigheid wordt, doch zijn nuchterheid hierin brengt hem tot een een keerpunt in zijn leven.