Camille Redouble (2012)

Plot klinkt een beetje als Back to the Future.

Tegenvaller. Deze film moet het zeker niet hebben van de special FX, want die zijn er nauwelijks of eigenlijk helemaal niet. Ze wordt weer 16 maar ziet er nog steeds even oud uit. Het verhaal is niet eens echt interessant en als komedie is dit zeker niet geslaagd. Ik heb werkelijk waar niet 1 keer gelachen. Het einde vind ik ook veel te makkelijk gedaan. Het was allemaal maar een droom 2 sterren

Noémie Lvosky neemt zowel de regie, een gedeelte van het draaiboek als de hoofdrol voor haar rekening. Zij speelt ook de hoofdpersoon als 16 jarig meisje: ondanks haar acteertalent ziet dat er belachelijk uit als je in werkelijkheid bijna vijftig bent. Waarom geen jonge actrice voor deze rol genomen!? De televisiefilm-achtige komedie toont fris en levendig, maar het verhaal zelf is te zoet, simpel en voorspelbaar. Het tijdreizen dat de regisseuse een filosofische inslag probeert te geven, komt eerder grillig over. De muziek is bijzonder goed gekozen.

De film is meer komedie / drama en in mijn ogen best geslaagd het verhaal is heerlijk , zouden we dat allemaal stiekem niet willen?. En wat Noémie Lvovsky aangaat dat ze haar hebben gebruikt ook voor de scenes die 25 jaar terug gaan dat vond ik juist een pluspunt want wij zagen haar als 40 plusser maar de mensen om haar heen weer als een zestienjarig meisje. Die Noémie Lvovsky had op sommige momenten iets weg van onze eigen Katja Schuurman ik doel dan op haar gezichts- uitdrukking. Verder een prima tijdsbeeld en de prachtige soundtrack doet de rest.

Best leuke film, maar was wel meer uit te halen.

Het stoorde me wel dat ze terug in de tijd vreesde dat ze haar dochter nooit meer zou zien wanneer ze niet meer opnieuw zwanger van Eric zou worden. Besefte ze dan hoegenaamd niet dat ze haar dochter sowieso nooit meer zou terugkrijgen vanaf ze terug in de tijd was? Op het moment dat ze terug in de tijd was, deed ze al andere handelingen dan de eerste keer toen ze jong was. Ze zou dus nooit meer op dezelfde manier, hetzelfde tijdstip, ... bevrucht raken. Vanaf de kleinste minimale verandering in haar handelen i.v.m. haar vorige leven, werd het dus onmogelijk om dezelfde zaadcel en eicel uit haar eerste leven te laten bevruchten. Haar dochter uit haar eerste leven zou ze dus sowieso nooit meer terugkrijgen.

Er gebeurt hier toch wel net iets te weinig om er van begin tot eind aandachtig bij te blijven. Het is allemaal heel eenvoudig gehouden, met bijzonder weinig diepgang. En de humor, die blijft zo wel ongeveer beperkt tot het feit dat het verhaal een grappig gegeven is.

Charmante fantasiekomedie met een beetje drama, of hoe er aan tegenslagen in het leven moeilijk te ontkomen is en men uiteindelijk geen tweede kans krijgt.

Noémie Lvovsky (wat is die ondertussen, vooral als actrice bekend geworden) in de regiestoel maar ook als hoofdrolspeelster.

Zoals men kan verwachten, enigszins verrast geen andere actrice, als 16-jarige, te zien maar het is maar even wennen en aan grappigheid moet de film daarvoor niet inboeten. Integendeel het is meerdere keren geamuseerd glimlachen met enkele situaties die nooit doldwaas worden maar een zekere warmte aanvoeren.

Naast de hoofdrolspeelster en enkele gewillige, gevestigde waarden als Jean-Pierre Léaud, is het ook genieten van de studentes als Judith Chemla e.a.

Yolande Moreau hield aan de film een Magritte over. Ze zag er anders uit dan gewoonlijk.