Lilet Never Happened (2012)

Het wordt je niet door je strot gedouwd maar de film wil overduidelijk een punt maken. En daar slaagt ie in, hoewel ik liever de interpretatie aan mezelf had gehouden.

Toch kan ik niet ontkennen dat deze film hartstikke nodig is en overtuigend genoeg wordt gebracht. Sandy Talag komt subliem over als een kind dat veel te wijs lijkt voor haar leeftijd. Met nadruk op 'lijkt'. En vrolijk worden we er niet van maar van hetzelfde kaliber maakte Lilja4-ever wel iets meer indruk.

Volledige recensie.

Ik vind deze film juist totaal niet realistisch, en ook dramatisch was het dramatisch.

Johanna ter Steege wordt in de film steeds aangeduid als "the American", terwijl ze dat met haar nadrukkelijk nederengelse tongval duidelijk niet is. Dat kan misschien in het theater maar in een speelfilm werkt dat niet.

De flapteksten zetten me weer een sop het verkeerde been. "Deze must see schudt je kijk op de wereld even flink door elkaar" Marie Claire."een fenomenale rol van Sandy Talag, deze film verdiendt een groot publiek", Tros Kompas. Goed niet mijn favo media. Persoonlijk vond ik die Sandy Talag vrij irritant, en het acteurwerk van de volwassenen was vrij matig.

Zoals wel vaak wil een belangrijke boodschap of een waargebeurd verhaal nog niet zeggen dat de film dan ook meteen goed is.

Tragische film over een kindprostituee in Manilla. In het verbijsterende verhaal wisselen dramatische en grappige momenten elkaar in hoog tempo af:
Lilet tegen haar vriendje Nonoy, die seksonderricht van haar wil hebben:
Is dat alles? 60 cent? Daarvoor krijg je alleen maar een zoen.

Door schade en schande wijzer geworden leert Lilet al op heel jonge leeftijd dat volwassenen niet te vertrouwen zijn. Haar eigenzinnige, optimistische en bijdehante levenshouding wordt door de kleine Sandy Talag op meer dan geloofwaardige wijze vorm gegeven. Daarnaast een aardige rol van Johanna ter Steege als de jongerenwerkster, die maar geen vat kan krijgen op Lilet.

Een knappe, toegankelijke film, waarin behalve de kinderprostitutie de natuurlijke overlevingsdrang van een vroegrijp meisje centraal staat. Sterke regie van Jacco Groen (Meiden van de Keileweg), die niet kan verbloemen dat hij eigenlijk een documentairemaker is.
Een internationaal veel geprezen film, die als klapper op de vuurpijl op de Filipijnen een presidentiële onderscheiding heeft gekregen.

Op zich wel een goed verhaal met een heftig onderwerp. helaas is het acteerwerk van de cast niet altijd even goed. Ook het camerawerk vind ik persoonlijk wat tegenvallen en de film oogt soms wat goedkoop. Maar ondanks dat toch een kleine voldoende waard.