La Verità secondo Satana (1972)

Ai, die had ik uploadklaar staan.

Het kan verkeren!

Toch nog iets kunnen doen: een poster geplaatst in plaats van een still.

Wat de film betreft, blijkbaar hebben ze er een soep van gemaakt. Er bestaan verschillende versies, waaronder een beruchte met hardcore inserts. Dit gebeurde vaak in de jaren zeventig.

Wauw...een erg mooie poster ook!

Goed bezig weer, Bungel en Mac Hammer ! . Deze Polselli klassieker was rijp voor toevoeging inclusief idd. prachtige poster.

Zoals gezegd betreft het een verminkte film, maar gezien de aard van de Polselli cinema weet je natuurlijk nooit of je naar een volledige film zit te kijken...de versie die ik zag duurde iig 85 minuten, de meest integrale die er zou zijn en zonder hardcore inserts.

Het betreft hier weer een krankzinnig voorbeeld van de gekende Polselli SM thematiek omtrent de strijd tussen de sexen. Termen als horror, giallo, farce of melodrama zijn van toepassing en ook weer niet, het handelt zich hier hier gewoon om een auteursfilm laten we het daar op houden.

De intrige is simpel: Roibert ( sic) ,een door Polselli regular Ravaioli gespeelde linkse intellectueel annex prulschrijver, is verwikkeld in een heftige SM relatie met prinses Diana ( sic) gespeeld door Polselli muze Calderoni , die hier met kortgeknipte lokken Louise Brooks/Lulu moet evoceren, en ze lijkt er idd. wel op.

Zoals gezegd doet Roibert enkele komische zelfmoordpogingen, hij wordt onderbroken door de entree van Diana, er ontstaat een gespassioneerde SM orgie à deux die eindigt met de dood van Roibert, naar Diana denkt door haar schuld.

Er ontvouwt zich dan een kamerspel als blijkt dat de moord gezien is door ene Totorello, een om onduidelijke reden in een soort kamerjapon gehulde clown en zeiknicht wiens betrouwbaarheid als getuige ietwat wordt ondermijnd door het feit dattie denkt dattie een kip is, en deze waanidee ook om de 10 seconden demonstreert met kakelgeluiden en gebaren... zoals u al vermoedde neemt Totorello zelf de rol van SM meester over en onderwerpt hij Calderoni aan allerlei ranzige vernederingsspelletjes, waarbij wederom een hond een belangrijke rol vervult terwijl Calderoni erbij ligt in vierendeel positie, slechts gehuld in een zwarte slip ...

Dan voegt zich later nog Diana's zwarte SM lesbo slavin Anjita-Bastien bij het gezelschap die al snel de zweep ter hand neemt, maar ze vindt uiteindelijk een hippie-orgie interessanter.

Tegen het eind volgt dan nog een giallo style twist.

Dit alles wordt gelardeerd met associatieve montage POV Diana, die langzaamaan steeds gekker wordt en in flashbacks - vaak in negatief- terugkijkt op haar SM relaties met zowel Roibert als Anjita, en in haar waanzin het lijk van Roibert overal ziet opduiken. Fulci style wordt dit allemaal in en uitgeluid door extreme close-ups van Calderoni's ogen.

Calderoni hupst allicht gedurende de hele film halfnaakt rond, en daar was niks mis mee ! De boobs van Antonelli en Fenech kent- terecht- iedereen, maar die van haar doen daar niets voor onder ! FF naakt is er trouwens ook te zien in de hippie-orgie die op het eind steeds te onpas kroskuttend het verhaal onderbreekt, maar de schaamdelen waren daar afgeplakt.

De score was grotendeels een rip-off van andere films, maar voor de gelegenheid componeerden Polselli en De Stefano ook nog de evergreen "ama il prosssimo tuo " .

Dit meesterwerk wacht vooralsnog op een fatsoenlijke release.