Douze Heures d'Horloge (1959)

Er bestaan er aardig wat van : films met een scenario van Narcejac/ Boileau...vertigo, les diaboliques of les yeux sans visage, om maar eens wat gekende klassiekers te noemen. Deze is wat minder gekend en dat niet zonder reden. Een van de voornaamste schuldigen aan deze relatieve ongekendheid is regisseur von Radvanyi ( midbrows ook gekend als broer van Sandor Marai...), voor zover deze naam belletjes doet rinkelen is dat vanwege enkele campy Romy Schneider prullen.

De goede man besloot schijnbaar dat deze film die opgezet lijkt te zijn als een scenario voor een semi- noir, beter functioneerde als...een soap/ melodrama, dat krijgen we dan ook. Het lijkt eerst een prisonbreak drama te worden en we ontmoeten Terzieff en Bessemer in de eerste sequentie in hun cel, daarna bezoeken we de mis en treffen daar niemand minder dan Lino Ventura- nog geen superster- aan. De 3 ontsnappen echter off screen, we zien niet eens hoe Terzieff aan die 3 kogels in zijn donder kwam. Dit gebeurt ook al in het begin: van de standaard voorbereidingen op de break zien we ook al niets.

Na deze teleurstelling denken we ons alsnog op te kunnen maken voor een thrillerke waarin de 3 verdoemde anti- helden 12 uur hebben om - tijdens 14 juillet, omgeving Toulon aan de mediterranee- geld en valse papieren te regelen om daarmee per boot te ontsnappen richting vrijheid.

Niet, dus. Of tenminste : in principe is dat wel de hoofdlijn van de intrige, maar die wordt uitgewerkt in de eerste plaats als een soap, en in de tweede als een klucht. Die laatste voor rekening van Ventura die steeds wordt lastig gevallen door een dronken flic-jeanet ( die bestaan ook ), een soort Hitchcock achtige comic relief maar dan op zijn flauwst. De soap is er voor Bessemer die Terzieffs vriendinnetje Bartok opzoekt, in eerste plaats voor het geld maar ook- en dit is bizar- omdat hij in de cel verliefd is geworden op het beeld dat Terzieff van haar schetste in hun cel, en geinspireerd waardoor hij hem in die cel sodomiseerde ! ( wordt niet expliciet zo gezegd natuurlijk, maar een hint is genoeg ). Een soap nog gecompliceerd door Bartoks relatie met Fröbe ( die jullie ook kennen uit Goldfinger...) uit nood, en een volstrekt overbodige verhaallijn omtrent een aanstaand aristocratisch koppeltje.

Dit alles wordt gebracht via lang uitgesponnen, soapachtige absurde dialogen die ervoor zorgen dat de sfeer van wanhoop en angst ( als in een noir ) die de film- denk ik- volgens de scenaristen had moeten oproepen, ontaardt tot een sfeer van verveling en irritatie.

Hoe dit afloopt kunt u hierboven al lezen : Terzieff bloedt dood, Fröbe schiet Bessemer overhoop en Terzieff bloedt verder dood ( practisch het enige dat hij in deze film te doen heeft ! ), femme fatale Bartok peert hem met het geld. Maar dat interesseert de meeste kijkers dan al niet meer.

Buitendien hebben we hier het puddingprobleem : een half overdubde cast van Duitstaligen, wat icm al die dialogen ook niet denderend werkt. En de DVD die in 2012 werd uitgebracht heeft alleen Franse audio zonder subs, zoals u begrijpt.

Trouwens : deze halfduitse pudding met Fröbe en Bessemer moet heel vaak op de Duitse teevee te zien zijn geweest- je kunt niet eens zeggen gedubd grotendeels- en heel veel mensen hier moeten dit gezien hebben. Wat vonden jullie hiervan, en WAAROM STEMMEN JULLIE NIET ?

Nou ja, "heel veel". Heb hem inderdaad gezien. En wat je vraag betreft...ik vermoed dat we op dezelfde lijn zitten.

ok, een ** dan

Heb deze in het verleden inderdaad ook ** gegeven. (Nu dus bij IMDb, ****)

Wist niet dat er al ooit op deze gestemd was, maar leek me een zaak van elementaire logica dat meerdere mensen dit gezien moesten hebben.