De l'Autre Côté du Périph (2012)

Bijzonder aardige buddy-film, waarbij ik me pas tijdens de credits realiseerde dat ze eigenlijk weinig om het lijf heeft. Sy & Lafitte zijn een prima komisch duo dat de enigszins belegen grappen naar een hoger niveau tilt, verder verzorgd in beeld gebracht en voorzien een paar fijne verwijzingen naar het genre (vooral de Joss Beaumont outfit van Monge in de finale is hilarisch). Daar staat dan tegenover dat een echte finale uitblijft, het loopt allemaal met een sisser af. Gelukkig maakt de aanwezigheid van Sabrina Ouazani dan nog veel goed.

3*

Contrastclichés.

'De l'Autre Côté du Périph', in Nederland uitgebracht onder de titel 'On the Other Side of the Tracks', is een enigszins vrolijke misdaadfilm annex buddy-film. De inmiddels door 'Intouchables' internationaal doorgebroken Omar Sy mag ook hier zijn kunstje doen. De goedlachse reus doet dus een paar danspasjes, trekt zijn grimassen en geeft tegengas aan de minstens zo grappige Laurent Lafitte. Ze zijn twee tegenpolen. De zwarte en de witte cop, de ene uit de getto en de ander uit betere kringen. Hilariteit alom. Of niet?

Nee dus, want dit soort inkoppertjes deden het keepende filmpubliek misschien sidderen in de decennia voor ons, maar heden ten dage zijn het flauwe clichés. Met clichés hoeft niks mis te zijn, maar dan moeten de grapjes wel heel erg leuk zijn en de stereotypes toch op zijn minst werkend. Niets van dat alles. De film dartelt aangenaam voorbij aan de kijker, maar het niveau van de betere buddy-film wordt nergens gehaald. Hoe vaak Eddie Murphy ook wordt genoemd. Ook die andere klassieker, 'Le Professionnel, doet alleen maar het contrast verscherpen. Een Belmondo wordt hier met node gemist.

Dat is jammer, want de opzet is best aardig en de acteurs doen hun best. Het verhaaltje is wat standaard, maar de film moet het dan ook duidelijk van de humor hebben. En die is helaas lang niet altijd even sterk, op een paar geinige uitschieters na. Het verschil tussen de afkomst van de buddy's, de naaktgrapjes, de Eddie Murphy-pogingen en al wat dies meer zij. Het werkt allemaal slechts ten dele terwijl je als kijker eveneens ervaart dat er wel genoeg potentie aanwezig is om je te doen schuddebuiken. Het voelt echter allemaal teveel aan als een herhalingsoefening.

Redelijk.

Met dank aan Filmfreak voor het recensie-exemplaar.

Ik vond hem wel leuk!

Twee tegenpolen: Omar Sy wil een imitatie van Eddy Murphy zijn en Laurent Lafitte wil Jean Paul Belmondo ademen... en deze twee moeten samen een moord op lossen in een van de gevaarlijkste buurten van Parijs... Althans, het word overal in de stad gezegd dat die buurt gevaarlijk is. Ja, en wat krijgen we dan: een typische politiefilm, doorspekt met fijne actie, heerlijke droge humor en enkele dikke knipogen. Daarnaast nog lekkere prikjes naar de maatschappij toe...

Nee, ik heb me wel weten te vermaken met deze flick. Omar Sy steelt weer de show en is voor een actie/komedie ook zeker geen verkeerde keuze. Ook de gangsters zijn weer lekker typisch en die hele jeugdbende die zo nu en dan eens opduikt weet ook op je lachspieren te werken. Pute!!!!

Prima tussendoortje.

4,0*