Ride in the Whirlwind (1965)

Behoorlijk saai ook af en toe. Toch heb ik me redelijk vermaakt, maar dat zal ook te maken hebben met de korte speelduur.

Dat zinnetje wordt inderdaad erg veel gebruikt, ik hoorde het zo'n zes keer binnen de vijf minuten.

Deze low budget western die volgens IMDb in 18 dagen werd gedraaid, en dat is eraan te zien, heeft een erg eenvoudig verhaaltje en lijkt wel een episode van een of andere tv-serie. Jack Nicholson speelt ondermaats en heeft in deze film weinig charisma.

Wil overduidelijk een soort gedemysticeerd wilde westen laten zien en daarddoor erg veel nadruk op alledaagse handelingen en nogal uitgekleed qua stijl. Helaas is het plotje dat we krijgen dan weer zo chiche als je kunt hebben. Het script was van Nichelson. Maar zeker niet zo slecht zoals hier ook wel beweerd wordt.

Matig.

Op zich is de premisse wel interessant en tijdens het laatste kwartier maakt de film dat ook wel waar, met een voor mij bevredigend en ook mooi gefilmd einde. Helaas laat men in dat eerste uur vaak steken vallen waardoor de schwung er meer dan eens uit gaat en de film als een pudding inzakt. Men tracht een weinig geromantiseerde western te maken - dan ben ik altijd wel geïnteresseerd -, maar de urgentie van de klopjacht had te allen tijde aanwezig moeten zijn, en dat is niet het geval. Spijtig.

2,5

Goed gemaakte en goed uitgebalanceerde ‘kleine’ western waarin Jack Nicholson een grote hand heeft gehad. Naast de hoofdrol nam hij ook het script en de productie voor zijn rekening. Het levert een goeie mix van realisme, actie en psychologie op. De nadruk ligt meer op de onderlinge relaties tussen de personages dan de actie en dat houdt het wel interessant. Dit is een film uit midden jaren ‘60 en Hollywood is dan volop in transitie. Dit is zeker geen western met traditionele helden. Jack Nicholson en zijn gezellen zijn echte anti-helden die zich op het verkeerde moment op de verkeerde plaats vinden en op de loop moeten. De goeden in het verhaal glijden door hun gebrek aan onderzoek en impulsieve lynchpartijen af in een onverkwikkelijke grijze zone. Chick van dienst is Millie Perkins: aan haar look zie je ook wel dat dit gemaakt is midden jaren ‘60. Verder zie ik ook voor het eerst in een een western een Afro-Amerikaan als cowboy opduiken. Nog een sign of the times.