Singham (2011)

Tenzij je Slumdog Millionaire als Bollywood wilt bestempelen (op deze site staat echter het Verenigd Koninkrijk als productieland vermeld) is dit mijn eerste Bollywood film. Reden om deze film te gaan kijken was een kennis die me een filmpje op Youtube met de titel "super funny Indian action movie" liet zien waarin enkele actiescènes uit deze film te zien waren. Was inderdaad grappig, dus ik wilde me wel eens aan een Bollywood film wagen.

Het goede nieuws, en dat was iets dat ik niet had verwacht van te voren, is dat er duidelijk aandacht aan het visuele is besteed. Veel slow motion beelden, soms juist weer veel fast motion. Leuk, maar het lijkt naast het wat gelige filtertje wel het enige trucje te zijn en dat gaat op een gegeven moment vervelen als het steeds op dezelfde wijze toegepast wordt. Maar goed, het is meer dan ik had verwacht.

Muzikaal is het vrij dramatisch. Er komt de hele tijd een heel simpel Singham-liedje voorbij dat heel stoer zou moeten klinken maar wat behoorlijk gaat irriteren. Twee keer wordt de film onderbroken voor een videoclip met als zangers de hoofdrolspelers, dat schijnt bij Bollywood te horen, maar echt geweldig vond ik het niet. Het tweede liedje zag er visueel wel aardig uit met de lichtjes, maar de dansjes kwamen niet veel verder dan wat er in de videoclips van een willekeurig popsterretje gebeurd. Terwijl dans wel echt heel erg gaaf kan zijn.

Tenslotte het verhaal. Dat is niet bepaald geloofwaardig, maar dat hoeft niet erg te zijn als het maar lekker over de top is. Inderdaad een aantal toffe actiescènes, waar mensen alle kanten op gesmeten worden en waar de hoofdpersoon een hele rare slagtechniek heeft, waar hij iemand van boven op het hoofd smasht, waarna het slachtoffer om de een of andere wazige reden omhoog vliegt. Ik kon er wel om lachen. Echter, deze film lijdt aan hetzelfde manco als Bruce Almighty, een film die ik ooit heb gezien om de grappige trailer, maar toen ik de film keek dat er buiten de scenes uit de trailer er geen grap meer te bleven viel. Hier iets soortgelijks. Zo heb ik hier ook niet heel veel grappige actie gezien behalve datgene dat ik al had mogen aanschouwen in het Youtube-filmpje. En dat is weinig gezien de lange speelduur, die verder vol zitten met meligheid, slappe romantiek en veel gedoe over corruptie. Wat dat laatste betreft blijf ik na afloop van de film een beetje met een dubbel gevoel zitten. Prima dat de slechterik niet ongestraft wegkomt, maar als verwende westerling die nog wel enigszins vertrouwen in zijn eigen rechtstaat heeft, voel ik toch enig bezwaar dat die slechterik gewoon zonder proces vermoord wordt. Maar als Indiër moet je misschien wel echt blij zijn met een agent die maar zelf voor rechter speelt omdat de echte rechter zich laat omkopen. Ik weet het niet.

Los daarvan was Singham niet echt een goede ervaring uiteindelijk, vandaar dat ie blijft steken op 1*.

Ik wil nog wel een andere Bollywood film proberen, namelijk Alluda Mazaaka, want die kennis liet me ook daar nog een fragment uit zien waarin iemand met paard en al onder een auto glijdt, als ware het paard een motorfiets. Ik dacht toen dat die scène ook uit Singham kwam, maar dat is dus niet zo, dus ook maar op het de kijklijst. Al heeft mijn ervaring van vanavond er wel voor gezorgd dat de prioriteit van die film niet al te hoog is.

Tweede Bollywood.

Na My Name Is Khan op zoek naar meer Bollywood werk. Baseer je je op lijstjes, kom je al snel bij meer films uit diezelfde strekking. Niet zoveel zin in, dus op goed geluk maar elders m'n heil gezocht. Dan kwam ik uit bij dit vehikel, dankzij beperkte YouTube populariteit.

SIngham is een film met een aantal idioot overdreven actiescenes. Zij vormen eigenlijk het middelpunt van de film, en terecht. Want alle prut eromheen is niet zo boeiend. Visueel nog wel kleurrijk, maar qua drama en romantiek is het echt huilen met de pet op. De muziek neem je dan maar voor lief, selling point nummer 1 uiteraard, al beviel die ook absoluut niet.

De actiescenes zijn wél erg vermakelijk. Nog één of twee erbij en dan alle extra fluff wegknippen om tot een film van 90 minuten te komen. Was een veel beter idee geweest dan deze overdreven lang gerekte en gammele constructie.

Einde is nog wel interessant, zie je niet zo gauw in Westerse films en daarom alleen al verrassend genoeg. Maar redden doet het de film niet meer. Ondanks een vlotte stijl en een paar écht geweldige scenes, zit er jammer genoeg teveel onzin omheen.

Nog niet echt m'n ding gevonden in Bollywood, maar saai zijn hun films gelukkig niet.

2.0*