Jeg - En Kvinde (1965)

Slechts één stem voor deze klassieker van Mac Ahlberg met de oogverblindende Essy Persson, en dan ook nog een magere anderhalve ster. Dat heeft deze film niet verdiend, want deze in stemmig zwartwit gefilmde zoektocht van Siv naar liefde en bevrediging heeft toch echt wel kwaliteiten. Al was het alleen maar om naar dat wonderschone koppie van Essy Persson te mogen kijken, waar je, ik althans, je ogen niet van kunt losmaken. We krijgen zelfs een paar keer een verstolen blik op haar borstjes te zien. En dat in 1965.

Ook het onderwerp is wel bijzonder: de zoektocht van een bewust promiscue vrouw naar liefde en seksuele bevrediging is zelfs in deze tijd nog een taboe, en zeker toen. Siv laat zich graag oppikken door steeds weer andere mannen, die uiteindelijk allemaal met haar willen trouwen. Maar die mannen beseffen ook dat de zelfbewuste Siv geen meisje is voor één man. Hoe dat psychologisch precies zit is best interessant. Een godsdienstig gezin, een ontbrekende moeder, een vioolspelende vader als symbool van de andere sexe? We zien een masturbatiescène terwijl de vader in een andere kamer viool speelt.

Siv lijkt alleen niet erg gelukkig te worden in deze zoektocht. Uiteindelijk komt ze een man tegen die net zo min een blijvende relatie en een huwelijk wil als zijzelf. Maar ja, die verdwijnt dan ook weer. Liefde en geborgenheid is misschien niet voor iedereen weggelegd, is misschien de boodschap van deze film. Die trouwens ook wel een zwak punt heeft: de film is tenenkrommend traag. Dus alleen geschikt voor geduldige volhouders.

Essy Persson speelt de jonge vrouw die op zoek is naar steeds weer andere mannen, heel geloofwaardig. Zonder de zogenaamde losbandigheid, die het meestal nogal ongeloofwaardig maakt. Essy Persson heeft jammer genoeg niet veel films gemaakt. Ze speelt een prachtig ingehouden rol in Therese and Isabelle (1968) van Radley Metzger en nog wat rolletjes in onbetekenende films, tot ze er in 1987 een punt achter zet. Wat er sindsdien van haar geworden is, is niet bekend. In de vervolgfilms Ik een vrouw II en III speelt ze geen rol. Die kun je dus ook gerust vergeten.