De Goede Dood (2012)

Eerste wat ik dacht toen ik de cast zag: '' Het is mij, Robert. '' Ja, ik blijf Gieske als Robert zien, na al die jaren in Goede Tijden Slechte Tijden. Toch was ik zeer benieuwd naar hem, los van dat personage. En Huub Stapel zie ik ook graag.

Begin van de film vond ik niet zo sterk. Voelde niks voor de personages en vond het allemaal wat te druilerig. Het is een zwaar beladen, emotioneel en verdrietig onderwerp, maar het wist me -nog- niet te raken. Het maakte niks bij me los. Misschien komt dat omdat je eerst de 'nabestaanden' leert kennen en de persoon in kwestie niet ziet. Daardoor voelde het voor mij wat afstandelijker. Ook daarna, toen Gieske wel in beeld was, deed het me vrij weinig. En dat zette me aan het denken.

Ik ben iemand die al huilt als Pikachu Ash kwijtraakt. Als een man zielig zit te huilen bij Dr. Phil. Als ze een reclame ziet van zielige zwerfhondjes. Hoe kan het dan dat dit zo ver weg voelde? Dat het verdriet van die mensen me niks deed, dat ik geen band met ze voelde? Wat niet wegneemt dat het natuurlijk verschrikkelijk is voor iedereen die er mee te maken krijgt.

Aan het acteerwerk heeft het niet gelegen, want dat was best goed. Misschien ben ik gewoon van steen. Misschien begrijp ik de 'kracht' van deze film niet. Misschien zou het mij meer raken wanneer ik zo'n situatie zelf zou hebben meegemaakt.

Ik weet niet waarom het me niet veel deed. Ben benieuwd of ik de enige ben die het zo ervaarde.

Drama dat vrij luchtig begint en na het einde toe een grote indruk bij me heeft losgemaakt ook door de uitstekende acteer prestaties met name Stapel en Wilbert Gieske waren briljant.

Je gaat denken wat als mijn vader ,vrouw , moeder zus of broer.......phfff bha

Tsja, zoals al vaker gezegd hier is dit meer een toneelstuk dan een film. Daar moet je van houden denk ik. Het gebrek aan zonlicht en de overdaad aan decorbouw zaten mij in ieder geval niet echt lekker.

Ik moet wel zeggen dat ik het allemaal wel net boeiend genoeg vond om te blijven kijken. Ook het acteerwerk vond ik nou niet beroerd te noemen.

Helaas wist deze prent mij ondanks het zware onderwerp op geen enkele wijze te ontroeren en dat is toch wel een must. Ik kan me voorstellen dat wanneer het jou wel pakt je hier best een goede kijkbeleving aan zult hebben. Voor mij was het het allemaal net niet.

2,5*