menu

Beket (2008)

mijn stem
3,39 (14)
14 stemmen

Italië
Drama
80 minuten

geregisseerd door Davide Manuli
met Fabrizio Gifuni, Paolo Rossi en Luciano Curreli

In de verlaten mijnen van Sardinië bevinden zich Freak en Jaja, een ondernemend stel dat zich in een niemandsland bevindt waar tijd niet meer bestaat en de mensheid niet langer onze planeet bevolkt. Als ze bij een bushalte komen waar de bus nooit stopt, beginnen ze een reis waarbij zij een groot aantal bizarre personages tegenkomen: een verhalenverteller, twee acteurs die het scheppingsverhaal opvoeren in het midden van een zoutmeer, een kind dat de 'magische' stem van Godot lijkt te zijn, een orakel dat leeft op de afzuiginstallatie van een verlaten mijn en tenslotte een eenzaam meisje op een strand. Zij lijkt de enige persoon te zijn die Freak en Jaja kan helpen met het (terug)vinden van hun bestemming.

zoeken in:
4,0
Vormt een 'onofficieel' tweeluik met Manuli's La Leggenda di Kaspar Hauser.

Malick
Regisseur Davide Manuli lijkt wel in een eigen universum te leven en te werken en dat zie je er meteen vanaf. Desolate (woestijn)landschappen waar zijn 'personages' worstelen met (de zin van) hun bestaan.

Nauwelijk in een hokje te plaatsen. Sciencefiction, komedie, western en een beetje drama als je het mij vraagt. Hoewel ik van dat laatste niet zeker ben. Duidelijk beinvloed door het werk van Jim Jarmusch en wat mij betreft een unieke stem in de hedendaagse Italiaanse Cinema. Niet door iederen geschikt.

4,0
Mochizuki Rokuro schreef:
Vormt een 'onofficieel' tweeluik met Manuli's La Leggenda di Kaspar Hauser.

Dat is te zien en te horen.

De film is ook wel nóg wat ontoegankelijker en ondoordringbaarder. Absurder, de Godot-thematiek tot in de uiterste perfectie (?) doorgedreven. Met Manuli's kennelijke handelskenmerken met uitgebeende woestijnfotografie, dance (disco/house? - kenners moeten me maar duiden hoe dit exact heet) muziek, theatraal gepositioneerde karakters en existentiële "messias"-thematiek (verwarring en verlangen). Vond het Franse JaJa-personage een beetje zeuren, 'Freak' was leuker.

avatar van Mug
3,0
Mug
“Ever tried. Ever failed. No matter. Try again. Fail again. Fail better.”

Met deze Beckett quote (uit Worstward Ho, leve google) sluit deze bizarre film af, en alle losse eindjes komen daardoor toch een beetje bij elkaar.

Davide Manuli's ode aan het werk van Samuel Beckett, in het bijzonder Attendant Godot, is net zo bevreemdend als het werk (en het (on)vermogen ter interpratie) van Beckett himself. In plaats dat de 2 mannen 'wachten' op dezelfde plek, gaan ze op avontuur. En zodoende komen ze allerlei rare mannen, vrouwen en zelfs een kind tegen. En ze dansen heel graag met ze op wat housemuziek.

Net als Kaspar Hauser gefilmd in zwart-wit (plus 1 fantastische scene in kleur) in afgelegen plaatsen en doordrenkt in housemuziek (maar nu ook dadaïstische italo-performance en een vleugje klassiek). Absurd en grappig, maar ook tergend saai hier en daar. Kennis van 'Attendant Godot' is overigens wel vereist lijkt me, anders wordt het een lange zit. Zit, zit? Nee joh, trek die dansschoenen aan!

Manuli's interpretatie van het stuk is overigens opmerkelijk, maar wel een waarmee ik kan leven. En Mug schiet pardoes in de lach.

avatar van The One Ring
3,0
Dat Davide Manuli gek is op dancemuziek moge intussen duidelijk zijn. Dat hij een geheel eigen visie heeft ook. Dit is inderdaad duidelijk en film verwant aan zijn verfilming van het verhaal van Kasper Hauser, al staan ze qua plot los van elkaar. Dus nog meer desolate landschappen, willekeurige dansscènes en uiteraard een hoop gefilosofeer.

Niettemin is Manuli's recentere film wel duidelijk beter. De dansscènes waren daar wat krachtiger en het gebruik van Kasper Hauser is wat sterker dan van Beckets Godot hier. Vond de film geregeld nogal slepen. Daarnaast is de uitwerking van de film zo obscuur dat het niet uitnodigt om dieper na te denken over de vele filosofieën die hier tentoongesteld worden, al weet ik tevens niet of dat werkelijk het doel is van Manuli (die suffe stem op de autoradio die zo bewondert wordt door die "cowboy", lijkt me een parodie op filosofie). Niettemin blijft het toch wel een fijn gevoel voor humor en is de unieke sfeer heel fijn. Ben benieuwd wat hierna komt. Iets met dancemuziek?
3*

avatar van starbright boy
3,0
starbright boy (moderator)
Maffe, boeiende film. De Kaspar Hauser-verfilming gaat op de to see lijst, want dit is zo'n film waar veel interessante ideeën inzitten, maar die als geheel verre van perfect is. Kan maar zo dat er veel betere films van Manuli gaan komen. Deze is vooral ondanks zijn beperkte lengte toch aan de lange kant. En erg hermetisch. Geen idee of de regisseur hier nou iets mee wil vertellen of dat hij gewoon speelt met het Godot-gegeven. Maar de beelden waren mooi en de humor ongrijpbaar en vol intrigerende herhalingen en de dancemuziek eigenzinnig.

3.0*

avatar van McSavah
4,0
La leggenda di Kaspar Hauser vond ik destijds op het IFFR wat tegenvallen (in hoeverre dat kwam door de technische mankementen in de Pathé zou ik niet weten). Deze voorganger lijkt erg veel op die film, maar vind deze toch net wat sterker, hoewel Kaspar Hauser in retrospectief misschien ook wel 4* waard is. Ook hier weer een pompende elektronische soundtrack waar in slow-motion op wordt gedanst (maar bijvoorbeeld ook enkel keybord + spoken word en zelfs klassiek.. oh dit zegt Mug ook alleen beter), de kale landschappen van Sardinië, en niet te vergeten een (verder) absurdistische ontleding van in dit geval het toneelstuk van Beckett (waar ik verder *schaam schaam* niet bekend mee ben). Ja, lekker suf en maf dit, maar dan wel enorm stijlvol. En dat shot in kleur inderdaad! (ken ik die alleen niet uit een andere film?).

avatar van Montorsi
3,5
Vond hem weer erg leuk. Veel van de zelfde ingredienten van Manuli's andere film uit dit tweeluik.

Vond Kaspar Hauser toch wel een stukkie beter, muzikaal toch wat sterker en de rol van Vincent Gallo maakt het wat meer memorabel. Verder verschilt het niet zo heel veel qua stijl, ook Beket is weer droogkomisch en stijlvol geschoten. Met lef gemaakt, en moest vooral ook lachen om die Seventh Seal-knipoog tegen het einde.

ruime 3.5*

Gast
geplaatst: vandaag om 02:08 uur

geplaatst: vandaag om 02:08 uur

Let op: In verband met copyright is het op MovieMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.