Weekend aan Zee (2012)

Voelt wat aan als een Team Spirit, maar dan voor een vrouwelijk publiek. De film kabbelt wat verder en is misschien wel herkenbaar voor vrouwen die met een groep vriendinnen op een punt in het leven staan waarin ze zich afvragen of ze wel goed bezig zijn en kijken of sommige hoofdstukken al dan niet moeten afgesloten worden. Of dat andere misschien net geopend kunnen worden. De actrices doen hun ding niet slecht, maar het verhaal vraagt ook niet meteen diepgang. NIet bepaald memorabele film, maar gewoon eentje met een fijne sfeer zonder meer.

Vrouwelijke Team Spirit

Soms vraag je je af hoe een productiehuis nog geld kan verdienen aan een boxset. Een paar dagen geleden een set van 5 films gevonden met daarin deze Weekend aan Zee, Groenten uit Balen, Marina, Het Varken van Madonna en Hasta la Vista voor welgeteld 5 euro. Toegegeven, de verpakking zelf is om je haren van uit te trekken (Marina steekt in een ander hoesje en bij de rest is het gewoon alle schijfjes los op elkaar) maar toch.. Fijne kennismaking met de wat meer recentere Vlaamse film.

Want ik ben de laatste tijd wel bezig om me eens terug wat meer in het genre te verdiepen, maar ik betrapte me erop dat ik vooral veel Roland Verhavert, Robbe de Hert, Dominique Deruddere, enzovoort begon te kijken en nieuwe regisseurs links liet liggen. Al bij de korte inhoud werd duidelijk dat dit wel eens een Team Spirit-achtige kloon ging kunnen worden, dus met een klein hartje aan begonnen. Nu is Team Spirit natuurlijk niet het toppunt van originaliteit, maar er hangt een erg tof sfeertje en dat heeft deze Weekend aan Zee ook wel. Een vriendengroep die nog eens een weekendje weg gaan zoals vroeger en natuurlijk duiken er een hoop problemen op die aanduiden dat de personages ondertussen toch niet meer dat onbezorgde leven van weleer hebben. C'est la vie zeggen de Fransen (of Chuck Berry) en hoewel Ilse Somers er nooit in slaagt om de voorspelbaarheid te vermijden (je weet gewoon dat iemand nog dat flesje met het sperma uit de ijskast gaat halen), is het wel uitgedraaid op een fijn filmpje.

Dit soort films steunt voornamelijk op de cast. Weekend aan Zee heeft één bekende naam aan boord in het vrouwelijke viertal en Marieke Dilles overtuigt dan ook het meest. Niet dat de rest van de cast zo abominabel is, vond vooral de momenten dat ze hun gloriedagen herleven zoals dat dat dansje vooraleer ze hun duik gaan doen wel leuk, maar de rest is toch een tikkeltje minder. Zeker Eline Kuppens als An is meer een geval van net niet dan van net wel. Ik dacht altijd dat dit een volbloed vrouwenfilm ging zijn, in de zin dat er geen mannelijke bijrollen gingen zijn. Blijkbaar verkeerd gedacht, want een aantal populaire gezichten komen nog opdraven in kleine rolletjes. Stefaan Degand is voor een keer eens niet zijn drukke zelve (en is ook heel wat beter geworden in acteren sinds Koning van de Wereld), Kevin Janssens heeft nog een heerlijk arrogant rolletje en Matteo Simoni is gewoon Matteo Simoni. Michaël Pas is op het randje, al ligt dat ook wel aan het personage.

Toegegeven, Weekend aan Zee is geen echte hoogvlieger. Het is echter wel een vermakelijk niemendalletje dat zich perfect leent voor een speelduur van 90 minuten. De grote thema's van het leven moeten aangekaart worden en dat gebeurt als voetnoot. Gelukkig maar, dit moet dan ook weer niet te zwaar worden.

3.5*

Neen, deze film van Ilse Somers is het echt niet. Er is zoveel beters op de Vlaamse markt. Vrij ontgoocheld zelf in deze prent, want met de genoemde cast gerenommeerde actrices als Maaike Neuville en Marieke Dilles incluis was er heus wel wat beters van te maken.

Het plot is een vrij lege doos, laat staan dat er enige boodschap, ontwikkeling of diepgang in te bespeuren valt. Ook de personages zijn erg vlak ondanks enkele behoorlijke prestaties van enkelen. Alles lijkt zo cliché en voorspelbaar, maar weinig inventief. Het dramagehalte werd bvb onvoldoende uitgewerkt omdat het weggespoeld door de luchtigheid van de film. Er zaten nochtans voldoende drama-elementen klaar om heel wat mee te doen (of niet, maar laat ze dan weg en ga dan helemaal de losse luchtige toer op). Ik ervoer ook nergens een echt vakantiegevoel aan zee.