Queen: Days of Our Lives (2011)

Deze documentaire is voor Queen wat When You're Strange is voor The Doors, goed omvattend, glijdt niet af richting de bizarre eskapades van de frontman maar negeert ze ook niet en heeft een prettig tempo. Heb heel veel Queen documentaires het een stuk slechter zien doen. Interessant beeldmateriaal, goeie interviews met May en Taylor (had Deacon hier niet heel even een middagje voor kunnen uittrekken?) en al met al een prettige wegkijker.

Ik ben niet opgegroeid met Queen. Ik ken de nummers wel, maar de band en met name frontman Freddie Mercury hebben nooit een onuitwisbare indruk op me gemaakt. Voor mij was de documentaire Queen: Days of Our Lives daardoor een echte eye opener. De ups en downs van de band, Freddie Mercury, het commentaar van Brian May en Roger Taylor, de waanzinnige concertbeelden en de indrukwekkend momenten rondom het overlijden van Mercury, maken van deze docu een fascinerend inkijkje in veertig jaar Queen. Een absolute aanrader voor iedere muziekliefhebber al is het maar om het ontstaan van Bohemian Rhapsody en We Will Rock You nogmaals mee te maken. Ik meende dat Senna de beste documentaire van 2011 was, maar na het zien van Queen: Days of Our Lives ben ik daar niet meer zo van overtuigd.

Huh, je kan er gewoon op stemmen? Dit is toch de docu die laatst ook televisie was? Ik als Queen fan heb hem natuurlijk gelijk gekeken.

Uiteraard is dit een interessante documentaire die veel nieuwe dingen laat zien die je nog niet wist van Queen, zoals inderdaad de schokkende beelden van Mercury op de set van het geweldige nummer These Are The Days Of Our Lives. Helemaal uitgemergeld en doodziek. Erg pijnlijk om een groot frontman zo ziek en verzwakt te zien. Verder wel belangrijke informatie over de tijdelijke break-up van de groep, waar het zeer aanstekelijke nummer Don't Stop Me Now gek genoeg symbool voor stond. Maar ook tripjes naar Zuid Afrika wist ik zelf eigenlijk niet veel van af dat dit veel teweeg heeft gebracht. Het blijft toch een ander decennium en ik was toen nog niet geboren. Wat dat betreft is deze documentaire erg informatief.

Verder mooie informatie over zijn laatste dagen, waar vooral het nummer Mother Love voor mij toch een diepe indruk achterlaat. Mercury heeft dit 9 dagen voor zijn dood met zijn allerlaatste adem nog met zo'n stem weten te produceren. Jammer dat May het laatste couplet af heeft moeten maken omdat Freddie het niet meer heeft kunnen opbrengen.

Helaas miste ik zelf wel de fragmenten uit de jeugd van Mercury en zijn grote liefde Mary, maar dat is misschien meer iets voor de documentaire over Freddie. Die was overigens vorig jaar ook op televisie en geeft meer een goed beeld over het leven van de frontman zelf.

Al met al een waardige documentaire over een van de grootste bands aller tijden die qua discografie misschien wel ietsjes meer had kunnen bieden. Zo zie je maar weer dat twee uur eigenlijk ook maar te weinig is om een definitief beeld over Queen te kunnen geven. Al zeg ik dit ook alleen maar om nog kritisch proberen te blijven Want ze zijn wel alle albums bij langs gegaan, maar niet specifiek op een aantal bekende nummers.

Ik ga nu maar weer verder met de autobiografie over Mercury, geschreven door Leslie Ann Jones. Heerlijk boek!

4,5*

Eindelijk in zijn geheel gezien. Misschien wel de beste band-documentaire die ik ken. Onvoorstelbaar ook dat het alweer meer dan 20 jaar geleden is dat mijn (eerste) held overleed. Alles zit in deze documentaire, de slechte zakenmensen, de aanvankelijke armoede, het uitgroeien tot wereldfaam, dan afzakken naar een bedenkelijk niveau waarbij de relaties onder spanning staan, om nog groter terug te komen en uiteindelijke het dramatische einde. Een scenario dat geen film zou mistaan.

Jammer dat John Deacon zich zo heeft teruggetrokken en niet heeft meegewerkt, ik ben erg benieuwd hoe het hem vergaat.

Maar alles bij elkaar een prachtig document dat waarschijnlijk nog vaker door mij bekeken gaat worden.

Ik ben geen Queen fan. Ik heb ook geen album van ze (wel een van Mercury).

Maar natuurlijk ken ik hun classic nummers, waarvan ik Bicycle, Break Free, We Are The Champions erg irritant vond. Maar We Will Rock You, Radio Gaga, Who wants To Live Forever, Bohemian Rhapsody, waren erg goede nummers. Verder heb ik niet veel aandacht aan hun besteed en was meer voor muziek bands als The Doors, Talk Talk, Genesis, ed.

Voor mij was daardoor de DVD vol met nieuwe muziek en feiten . In het begin was het even wennen. Naar het einde toe was het toch wel aangrijpend.

Mercury had een mooie carrière maar tragisch genoeg overleed hij aan de ziekte AIDS.

Nou moet ik zeggen dat hij soms wel een eng voorkomen had. Echter het was een artiest met een paar waanzinnige nummers en hij had een power-volle stem die ook wel prachtig kon klinken. Opmerkelijk vond ik in deze docu dat Brian May alles wel erg goed kon vertellen, en wist alles goed en precies uit te leggen. Fijn om naar te luisteren.

Had nooit een plan om deze docu te kijken. Maar ik hoopte dat ik hierna wel wat meer interesse had voor Queen, wat nog steeds niet gelukt is. Maar toch geef ik deze film een 3,5.

Herzien, maakte een nog sterkere indruk op me. Cinematografisch niets bijzonders, maar heel kundig in elkaar gezet. Fijne, openhartige, interviews en een uitgekiende beeldkeuze maken er een behoorlijk emotionele beleving van. Speelt misschien ook mee dat ik Brian May recentelijk ontmoet heb, zoals May naar voren komt in de docu - oprecht & eloquent - is hij ook absoluut 'in het echt'.

4,25*

Gewoon weer met kippenvel gekeken. Wat een schitterende muziek heeft Queen toch gemaakt. Voor mij in ieder geval qua creativiteit 1 van de grootste band ooit. 4 genieën bij elkaar. Leefde Freddy nog maar. De docu zat goed in elkaar en werd goed aaneen gepraat door de hoofdpersonen. Top!

Blij dat ik hier op tv toevallig inrolde. Ik heb mezelf nooit als echte fan of zelfs maar grote liefhebber van Queen beschouwd, maar ik heb en draai wel veel muziek van ze. Door hun soms grijsgedraaide nummers is het makkelijk om Queen 'voor lief' te nemen, maar deze documentaire laat haarfijn zien dat we dat niet mogen doen. De opnames en andere nooit vertoonde beelden zorgen -naast een erg groot kijkplezier- voor een frisse kijk en hernieuwde bewondering voor deze band, en dat verdient wat mij betreft een hoge score.

Het is van voor mijn tijd, dus Freddy's dood heb ik nooit meegemaakt, maar eigenlijk toch bijzonder tragisch. Mooi ook dat hij tot op het allerlaatste moment muziek bleef maken.

4,5*

Documentaire die een aantal jaar te laat is uitgekomen want een jaar of 10 terug was ik groot fan van Queen; toe had ik hem graag gezien en ongetwijfeld hoger beoordeeld.

Ik kan wel zeggen dat Queen de belangrijkste band uit mijn leven is geweest aangezien daar mijn muzikale odyssee begon. Nu luister ik de muziek veel minder, maar ik merk dat ik zo alle liedjes nog kan meezingen en door de hoge score was ik ook wel benieuwd. Nu is de docu best informatief en neemt de tijd om alles te behandelen, maar echt diep gaat hij nergens op in en als je de band een beetje kent zit er weinig nieuws bij (enkel wat beeldmateriaal).

Ook wordt de docu redelijk degelijk gepresenteerd met die chronologische volgorde maar wel in een snedige montage. in een leuke mix van oude en nieuwe interviews en beelden van studiowerk en concerten, allemaal kort genoeg om niet te vervelen. Maar wederom, echt goed wordt het daardoor ook nergens. Dus uiteindelijk kabbelt het lekker weg zonder echt te sprankelen, enkel tegen het einde aan wordt het wat emotioneler. 3,0* en de muziek maar weer eens opzetten.

Queen..

Ik ben al sinds een jaar of vijf bewonderaar van The Killers en als je je gaat verdiepen in andere rockbands, ontkom je uiteraard niet aan namen als U2, The Who en Queen. Al kwam die verdieping in Queen pas nadat ik de musical 'We Will Rock You' met het bedrijf van mijn vader bezocht. Daarvoor kende ik al enkele nummers van hen, zo bleek, maar het gaat dan vooral om wat je eens op de radio of in een commercial voorbij hebt horen komen. Ik weet nog dat die musical wel echt duidelijk maakte dat het om een bijzondere band ging. Dan ga je clips en live optredens kijken en wordt de legendarische status van deze band je wel duidelijk. Ondanks dat ik geen echte fan van de band ben, daarvoor ken ik eigenlijk ook te weinig 'onbekendere' muziek van hen, hoor ik de kwaliteit duidelijk en vind ik bepaalde nummers als Radio Ga Ga, The Miracle, Don't Stop Me Now en We Will Rock You erg sterk. Bohemian Rhapsody is een meesterwerk.

Freddie Mercury was een bijzondere frontman. Gemotiveerd en gedreven, ambitieus, geniaal.. maar uit de docu blijkt hij gelijktijdig ook egoïstisch. Zijn zelfverzekerdheid is bewonderenswaardig, maar het geeft hem, naar mijn opvatting, soms een wat enge uitstraling in de zin dat het lijkt alsof hij alles aankan. ''I am not going to be a popstar... I am going to be a legend''. Gelijk kreeg 'ie. Hij is het gezicht van de band en in de docu wordt duidelijk welke invloed hij achter de schermen had. En die invloed was behoorlijk groot. De film begint met duidelijk te maken hoe Brian en Roger de band vormden en hoe Freddie (en uiteindelijk ook John) daar later bij zijn gekomen. Mooi om die ontwikkeling te zien; hoe de band is doorgebroken. Het werd hiervoor al gezegd, maar ik sluit me er volledig bij aan: Brian May is een fijne verteller. Hij vertelt het verhaal van de band met emotie, maar wel op een heel rustige manier. Hetzelfde geldt overigens voor Roger Taylor, die meerdere leuke herinneringen aan de band wist op te halen.

De documentaire haalt de verschillende fases waar de groep in verkeerde op goede wijze naar voren. Momenten waar het ongekende hoogtepunten bereikte, maar ook de momenten waarop een splitsing weinig scheelde. Des te leuker is het om te zien hoe de band zich telkens op wonderbaarlijke wijze herpakt. Het hele proces van de totstandkoming van de hits is behoorlijk interessant. Met name om het ontstaan van We Will Rock You moest ik wel lachen. Ik kreeg meermaals echt de indruk dat het genieën waren. Je moet er immers maar op komen. Het laatste gedeelte, dat zich focust op de ziekte van Freddie en dus de laatste periode voor Queen met hun leadzanger is bijzonder tragisch, maar wel mooi in beeld gebracht. Prachtig om te zien hoe hij echt doorging tot het einde. Hij bleef zingen en opnemen totdat hij gewoonweg niet meer kon.

Indrukwekkend. Dat is vooral wat nu in me opkomt als ik terugdenk aan deze film. Het geeft een heel goed beeld van de band. Ik wil best geloven dat voor iemand die de band al vanaf de beginjaren volgt, de film niet veel nieuws te bieden heeft en ook dat er bepaalde stukken zijn weggelaten, maar het lijkt me ook onmogelijk om het complete verhaal in dit speelduur te proppen. Het totaalplaatje blijft, doordat men de rode draad van hun carrière volgt, overzichtelijk voor de kijker. De montage, met gebruik van zowel oude als nieuwe interviews alsmede concertbeelden en studio opnames, is prima verzorgd en het lijkt erop dat dit ook voor de niet-Queen fan een interessante zit kan zijn. Het verhaal van deze Engelse rocksensatie mag er wezen en wordt langs deze weg op een imponerende manier vertelt.

4*

Vroeger als klein jochie vond ik 'Queen' fantastisch. Misschien is mijn interesse voor muziek wel door deze groep aangewakkert. En als ik deze documentaire zie, blijf ik erbij dat dit vroeger, maar nog steeds, een fantastische groep was. Ik ben een groot muziekliefhebber - de laatste jaren is mijn smaak wel behoorlijk geevalueerd, maar dit blijft toch erg leuk. Opvallend is wel dat ik de bekendste platen echt het minst vindt.

Geef mij maar een 'I'm Going Slightly Mad' i.p.v. een 'We Will Rock You'. Van laatsgenoemde plaat krijg ik echt kromme tenen. Vreselijk. Gelukkig heeft deze groep veel prachtige platen gemaakt die na jaren in de vergetelheid te zijn geraakt, me nu direct weer kunnen bekoren. Heb me goed vermaakt met deze documentaire, naar het einde toe wordt het erg mooi. Prachtge concertbeelden, afgewisseld met de mooie verhalen van Roger Taylor en Brian May. Bij vlagen erg indrukwekkend. Helaas mis ik wel een paar prachtige platen die goed in deze prent hadden gepast. Dan zet ik die zelf maar even op denk ik.

Bijzonder indrukwekkende, boeiende docu over een van de meest invloedrijke en bijzondere bands die ooit bedacht is. In 2 uur tijd passeert bijna alles en in combinatie met oude en nieuwe interviews en nog belangrijker, hele fraaie muzikale beelden is het een compleet verhaal geworden dat ook voor mij als niet specifieke fan van de band vrij interessant is. De Queen muziek is tijdloos en hun oeuvre is enorm, kan me nauwelijks voorstellen dat mensen dit geen goede muziek vinden. Ook Mercury zijn verhaal wordt goed verteld, van zijn geniale ingevingen, zijn gave als entertainer en ook over zijn laatste fase. Een hele bijzondere persoonlijkheid op alle fronten. Deze Days of our Lives vind ik 1 van de betere muziekdocu's die ik heb gezien.

4*

Queen.

Na de film eerder deze week nu ook maar eens een docu. Zoveel extra biedt deze Days of our Lives echter niet. Wat meer de puntjes op de i qua data enzo, dat wel, maar verder is het een nogal kale en lange registratie van het verloop van de band.

Netjes in chronologische volgorde worden alle albums afgegaan. Wat sterke verhaaltjes hier en daar, waarbij je nooit 100% zeker weet of ze daadwerkelijk zo smakelijk waren, verder vooral géén kritiek en een hoop muziek die voorbijkomt.

Ook wat "verloren" beeldmateriaal, dat uiteraard amper aan te gluren valt aangezien het geschoten is in de jaren '80 en allicht slecht bewaard is gebleven. Ondanks dat de docu over Queen gaat is het toch vooral Mercury die de spotlights opeist, maar ook zijn persoon wordt niet meteen helderder na het zien van deze docu.

Geen idee wat hier dan zo speciaal aan is, vind het redelijk in lijn met andere band documentaires. Leuk voor fans enzo, maar nooit echt boeiend voor de rest.

1.5*

Mwa.

Vreemd, een documentaire die zo pakkend en boeiend kan zijn maar aan de andere kant toch zo nutteloos en onwaardig kan aanvoelen. Dit gevoel had ik de gehele 120 minuten van de documentaire over de rise en loop van Queen.

Wat voor mij hem vooral omhoog hield waren natuurlijk de pakkende nummers. Het is allemaal pakkend en weet best te boeien, maar achteraf had ik na de rise van Queen nooit meer het gevoel iets zinvols te weten te komen dan een docu die eigenlijk daarna gewoon over Freddy gaat.

Ik had dus niet bepaald het gevoel iets meer te weten te komen over de band zelf, terwijl het me juist iets lijkt waar je heel veel over zou kunnen leren. Daarnaast praten er soms mensen die werkelijk helemaal niets toevoegen in de docu en alleen de speelduur langer te maken.

Na de dood van Freddy had ik al helemaal het gevoel van " jaahaa je mag nu wel eindigen ". De docu had zo veel sterker kunnen eindigen, de laatste minuten voegen eigenlijk helemaal niets meer toe.

Uiteindelijk is het allemaal wel boeiend, maar dit springt er niet uit voor mij. Geef me dan maar die nieuwe docu van Peter Jackson.

Als niet-muziekliefhebber of beter als iemand die amper naar muziek luistert behoudens de radio in de auto steeds een boontje gehad voor Queen. Zeer fascinerend figuur die Freddie Mercury. Een echte performer, een showbeest die alles en iedereen naar zijn hand kon zetten. De wijze waarop hij Live Aid inpalmde was fenomenaal.

Interessante docu dus over één van de grootste bands ever in de rockgeschiedenis. Mooie afwisseling tussen oude en nieuwe interviews. Goede afwisseling van montage tussen interviews en hun grootste hits. Later in de docu gaat de film meer en meer richting Mercury en zijn invloed die hij had in- en outside.

Zeer graag naar gekeken al zijn muziekdocu’s nu niet echt mijn favoriete ding om te zien, laat staan te beoordelen. Stond nog niet in mijn “nog te zien” filmlijst top 250 (moet deze nog eens updaten), maar zal wellicht snel aan het minimum aantal nodige stemmen gekomen zijn nadat Bohemian Rhapsody vorig jaar uitkwam zodat hij zeer snel in deze lijst verscheen, top 68 momenteel, jawadde! Al blijft het een vreemde eend in de bijt naast de échte films in de top 250 list.

Onderhoudende documentaire over Queen. Ik ben geen enorme fan, maar hun hits zijn natuurlijk zeer bekend en ik kan hun muziek over het algemeen wel waarderen. De documentaire geeft een goed beeld van hoe de band tot stand is gekomen en bestrijkt de periode tot en met de dood van Freddie Mercury. Muzikaal gezien is het oudere werk wel van een hoger niveau dan het meer recente werk in deze documentaire. Inhoudelijk gezien was het begin dan weer iets minder interessant dan de tweede helft van de documentaire. Een goede balans tussen interviews en muziek maakt dat dit zeker een kijkbeurt waard is.