menu

Al Piacere di Rivederla (1976)

mijn stem
geen stemmen

Italië / Frankrijk
Komedie
102 minuten

geregisseerd door Marco Leto
met Ugo Tognazzi, Françoise Fabian en Miou-Miou

Een regeringsambtenaar moet de verdachte zelfmoord onderzoeken van een provinciale industrieel en christendemocratische partijbons, wiens weduwe zijn jeugdliefde was. Het blijkt moord te zijn geweest, maar zijn strijd tegen de corrupte bourgeoisie heeft geen ander resultaat dan dat de verloofde van de erfgenaam haar milieu de rug toekeert.

zoeken in:
Er bestaan er meerdere van : films waarin Tognazzi in een keurig provinciestadje in noord Italië tijdens een onderzoek stuit op de niet zo discrete charmes van de bourgeoisie ter plaatse...gekendste voorbeeld daarvan is waarschijnlijk il commissario Pepe van Scola, dit is een tamelijke rip- off , zelfs tot en met de zwerversfiguur, hier van Bonacelli.
De ongekende Leto baseerde het verhaal op een mij verder nietszeggende roman van ene Levi, weliswaar is de setting hier niet geheel hetzelfde als in ICP: van de Veneto naar Emilia...ook geen wereldreis, en Tognazzi is geen flic maar een...ex- flic, toch origineel.
Zijn onderzoekingen ter plaatse zijn dan ook officieus, en eigenlijk dient hij te ontdekken dat een plaatselijke notabele geen zelfmoord heeft gepleegd, maar vermoord is. Die notabele was namelijk devoot katholiek, en zoals gekend verbiedt de Moederkerk suicide. Reden waarom Tognazzi dit klusje heeft aangenomen : het betreft zijn geboortestad, alwaar hij zijn Grote Liefde hoopt terug te zien- hence de titel. Die GL is en passant ook de weduwe van de overledene, niet zo dierbaar want die had hij van Tognazzi afgepakt. Welke gedaante blijkt die GL hier te hebben aangenomen ? Wel: die van GILF Francoise Fabian Sinds zij Tognazzi 20 jaar eerder dumpte, heeft hij haar eeuwige trouw gezworen- dat wil zeggen : hij neukt slechts snolletjes, voor wie hij geen liefde voelt, en is ongetrouwd gebleven.
Wat volgt is een voor die tijd typisch ritratto di borghesia in umorismo nero, of dat poogt het te zijn. We hebben het allemaal al vaak genoeg gezien, en behalve Tognazzi die zich weer gewetensvol van zijn taak kwijt valt hier vrij weinig te beleven. Of misschien de verschijning van Miou- Miou , weliswaar "geen snolletje maar de perfecte imitatie ervan "aldus Tognazzi, die zich vreemd genoeg tot nieuwe lief van de held ontpopt- ze scheelden ook maar een jaar of 30...
Niet heel veel om aan te bevelen verder, ook niet de discoscore van Bongusto. Niet extreem slecht, maar overbodig. Niet uitgebracht met anderstalige onderschriften bij mijn weten.

Gast
geplaatst: vandaag om 19:39 uur

geplaatst: vandaag om 19:39 uur

Let op: In verband met copyright is het op MovieMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.