Crulic - Drumul Spre Dincolo (2011)

Vanaf 8 november in de bioscoop (EYE)

Trailer (YouTube)

Misschien kan onze hoogstemmer Alastor iets kwijt over deze 'bijzondere' film?

“…bij zo’n diep humaan resultaat verdient deze uitbarsting van creativiteit enkel alle lof.” **** (Volkskrant); "...aangrijpende film..." **** (NRC); **** (Parool); “…sprankelende…animatiefilm…” **** (VPRO/Cinema.nl); “…ijselijk en verbijsterend.” (Filmkrant); “…met vlag en wimpel geslaagd.” (Cinemagazine); “Beautiful artwork and a powerful story…” (Variety)

Misschien kan onze hoogstemmer Verhoeven iets kwijt over deze 'bijzondere' film?

Mag ik het kort houden? Heel bijzonder.

Filmhuis 'De Spiegel' zette vorige week de Roemeense New Wave in het zonnetje met Beyond the Hills (Cristian Mungiu) en het obscure Crulic - The Path to Beyond (Anca Damian). Maar het is deze animatiefilm die met vlag en wimpel die andere overschatte Roemeen verslaat. Waar Cristian Mungiu in zijn slotakkoord als een soort van 'rechter' nogal hypocriet en moralistisch uit de hoek komt weet debutant Anca Damian origineel en creatief de kijker te betrekken bij dit onwaarschijnlijke levensverhaal. Na de aftiteling was het happen naar lucht ...

Een knappe film die er met een heel individuele aanpak in slaagt om een heel systeem in vraag te stellen. Het is gemakkelijk om dit verhaal af te doen als iets over het falen van de Poolse justitie - veel meer is het een verhaal over het falen van de moderne maatschappij in zijn geheel als het gaat over menselijkheid, compassie en kritisch denken. Ik zie het dus niet direct als een verhaal om verontwaardigd te worden over individuele fouten die in dit geval zijn gemaakt, maar vooral een om droevig te worden over de maatschappelijke standstill waar bijna de hele moderne wereld in is terechtgekomen. Het enige wat Crulic nodig had, is iemand die even uit het systeem stapt, denkt 'man, dat gaat hier precies slecht aflopen', en actie onderneemt. Dat deed niemand - geen tijd, geen aandacht, geen zin, te veel moeite,... stap voor stap wordt kans na kans gemist, en uiteindelijk sterft Crulic, in absolute eenzaamheid, omdat niemand op het idee kwam er iets aan te doen.

De film vertelt dit verhaal op een schitterende manier. Het vertelperspectief is een geniale zet, de keuze voor animatie haast vanzelfsprekend (er waren immers geen beelden, en een her-enscenering zou de aandacht van de kern van de zaak afleiden). Visueel erg knap, al is het resultaat wisselend van kwaliteit - blijkbaar een gevolgd van het feit dat Anca Damian zelf geen ervaring met animatie had en te vaak haar team heeft dooreengeschud. Toch zitten er prachtige beelden en momenten in de film. Een echte aanrader.

(Gezien op het animatiefilmsfestival van Stuttgart, in aanwezigheid van de regisseur)