Autoerotic (2011)

Erg slechte low budgetfilm die op seksueel gebied net een stapje verder wil gaan. In theorie klinkt dat heel leuk maar in de praktijk valt het vies tegen.

Het grootste probleem is het zwakke acteerwerk. Hierdoor komt het hele gegeven niet uit de verf. Komisch is de film nauwelijks en erotisch al helemaal niet. Daarbij is alles ontzettend fragmentarisch waardoor af en toe het gevoel ontstaat dat je naar ontzettend slechte porno zit te kijken.

In mijn ogen scoort deze film op elk onderdeel een zware onvoldoende. Het scenario, het acteerwerk en vooral de seksualiteit was zwaar ondermaats.

Zeer slecht.

Ik begin eigenlijk een beetje Swanberg-moe te worden, er zit ruim vijf jaar tussen deze Autoerotic en Hannah Takes the Stairs (de laatste die ik van hem zag) en op het feit na dat hij hiervoor misschien wat meer geld heeft los kunnen peuteren waarmee die blijkbaar een iets duurdere camera heeft gekocht (eentje die goed is in het scherpstellen van file/verkeer-shots (?) zie ik werkelijk geen verschil met de rest van zijn films. Altijd hetzelfde levenloze geouwehoer, slecht acteerwerk en on-boeiende personages die sympathiek bedoeld zijn maar al snel op je zenuwen werken. Vervelende, soms zelfs wat narcistische vent is het! Wat dat betreft was ik meer benieuwd naar Wingard's bijdrage. Maar beiden bakken er werkelijk niets van, al is het kwa stijl wel overduidelijk dat laatst genoemde verantwoordelijk is voor filmpje 1. Ik had van te voren het idee dat het met zo'n onderwerp nog best een serieuze bedoeling zou zijn maar telkens als het ook maar even een beetje diep leek te gaan werd dit weer verpest door een misplaatste infantiele grap/clue die niet mis zou staan in een gemiddelde 80's teen comedy. Eigenlijk alleen in het laatste filmpje kon er nog een voorzichtig ''boer-met-kiespijn glimlachje'' vanaf. Met dat, het feit dat het soms toch wel herkenbare situaties waren en de speelduur verder niet abnormaal lang kom ik nog uit op (1,5*)

Normaal gesproken houd ik wel van dit soort film waarbij seks de boventoon voert. Maar dit was toch allemaal wel erg pover en de 4 verhaaltjes stelden weinig voor qua inhoud als uitvoering. Het leukste filmpje vond ik nog het laatste welke ook nog wel komisch was. Gelukkig duurt het hele gebeuren maar iets van 70 minuten waardoor het geen lange zit is.

Vies ventje die Swanberg. In andere films van hem liet hij al zien niet vies te zijn van wat masturbatoire en seksuele scènes, maar blijkbaar moest er een volle film aan te pas komen.

Ik verwachtte, door de commentaren hier, eigenlijk niks, maar op zich begint het lichtjes creatief, met de beelden van de camera en de aardige intiteling. Helaas overdrijft hij nogal met de beelden van het verkeer, die shots duren allemaal veel te lang.

Eerste deel was flauw. Ik kijk dit soort films omdat ik hou van het zuivere realisme, dus op dit soort fratsen zit ik dan niet te wachten.

De rest, ach, het is net kijkbaar als je weet wat voor soort filmstijl je te wachten staat, en de bedoeling - mensen hun eigen seksuele bevrediging, ook al zijn ze in een relatie - is aardig, maar meer ook niet. De film had ook zeker geen minuut langer moeten duren.

2,5*

Aardig project, maar komt toch niet helemaal uit de verf. Segment 1 en 4 slaan vooral de plank mis en 2 en 3 vond ik toch zeer de moeite waard. Ik vraag me alleen wel af hoe de verdeling nou zat tussen Swanberg en Wingard.

Segment 2 en 3 zijn ook het meest down to earth en hebben een interessante benadering wat betreft seksualiteit. Alleen heb je nooit het gevoel dat ze daadwerkelijk iets doen met het concept, het beklijft niet. Segment 2 met die nymfomane is wel de positieve uitzondering hierop.

Leuk weer om de innercircle van Wingard en Swanberg aan het werk te zien maar dit was allemaal zeer middle of the road, en vooral van Swanberg verwacht ik meer. Aardig.

Erg ondermaats.

Geen idee of regisseursduo Joe Swanberg en Adam Wingard dit als een soort grap of lolletje hebben gedirigeerd, maar het zet in ieder geval de toon wat betreft laksheid. Vetzakkerige ideeën en amateuristische uitwerkingen voeren hier de boventoon, waardoor in principe geen enkel segment maar een beetje weet te boeien. Ik zal ze niettemin allemaal individueel beoordelen.

Segment #1 (1,0*). Zowat het enige stukje met een geslaagd grapje en de rol van Amy Seimetz is aardig, maar uiteindelijk bouwt de film ellenlang op naar een finale die niet geheel weet te overtuigen. Het is allemaal maar wat aanmodderen totdat de boel kon worden afgesloten en met de nogal lelijke aanpak op het visuele vlak is het geen feestje om dit in z'n volledigheid uit te zitten.

Segment #2 (0,5*). Erg saai en vooral inhoudsloos. Joe Swanberg besloot hier zelf een hoofdrol op zich te nemen, maar lijkt geen enkel benul te hebben over wat hij nu precies wil vertellen. Op zowel dramatisch als komisch vlak biedt dit segment weinig bevredigende momenten en dan verzandt het al snel in een ongemakkelijke en vervelende puinzooi. Totaal nietszeggend en vooral veel te lang, zelfs met een duur van enkel 18 minuten.

Segment #3 (0,5*). Het derde stukje van de film komt redelijk overeen met het tweede segment, met als verschil dat het zich hier naar een nogal kinderachtige conclusie toewerkt. De makers zullen vast lang hebben nagedacht over hoe ze dit zo breed mogelijk konden rekken, want de basis gaat nergens over. Het acteerwerk is bovendien uitermate houterig en de dialogen slaan als een tang op een varken.

Segment #4 (1,0*). Een kleine verbetering ten opzichte van de vorige twee segmenten, vooral omdat het karakter wat absurdistischer is. Nog altijd blijft het op visueel vlak ontzettend kaal en is het acteerwerk van Adam Wingard zelf weinig indrukwekkend, maar het is niettemin enigszins onvoorspelbaar. Ik moest echt naar de complimenten zoeken om hier actief iets uit te halen, dus dat zegt al wat over mijn algemene kijkervaring.

Bij elkaar komt dat gemiddeld uit op een 0,75*, afgerond naar boven. In geen enkel opzicht geslaagd en vooral vervelend om doorheen te banjeren. Vol ongeloof heb ik zitten aanschouwen dat dit uit de hand van (onder andere) Wingard kwam, misschien dat Swanberg iets te veel inhoudelijke controle kreeg en de daadwerkelijk originele ideeën van de kaart heeft geveegd.