Comes a Bright Day (2012)

Simpel en fris.

Een kleine film noem je dat geloof ik. Een eenvoudig verhaal, over een net niet helemaal alledaagse situatie, met maar een paar rollen en niet te veel verwikkelingen die dat tot iets ingewikkelds en overdrevens maken. Wel heel charmant, erg plezierig, en met af en toe een leuke verrassing in hoe het verhaal zich ontspint. Charmant, ontwapenend ook om Sam en Mary, Craig Roberts en Imogen Poots, ietwat stuntelig kennis te zien maken - onder het wakend oog van Timothy Spall.

Mooi gefilmd en erg goed geacteerd, met een soort rust en kalmte die in een Hollywood-productie eigenlijk nauwelijks ooit te vinden is maar voor Engelse films haast de vanzelfsprekende norm lijkt. Daarom eigenlijk des te knapper dat dat hier weer zo mooi gelukt is.

“You can't kill me son, I'm already dead.”

Van het verhaal moet je niet zoveel verwachten, dit is gewoon een overval die verkeerd gaat. Alleen jammer dat er een aantal zaken niet duidelijk worden. Zo zie je bijvoorbeeld Cameron in een aantal scènes helemaal geobsedeerd raken door een foto van Mary, maar er wordt verder niks meer mee gedaan. Daarnaast wordt nergens duidelijk wat het motief van de overvallers is, al deerde mij dit niet echt.

De film moet het dan ook meer hebben van het sterke acteerwerk en de aardige karakterontwikkeling. Met name de chemie die de personages van de ietwat sullige Craig Roberts en lieftallige Imogen Poots hebben, komt goed over.

Al met al best een fijne kleine film om eens gezien te hebben. Hier en daar wel iets langzaam te noemen, maar dit wordt ruimschoots goedgemaakt door het acteerwerk.

3,0 Sterren.

Matige film waarin een overval op een juwelierszaak al snel uitmondt in een gijzeling. De film begint aardig en ook het einde is wel aardig. Echter is de film daar tussenin nogal eentonig (en dat is niet omdat de film zich voornamelijk in de juwelierszaak afspeelt). Vooral ook omdat er gewoon weinig gebeurd en de personages niet echt kunnen boeien.