Una Rosa sobre el Ring (1973)

Ze bestaan dus ook: melodrama's met Mil Mascaras....geen paniek MM aficionado's : de held is hier niet verworden tot een zeiknicht of bibberend oud wijf. Het slechte nieuws en daarmee samenhangend : hij is hier ook niet de protagonist. Is een mnuut of 20 hooguit in beeld, waarvan nog geen 10 in de ring. Verder zien we hem wat sparren in de sportschool en verzorgt hij comic relief van een politiek incorrect soort met een kreupele en een dwerg.

Neen, protagonist hier is Crox Alvorado die in de fifties 1 van de grondleggers was van de LL cinema met de tigres del ring saga, nu echter te oud voor deze flauwekul zou je zeggen. We moeten geloven dat de uitgezakte held nog een luchador op niveau is die het mag opnemen in de ring tegen MM, uiteraard absurd en eerder passend bij Rocky 75457 of zo. Wel wordt hier het oude thema van de "luchador op zijn retour " weer opgedist, niet alleen via Alvarado/ el enmascarado negro maar ook via Guerra/ el indio Antonio- zo heet hij hier toch- die door Alvarado in de ring per ongeluk wordt getracteerd op een gebroken nek.

Het begin van een over the top melodrama waarop de openingsschlager die we tijdens de credits reeds hoorden al voorbereidde, doordrenkt van melancholie en gelukkig ook geloof, hoop en liefde want deze film is tevens vervuld van devoot volkskatholicisme en family values. Daarvoor zorgen resp. Alvarado's vriendinnetje Dorantes die besluit in het klooster te treden ( zij vertelt hem er niet bij dat ze stervende is ) en het verweesde zoontje van el indio, over wie Alvorado- nota bene de moordenaar van papa ! - zich wil gaan ontfermen terwijl het ventje in de klauwen dreigt te vallen van een soort Fagin figuur. Ook het motief van een moordenaar die zich over de zoon van zijn slachtoffer ontfermt trouwens een gekend topos in de oude Mexicaanse volkscinema.

Goed, ik denk dat ik de luchacinemabuffs nu wel heb weggejaagd, voor casual MM tifosi en genreliefhebbers was bovenstaande dan ook eerder een waarschuwing. Absoluut niet te vergelijken met de gekende MM luchafilms dus , ondanks de worstelpartij op het eind die eerder zielig is in zijn onwaarschijnlijkheid.

Voor mij echter als sentimentele ouwe janknicht en volkse katholiek een feest !

p.s : productieland "verenigde staten " lijkt me gelul.