Johnny West il Mancino (1965)

Ze bestonden nog niet : spaghetti's van Gianfranco Parolini...onder zijn pseudoniem Frank Kramer zou hij later gekend worden vanwege de Sartana en Sabata films, die niet briljant maar toch vermakelijk waren. Dit begin echter is tamelijke crap en een schoolvoorbeeld van hoe je ernst en humor niet moet combineren, wat hem later dan iets beter lukte.

In concreto : die 2 ingrediënten zijn hier niet gecombineerd in 1 personage, maar we hebben een Django achtige, eponieme tragische anti- held die terzijde wordt gestaan door een stel clowns ( meteen maar 3 ook ! ) , die tot overmaat van ramp niet eens fatsoenlijk en op natuurlijke wijze worden samengebracht en wel in 2 verschillende films lijken te spelen.

Het resultaat is een narratieve puinzooi, die niet echt wordt redeemed door stijlvolle visuals of een topcast, en al evenmin door een spectaculaire bodycount. Held van dienst Palmara, voormalig peplumspierbundel maar ook daar doorgaans slechts in bijrollen. Hier mocht hij het eens proberen als protagonist, om onduidelijke redenen een halfbloed zelfs en een geboren outcast. Deze Django avant la lettre- avant ja - krijgt de sinds Django usance geworden speciale behandeling van de baddies , en kan zijn linkerhand niet meer gebruiken voor de nobele schietsport. Waaruit volgt dat de zgn. mancino hier bijna uitsluitend rechtshandig in actie valt te zien. Logisch want het begin toont nogal duidelijk dat Palmara zelf beslist niet linkshandig is, en met die hand waarschijnlijk nooit iets geraakt zou hebben.

Zoals hierboven reeds gezegd wordt dan ook nog het vriendinnetje van de held vermoord, en hijzelf geframed voor een hold up uitgevoerd door dezelfde baddies die hem verminkten. Klinkt als genoeg stof voor een doorsnee wraakspaghetti, helaas dacht Parolini er anders over en besloot hij er een halve klucht van te maken door 3 clowns te introduceren, vadsige idioten die voor "comic "relief moeten zorgen door elkaar om de 5 minuten Trinita style af te rossen.

Alsof dat niet genoeg was propt Parolini er nog een nevenintrige rondom een- hoera kenners ! - goudmijn in, geinspireerd door ouwe B serials klaarblijkelijk en verder volstrekt zinloos. Het nut van de "tweeling " baddie - 2 x Micantoni- ontging me ook tamelijk. Wel enkele kunstgrepen die reeds vooruitlopen op Sartana en Sabata : de revolver uit de hoge hoed, of die maffe truc met de dubbelgebodemde doodskist, nog wel aardig op zich. De climax liep dan weer af met een sisser.

Deze in Spanje opgenomen en door JESUS people dierbare De Nesle geproduceerde prent werd voorzien van een score door Lavagnino, het cheesy titelliedje leek me eerder bij een Bond film te horen echter.

Is uitgebracht op DVD in een Engels gedubde rukversie van 81 minuten, volgens betrouwbare bronnen duurt de integrale versie 90 minuten. Die 109 lijken me weer eens IMDB crap.