I Vigliacchi Non Pregano (1969)

Ze bestonden nog niet : spaghetti's van Mario Siciliano....niet echt een hoogvlieger in welk genre dan ook, deze van origine editor. Deze spaghetti blijkt echter redelijk te zijn, met dank ook natuurlijk aan genrecoryfee Garko.
Het verhaal laat zich eerst aanzien als een standaaard revenge spaghetti met Garko als de vertoornde held die met de booswichten zal gaan afrekenen in een pure Gerechtigheidsmissie, het loopt allemaal anders. Garko ontpopt zich namelijk tot een PTSS getriggerde spiegepaat die uiteindelijk iedereen beschouwt als potentiële daders van de boosheid bedreven op zijn gezinnetje, en gemakshalve ook maar iedereen in zijn buurt begint om te leggen . Dramatische ironie : terwijl Garko nog bezig is aan zijn verblinde wraakmissie, hebben wij allang gezien wat hij niet kon of wilde zien : de renegates uit het begin bungelen al lang en breed aan een galg...
Het is aan Garko's ouwe buddy Rassimov- Daniel om de missie van Garko in banen van Rede en Recht te leiden, dit wordt een fiasco als Garko in een vlaag van razernij Daniels broer Robert- Miali omlegt. Zodoende wordt het tweede deel van de film het spiegelbeeld van de eerste, met Rassimov- inmiddels sherrif- die verblind door wraak achter Garko aanzit. Een Garko die dan trouwens bendeleider is geworden en outlaw, na eerder de Blake gang te hebben uitgeschakeld resp. in dienst te hebben genomen na een Yojimbo achtig spelletje.
De humor ontbreekt hier- hoera kenners- vrijwel geheel, al veroorlooft Garko zich hier 1 Sartana achtig geintje. Dit verder bloedserieuze verhaal werd grotendeels geschreven door niemand minder dan de legendarische scenarist Gastaldi, wat betekent dat we hier zelfs wat Freudiaanse elementen kunnen bespeuren. Al helemaal aan het slot, dat in een niet meteen genreconforme maar eerder Fritz Langiaanse tunnel speelt, waar Garko ook enigszins door M geinspireerd lijkt. Het slot- ik bedoel echt helemaal het einde- verraste me toch wel. Niet alleen die tunnel was donker, helaas zaten er daarvoor ook vrij veel nachtscènes in die moeilijk te volgen waren.
Er is nog een extra probleem met deze film, zij het geen ongebruikelijk. Er bestaan meerdere versies , waarvan de kortsten nog altijd HONDERD minuten duren, waar die 82 vandaan komt is me een raadsel- of nee, zal wel een ouwe VHS zijn oid. De Spaanse en Franse DVD'versies echter zijn goed voor 100 minuten, de onlangs uitgebrachte Duitse versie- als onderdeel van een box set- duurt er schijnbaar 115. Daarin zou ook een PUPDD rip-off sequentie zitten die daarvoor nooit te zien was geweest, misschien met goede reden. Die heb ik echter nog niet gezien, kan er niet over oordelen.
À propos: in die Franse versie heet Garko...Django , in de Spaanse gewoon Bryan.