Playback (2012)

Matig.

Een gemiste kans wat deze film doet toch best wat goed. Er hangt bij momenten een grauw sfeertje, de film durft genadeloos uit de hoek te komen en ook het idee is best leuk.

Maar er gaat ook geregeld wat mis. De film is redelijk zelfbewust en geregeld lijkt Nickles wat te ver door te drijven. Zo zitten er een hoop vervelende clichés in deze film die er verder niet in passen. Het highschool gedoe is vooral vervelend en zorgt dat de sfeer regelmatig gebroken wordt.

Jammer, want deze film had aardig wat om uit te groeien tot een leuke horror. Visueel ook zeker in orde en de electronic-georienteerde soundtrack was ook een aangename verrassing. Niet ten volle benut maar de muziekkeuze was best verrassend.

Vind verder de vergelijkingen met Ringu een beetje overdreven, zoveel hebben de films niet gemeen.

2.5*

Beetje wisselvallig wat opbouw betreft.

Het lijkt hier en daar erg op een soort studentenproject, dat op den duur erg klef en overdreven word. Maar aan de andere kant zijn die horror elementen wel erg goed gelukt, getimed en in elkaar gezet, het begin met die gestoorde vader (en dan ook die sepia beelden) is ook behoorlijk sterk. En dat maakt het dan ook een beetje moeilijk. Maar aan de andere kant heb ik me wel goed weten te vermaken met dit en sommige acteurs waren ook zeker wel te pruimen (Bv Christian Slater als die parthenofilegeile smeris. ) Enge momenten zijn ook zeker goed aanwezig, bv dat hele idee achter dat 100 jaar oude 2 seconde filmpje, en natuurlijk zijn de allerlaatste 30 seconden voor de aftiteling ook doodeng. Dat hele idee rond het iemand beheksen door de camerabeeld aan te raken vond ik nog wel eens een beetje lomp. Vergelijkingen uit The Ring en Halloween zijn er niet.

Een horrorfilm die hier en daar gelukt is (die ruisbeelden en de dingen eromheen blijven eng) maar al die testostrongierende adolocenten hadden ze mogen vervangen.

3,0*

als je de score hier ziet verwachte je absolute troep,deels waar,maar ook wel redelijk te doen

beetje gore,wat vergezocht,maar redelijk uitgewerkt.een 2.5

maar cristian slater DAMN how low can he go.

terwijl die best een paar goeie films op zijn naam heeft staan,personelijk vond ik pump up the volume een topper,maar ja was ik ook nog puper dus de doelgroep.

maar dit is net als bijvoorbeeld een van zijn dieptepunten,net als noem een hollowman.

de man lijkt ook niet ouder geworden,kunnen ze niet bij HBSHOTIME een goeie serie geven ofzo net als bijvoorbeeld james woods glen close,of anna paquin.kvind dit zonde.

Als ik het gemiddelde hier bekeek , verwachte ik me ook aan een prutfilm tot en met, maar uiteindelijk viel dit wel mee.

Niet bijster origineel en klasseerbaar onder de tiener-horror movies (Friday the 13th en consoorten) waarbij die tieners altijd stug doordoen zonder goede raad op te volgen en daardoor in problemen komen. En dat dan gemixt met een soort The Ring fenomeen. En dan verschijnt Slater ook nog eens als een of andere zieke peeping pervert. Die heeft ook de centen dringend nodig als je ziet in wat een snertfilmen die meedoet de laatste tijd

Uiteindelijk vond ik het heel verhaal nogal vaag over het filmen van personen waarbij de ziel volledig werd opgeslorpt en dan haalde ze die Le Prince er nog bij .... tjah ... herbekijken zal ik hem niet om dit dieper te doorgronden maar uiteindelijk zijn mijn ogen ook niet dichtgevallen

Een paar mooie horror beelden maar een totaal gebrek aan schrikmomenten.
Een matige niet tot bibberen aanzettende horror m.a.w.

2.5*

Zeer matig.

Erg gekopieerd van The ring alleen met een soort persoonlijke touch.

" het kwaad" is een beetje gepuzzel en vergezocht. Ook het verhaallijn met de baby zorgt niet voor een spectakel, en het einde kan je al raden bij de eerste scenes.

niet erg spannend, voorspelbaar, herkenbaar en vergezocht.