Little Sister (2016)

Redelijke film over een jonge vrouw die al paar jaar bij de nonnen woont en voor een paar dagen terugkeert naar huis. Het verloop van deze film laat zich niet gemakkelijk voorspellen, voornamelijk dankzij de kleurrijke en toch wel boeiende personages. Echt veel om het lijf heeft het echter niet. Een beetje vreemd, maar wel lekker.

Het louteringsverhaal van een jonge vrouw (Addison Timlin) die de innerlijke rust uit een nonnenorde combineert met zelfexpressie middels metalmuziek. Voor hoofdpersoon Colleen een manier om zowel te ontsnappen aan haar dysfunctionele jeugd als vanaf een veilige afstand te kijken naar de progressieve waarden van haar ouders. Hun vrije omgang met drugs en alcohol. Hun kijk op verantwoordelijkheid en seksualiteit. 'Little Sister' (2016) weet subtiel Colleen's geloofsconflict te verbeelden door met camerawerk haar verschillende gemoedstoestanden te visualiseren. De rustige, contemplatieve sfeerbeelden waarin de jonge vrouw opgaat in de conformistische voorspelbaarheid van alledaagse rituelen als gezamenlijk eten of bidden. De surreële onderbreking waarin zij als non een punktoneelstuk bijwoont vol felle kleuren, uitgesproken seksualiteit en mensen in drag. Of de schokkerige camera wanneer Colleen terugkeert in haar ouderlijk huis, alwaar ze de confrontatie aangaat met de dominante moeder waar ze ooit aan ontsnapte.

Maar zo subtiel als Colleen's individuele loutering vormkrijgt, zo onsubtiel wordt dezelfde loutering doorgetrokken naar het trauma van 9/11 en de Irakoorlog. De reden voor haar terugkeer is namelijk dat haar oudere broer (Keith Poulson) óók verzet pleegde tegen zijn progressieve jeugd door in dienst te gaan bij het leger. Jacob Lunsford overleefde een bomaanslag en raakte daarbij onherkenbaar verminkt door ernstige brandwonden. Zowel hun ouders als de gemeenschap weten niet wat ze met de oorlogsveteraan aanmoeten, terwijl hij zich eenzaam terugtrekt in het gastenverblijf. De combinatie van religieuze zingeving met metalmuziek vormt voor broer en zus een aanknopingspunt om nader tot elkaar te komen. Het maakt dat 'Little Sister' (2016) uitmondt in een voorspelbaar melodrama waarin vooral familiebanden worden hersteld en rafelrandjes gladgestreken. Ook als sfeerschets van het polariserende tijdvak (waar we nog immer de vruchten van plukken) werpt dit lauwwarme bad pretenties op die niet waargemaakt worden.

De timide en vrome Colleen Lunsford [Addison Timlin] is bijna zover dat haar eed als non kan afleggen wanneer haar moeder Joani [Ally Sheedy] haar een email stuurt met een oproep (met veel uitroeptekens) om zo snel mogelijk naar huis te komen. Hoewel Colleen al geruime tijd geen contact met haar familie heeft gehad, hoopt Joani dat Colleen haar oudere broer Jacob [Keith Poulson], een soldaat met ernstige brandwonden op zijn gezicht, uit zijn zelfopgelegde isolement kan halen. Wat volgt is een wat soms traag, praterig psychologisch drama met een aantal rake momenten (waaronder een Halloween Party) en scherp geschreven dialogen. Barbara Crampton is hilarisch in haar kleine rol als de moeder-overste.