American Translation (2011)

Een ongekunsteld, rechttoe rechtaan verhaal over liefde en hartstocht, lust en geweld, met als hoofrolspelers een beeldschoon meisje uit een rijke familie en een macho woonwagenbewoner die wees is, zonder werk zit, homoseksuele prostitutie bedrijft en (psychoseksueel) seriemoordenaar is. Het draaiboek is ontleend aan verklaringen van en psychologische onderzoeken bij seriemoordenaars. De regiseuren proberen binnen te dringen in de psyche van de moordenaar, maar in feite proberen zij het onverklaarbare te verklaren. De film was nog interessanter geweest als het centrale plot wat was uitgebreid. De cast speelt zeer overtuigend (ook in de frontaal naakt scènes), maar de soundtrack is te bombastisch. En eerlijk gezegd vind ik Jean-Marc Barr er wat te lief uitzien voor een seriekiller.

Wat een film! Daar zit je niet gemakkelijk naar te kijken. Moest aan het werk van Francois Ozon denken, waar je die verontrustende sfeer, waar je ook als kijker in meegezogen wordt, ook aantreft. Ik vond Lizzie Brocheré en Pierre Perrier buitengewoon acteren. Vond dat de film van begin tot het einde geloofwaardig was. Ook in het volgen van de gedachten van Chris en Aurore. Dat is in feite toch de ruggengraad van deze film. Alle wetenschappelijke rimram over seriemoordenaars geloof ik wel.

Het was overigens niet Jean-Marc Barr die de persoon van Chris speelt, zoals gauke vermeldt, maar Pierre Perrier. Te lief zou ik hem niet willen noemen, een mooie jongen, dat wel. Maar een psychopaat is nooit aan zijn uiterlijk te herkennen. Dat zou uit die onderzoeken toch ook moeten blijken. Eh, even off the record en buiten de orde, die Lizzie Brocheré is wel een mooie meid zeg, met twee fantastische tieten. Mag ik dat zeggen? Ja, want ze zijn bijna geen moment uit beeld geweest.

Fransman helemaal gelijk: Pierre Perrier.