Project Nim (2011)

Zeer intresante film/documentare

Het onderwerp vond ik zeer intresant "of de mogelijkheid bestaat om een aap te laten praten"

Vond het leuk om te zien dat de wetenschappers een band kregen met de aap maar door gebrek en geld de aap gewoon aan zijn lot over lieten

Zeer geslaagde doc.

Superieure documentaire, tegelijkertijd fascinerend en hartverscheurend. Alleen in de jaren '70 heeft iemand het maffe idee kunnen realiseren om een chimpanzee op te laten groeien binnen een menselijk gezin. En dat is slechts het begin. De documentaire bevat genoeg drama voor een hele reeks speelfilms en is daarnaast subliem in elkaar gezet. De gebruikte foto's en archiefbeelden zijn indrukwekkend; de interviews met de betrokkenen zijn dit ook. Niet zelden is de documentaire behoorlijk aangrijpend, mede door de emotionele betrokkenheid van de mensen die een rol hebben gespeeld in het leven van Nim. Eersteklas.

Uitstekende documentaire over de chimpansee Nim die wordt opgevoed als een mens en gebarentaal leert. Simpel qua opzet (talking heads en veel archiefmateriaal), maar toch boeiend. Er wordt nogal gemakkelijk over dit project gedacht door alle betrokkenen, en op het einde is niemand er beter van geworden (vooral Nim niet). Uiteindelijk zegt deze documentaire meer over de mens dan over de aap.

Verslag van een wetenschappelijk experiment uit 1974 waar een chimpansee-baby in een mensen-gezin wordt geplaatst met de bedoeling hem gebarentaal te leren en zo met een andere soort te kunnen communiceren.

Hier zien we hoe het experiment afliep en wat er vervolgens gebeurde in het 25-jarige leven van Nim.

Tamelijk onthutsende docu...meer ellende dan je lief is...van lekker apies kijken is hier geen sprake.

Echt vreselijk. En dan heb ik het over de inhoud. De vormgeving is prima: foto's en filmpjes, mensen die hun vertelling doen, aardige muziek erbij...

Ok, de inhoud. Ik heb zelden zo overdreven sentimenteel en vervuld met onwezenlijke fantasieën horen spreken over een dier. Ik vraag mij ook werkelijk af of deze mensen op dezelfde wijze zouden spreken over hun kind of over een geliefd familielid. Of ze dan ook een sensueel gevoel zouden hebben als hun eigen naaktheid bestudeerd werd en of zij geïnteresseerd zouden kijken als diegene aan het masturberen was bijvoorbeeld.

Eigenlijk walgelijk om zo met een dier om te gaan vind ik, eerlijk gezegd. in mijn ogen een onwerkelijke en onrealistische sentimentele benadering en het beoordelen van het dier naar zeer vreemde maatstaven.

De mensen in deze docu zijn niet socially awkward, nee, ze zijn volkomen wereldvreemd en van de pot gerukt en vinden ALLES wat ze meemaken en zien ontzettend raar. De intonaties in hun stemmen zijn daarom verschrikkelijk ergerlijk en het was voor mij bijna niet vol te houden om de belevenissen, laat staan de idiote visies aan te horen.

En verder: aapje krijgt truitje en broekje aan, aapje gaat naar school, aapje moet gedomineerd worden omdat ie zo sterk wordt en wat nog het allerbelangrijkste is: people are thrilled about it!!! O ja, en aapje gaat steeds meer bijten. "Misschien..... gewoon..... omdat hij ouder wordt?" vraagt meneer. Omg!

Triest. Bah, wat een misselijkmakend project. Vooral het afscheid van de onhandelbare aap en zijn behandeling daarna.

De tweede helft geeft beelden te zien van hoe de chimpansees in die tijd 'normaal' behandeld werden, met stroomstokken en andere martelwerktuigen en constant in kooien verblijvend en experimenten ondergaand. Nog walgelijker (zeg maar pure horror!), maar dan wél van documentaire waarde.

En de hoogleraar zegt als conclusie na zijn project: Ik had met aliens kunnen communiceren als ik had kunnen aantonen dat de chimpansee met een menselijke zinsbouw zou communiceren.

Huh?

Mijn conclusie: deze docu geeft een uitstekend beeld van waanzin.

De waanzin van de mensen in de docu, wel te verstaan.