Zwarte Soldaten (2011)

Oei, dat viel even tegen. Zes ontzettend interessante personages waar voor mijn gevoel nergens het maximale uit werd gehaald. Het waren gewoon zes korte, oppervlakkige praatjes over de oorlog. Als je denkt aan een film als Hafners Paradies wat een scherp, kritisch en indrukwekkend portret levert van een nazi denk ik toch echt dat er uit Zwarte Soldaten meer gehaald had kunnen worden. Een kritische interviewer had de openheid van de personages in de weg kunnen staan maar simpel doorvragen (denk aan Shoah) had al heel wat kunnen uithalen. Op antwoorden als "Wij wisten van niets" of "Wat er met de joden gebeurde daar waren wij niet mee bezig" vragen om doorvragen en dat miste ik. Sowieso de toegevoegde waarde van zes hoofdpersonen in 55 minuten vind ik iets om kritisch op te zijn. Zwarte Soldaten heeft interessante mensen voor de camera maar wat mij betreft had er meer mee gedaan kunnen worden.

'Ontluisterende' docu zo werd mij aangekondigd, en nadat er in de introductie een paar rake uitspraken worden gedaan, valt mijn onderkaak ongeveer 2 centimeter naar beneden en blijft een uur hangen in die positie. Seelen interviewt 6 verschillende Nederlandse mannen die op jonge leeftijd besloten de SS in te gaan. Gelukkig vind hij 6 verschillende mannen met hun eigen beweegredenen en motivaties, alsmede een eigen persoonlijke zelfreflectie over hun keuze in die tijd.

De aanpak van Seelen is op zich sterk gedaan, met dramatische muziek, wat zwart-wit beelden van toen en dan daarachteraan de heren zelf. Maar volgens mij stelt Seelen in de gehele docu ongeveer 2 vragen waar hij doorgaat op een antwoord, en rest blijft eigenlijk onbeantwoord. Dat vele antwoorden voor zichzelf spreken blijkt wel uit het feit dat ik een droge bek heb overgehouden, maar vaak had ik wel het gevoel dat het 'warum' gevoel niet beantwoord werd. En zoals al werd gezegd, dat is toch wel wat jammer. Ik vrees dat Seelen zijn eigen gasten niet te hard durfde aan te pakken, aangezien de basis voor zo'n documentaire waarschijnlijk compleet vrijwillig is. Alhoewel het toch een zeer interessante docu is, gaat het jammer genoeg niet echt de diepte in die ik als kijker wel had willen zien.

Jammer van de vorm - vooral die zeik pianoriedeltjes -, maar de interviews zijn de moeite meer dan waard. Had best nog wel wat langer mogen duren. 3*

Best wel interessant, maar ze hebben helaas de fout gemaakt om in minder dan een uur veel te veel te doen. Ik meen dat ik 6 mannen aan het woord zag in pakweg 50 minuten. Jammer dat ze hier niet gewoon anderhalf uur zendtijd voor hebben gebruikt. Of had 2 mannen weggelaten en had de andere verhalen beter uitgewerkt.

Want zodra de mannen spraken vond ik het wel enorm boeiend. Een uitzondering wist schijnbaar niks van alle gruwelijkheden en had wel op 1 of andere manier spijt, maar de meesten staan ook gewoon nu nog achter hun zaak. Hoe kan een mens toch praten over zaken als ''het ras zuiver houden''? Bizar. Er zaten echt een paar heel onsymphatieke mensen bij waarvan het jammer is dat ze de oorlog hebben overleefd.

Helaas blijven de vragen wel wat oppervlakkig. Maargoed, dit is wel logisch gezien de zendtijd. Bij een idee als dit moet een interviewer veel kritischer vragen stellen. Ik vond die mannen namelijk wel erg spraakzaam. Zij vertelden hun verhaal niet met tegenzin. Dat ze oude oorlogsbeelden tussendoor gebruikten was goed, maar gezien de tijdsduur hadden ze dit beter in kunnen korten zodat er meer gesproken kopn worden.

Kortom, boeiend idee, maar een niet heel overtuigende uitwerking. Van mij mogen ze hier nog wel een vervolg op maken.

3*

Matig of zelfs slecht uitgewerkte documentaire over een indrukwekkend en intrigerend onderwerp.

Onderbelichte kant van de WO2 in Nederland.

Nederlanders die zich aansloten bij de Waffen-SS.

6 mannen, waarvan een drietal zich aansloten uit complete ignorantie, homo-erotische aantrekkingskracht of omdat hun NSB-ouders dat graag wilden: ook degenen die afstand hebben genomen of berouw tonen over hun SS-verleden.

En ook drie mannen die nog steeds zweren bij hun Nationaal-Socialisme, toevallig(?) ook degenen die schijnbaar niets meekregen van de holocaust-gruwelen (nou ja de Wehrmacht en de HitlerJugend deden wel eens wat dingen).

Alleen al het feit dat deze docu nu gemaakt en uitgezonden kan worden is al een hoop waardering waard, en grootste klacht is dan ook waarom zo kort?

Want je blijft zitten met een hoop vragen of je zou dieper op hun verleden en hun leven na WO2 in willen gaan.

Hopelijk krijgen we ooit nog eens een uitgebreidere aflevering(en) te zien, want er zal toch wel meer materiaal zijn?

Stevige vingerwijzing trouwens ook naar de Nederlandse bevolking en politie en dat van een oud-SS-er (maar helaas wel terecht) en werd zijn berisping nu weggedraaid?

Conclusie: moet er niet aan denken ook maar één van deze mannen als opa te hebben, maar wel degelijk belangrijke oorlogsdocumentatie/Nederlandse geschiedenis.

Een gemiste kans: het onderwerp van deze documentaire is uitermate interessant, alleen kwam het er totaal niet uit. Nochtans is er een goede basis: de 6 oud-SS-ers zijn interessante figuren die duidelijk veel te vertellen hebben. Maar daar wringt dan al meteen het schoentje: ze krijgen eigenlijk niet de kans om hun verhaal op een grondige manier te vertellen, hiervoor was hun tijd (veel) te kort. Daardoor bleef het allemaal wat op de oppervlakte, waardoor ook de informatiewaarde van deze documentaire nogal miniem was. Jammer...

Eigenlijk maar een matige documentaire. De verhalen opzich zijn ontzettend intressant, maar helaas krijgen we van elk persoon maar een heel klein stukje te horen. Hierdoor blijft het eigenlijk een heel oppervlakkig document... Wat de mannen nou daadwerkelijk hebben meegemaakt/gedaan hebben, komt vrijwel niet aan bod, hetgeen toch wel het intressantse aspect is na de beweegredenen van ze, hoewel die toch ook weinig opzienbarend en toch wel bekend waren, avonturiers, nsb'ers... tja, dat wisten we al wel. Erg zonde dit had een een steengoede docu kunnen zijn, maar de regiseur laat het helaas afweten, en laat daarmee wellicht ook de laatste kans om dergelijke verhalen gedetailleerd op het witte doek te brengen liggen.

2,5*.

Eigenlijk vind ik dit altijd wel interessante documentaires, maar er zat gewoon meer in. Meer tijd voor de verhalen, en minder intermezzo's met archiefmateriaal, en een wat ruimere indeling had denk ik wel goed geweest. Nu krijg je helaas een veel te gehaast interviewenoverzicht waar veel te veel in is geknipt en gesneden. Had ook graag meer willen weten over hoe ze naderhand in de maatschappij zijn gaan staan.

Wel interessante zijn de uiteenlopende situaties waardoor deze figuren betrokken zijn geraakt bij de SS, de ene is er duidelijk meer gelaten over dan de ander. Met name de 2e was de grootste rat van het stel. De 3e geinterviewde was echt niet te volgen, onsamenhangende brabbelverhalen waar ik in ieder geval amper iets van begreep.

Al met al wel aardig om te kijken, maar kon beter. 2.5*

Een zeer matig werkje dat natuurlijk wel een bijzonder belangwekkend onderwerp heeft. Helaas komen de gesprekken niet tot wasdom, door Seelen's vervelende stem (vooral bij het eerste gesprek), te korte portretjes, soms nogal wanorderlijke verhalen maar vooral, vooral door het eindeloze, ergerniswekkende pianoriedeltje dat overal onder werd gedraaid.

2*.

Inderdaad een oppervlakkige docu dat te weinig tijd besteed om de interessante personen echt goed uit te lichten en dat uit zich ook in de speelduur. Verder zit het technisch ook niet erg bijzonder in elkaar, het muziekje werkt op de zenuwen, veel knip- en plakwerk en de beelden van de oorlog die ze ertussen stoppen zijn vaak niet eens relevant aan het onderwerp. Ze voegen verder ook weinig toe, pure beeldvulling.

Het is maar dat ze wel interessante en ver uiteenlopende meningen hebben. Vooral Willem zijn verhaal was eigenlijk best schokkend. Iemand die letterlijk over lijken liep in de oorlog om zijn eigen hachje te redden. Zo is/was oorlog.

Als geheel toch een onvoldoende.

2,5*

Simpele documentaire, waarin niet echt nieuwe dingen aan het licht komen.

Ik vond het erg storend dat de sprekers in de camera keken. Daar hou ik sowieso niet zo van bij documentaires en hier zie je de mensen zo nu en dan naast de camera kijken om met de interviewer contact te zoeken. Dit oogt niet professioneel (ook niet qua montage).

Naar mijn idee waren de oude beelden juist wel relevant aan het onderwerp, alleen is het niet veel en worden sommige shots herhaald (handjes schudden enzo).

Het is wel schokkend wat er verteld wordt, maar wat ik nog het ernstigste vind is dat er maar liefst 25000 Nederlanders de SS gediend hebben. Het zal je vader of opa maar wezen, ik zou me kapotschamen.

Misschien is het wat te laat om deze docu in 2011 pas uit te laten komen. Had Seelen 10-15 jaar eerder deze mensen geïnterviewd, dan was het niet zo'n rommelig verhaal geweest bij sommigen en kwamen er zinnige verhalen uit. Mogelijk heeft Seelen ook niet goed gekeken naar wát hij nou precies wilde weten voordat hij aan dit project begon.

Hun motieven zijn immers zo'n beetje gelijk, de wandaden worden nauwelijks of vaag beschreven en bij de meesten was er geen sprake van worstelingen leek het wel. Matige synopsis dus.

De muziek was een beetje te nadrukkelijk aanwezig.

Edit: Ik heb overigens maar zes oud-SSers geteld.

Deze documentaire vond ik best wel te pruimen. De personages waren goed uigekozen en wisten ook allemaal wel te boeien met hun gruwelverhalen. Toch vond ik het jammer dat men niet dieper op de vragen inging. Dat zou deze documentaire wel goed gedaan hebben. De documentaire zat ook stok vol met oude beelden uit de Tweede Wereldoorlog en dat kon ik op zich ook wel appreciëren. Erg interessante documentaire om eens gezien te hebben.

Zwarte Soldaten

Vandaag even snel de docu van Zwarte Soldaten maar eens opgezet. Tweede wereld oorlog ligt erg hoog bij mij, ik vind het een interessant onderwerp, wat er gebeurd is, is niet goed maar, het heeft ons wel veranderd, het heeft ons laten zien hoe erg macht wel niet kan zijn en, dat word ook prima weer gegeven in deze documentaire.

Zwarte Soldaten geeft zes mensen het woord. Ik moet toch wel toegeven dat zes mensen in een kleine 50 minuten wel te veel is. Er word zoveel informatie toegereikt aan je dat je het na een tijdje of moeilijk kon volgen en ik heb zelfs eventjes gehad dat ik sommige informatie stukken niet eens meer kon onthouden, je werd er vol mee gegooid en dat werd me een beetje te veel. Wat meer beelden van de oorlog zelf en eventueel 3 man die hun verhaal wat langer kunnen doen zou mij meer doen dan dit groepje.

We volgen dus zes mensen, ieder een eigen verhaal en eigen inzicht van de docu. Meneer 1 kwam wat bescheiden uit en vertelde zelfs in de documentaire dat het totaal niet zijn bedoeling was om te schieten hij wou, zoals die zelf mooi vertelde, zichzelf in het pakje zien en zoals het stond op een bepaalde flyer die hij had gelezen. Het arends jongen, blond haar en blauwe ogen, zo zagen ze het graag. Met veel 'spijt' betuigingen wou hij terug naar huis, wat mislukt was. Goed dat je van gedachten verander bent, zijn daden zijn niet te overzien. Meneer twee, daar wil ik het niet al te veel over hebben, gruwelijke vent. De 'geniet' van het feit dat hij de macht had en daarbij Hitler als top-vent zag en misschien nog wel ziet. Nummer drie volgde de stappen van nummer 1. Nummer vier daar in tegen was een beetje zoals twee, alles liet hem maar koud en het interesseerde hem vrij weinig wat er gebeurde. Nummer vijf is een man die het erg goed in zijn bol gestoken had. Het was immers oorlog, dan moet je niet aan andere denken maar aan je eigen haggie, denk er niet aan dat je mede soldaten dood gaan, gebruik het om je zelf te redden.. Tja, ook keihard natuurlijk. Nummer zes was een beetje in zichzelf, daar kon ik niet goed merken wat hij nou wel en niet wou.

Het is immers niet goed te praten wat ze gedaan hebben , toch mooi dat ze er over wouden praten in de docu. Docu was niet het geweldigste die is er maar, voor tijds verdrijf en zeker bij interesse van het genre is de docu mooi om mee te nemen. Ik vond het interessant.

3.0*