Mees Kees langs de Lijn (2016)

Bij dit soort films kom je terecht als je nog jongere broertjes en sinterklaasvieringen hebt. Een gezinsuitje dus

Ik vind het moeilijk hier nu heel kritisch over te gaan doen, maar in de praktijk is deze film weer een reproductie van de eerder gemaakte delen. Plot volgt weer hetzelfde stramien, waardoor het nu wel echt vervelend wordt bij vlagen. Langs de Lijn bevat echt een karrenvracht aan dejá vu's, en dat breekt een film die het al niet van z'n originaliteit moet hebben snel op. Enkel de cast heeft een grote schoonmaak gekregen. Nieuwe meester, nieuwe klas. De vervanger van Willem Voogd is een stuk minder leuk, al doet 'ie wel z'n best. Daarnaast nieuwe, jongere kids. Ik geloof het allemaal wel, vond het al lang leuk dat Sanne Wallis de Vries nog meedeed en voor wat mooie momenten zorgde.

Niet eens zo erg om nagenoeg verplicht mee te krijgen, maar qua niveau is het weinig hoogstaand.

Echt veel slechter dan de eerste delen...naar mijn idee komt dat door de nieuwe cast.

Wallis de vries is ook de enige die het echt leuk doet in deze film....al doet de rest wel z,n of haar best.

Best saai!!

iets minder dan de ook al matige drie voorgangers. Voor volwassenen vlak en niet interessant, voor de meeste kinderen ook te saai. De nieuwe Mees Kees maakt weinig indruk, het typetje dat Sanne neerzet krijgt de lachers niet meer op haar hand. Zwaar onvoldoende dus, hopelijk blijft deze Mees definitief aan de kant of word hij buitenspel gezet. Genoeg is genoeg.

Wel de minste uit de serie, vooral De Ridder vind ik duidelijk minder. Waar de vorige Mees Kees nog op een zekere manier ontwapenend was - zij het iets te veel, maar vooruit- vind ik deze nieuwe volstrekt kleurloos. Ook de klas is minder leuk. Wel vind ik Wallis de Vries beter in haar rol, veel minder overdreven en daardoor leuker. Al blijft die moeder, met die stem, wel elke keer de show stelen. Verhaaltje weet nergens te verrassen en dat is jammer, want ergens is dit best een leuke serie. Lief, kneuterig en zonder enige dadendrang. Ook weleens fijn. Het is alleen ook nergens echt boeiend. 2,0*.

Vierde film uit de reeks rondom Mees Kees draait om een themaweek over de toekomst. Mees Kees [Leendert de Ridder, die de rol probleemloos overneemt van Willem voogd] heeft een tijdmachine in elkaar geknutseld waarmee de leerlingen kunnen laten zien wie en wat ze in 2037 denken te zijn. De kinderen zijn dolenthousiast, maar schoolhoofd Dreus [Sanne Wallis de Vries] is niet te spreken over de rommel in het lokaal. Mees Kees moet een voorbeeld nemen aan Meester Hank [Jochen Otten], die zijn groep voorbereid op een voetbaltoernooi. Voetbal is immers bij uitstek een activiteit waarmee kinderen hun talenten kunnen tonen en ontwikkelen. Hoewel hij de ballen (!) verstand heeft van voetbal, maakt Mees Kees er het beste van, met zijn moeder [Raymonde de Kuyper] als grootste supporter van Team 6B. Luchtige, aangename jeugdfilm met goed werk van Jelle Stout als Tobias, die gedurende de film zijn talent ontdekt. Het verhaal is echter wel erg braaf en simplistisch.