Få Meg På for Faen (2011)

Eens met GinolaEHV

De trailer en de Tribeca best screenplay remark schepten voor mij enige verwachting.
Het cinema hart ging bij het aanschouwen van de trailer dan ook weer sneller bonzen.

Precies een tienerdrama, met 'herkenbare' sexuele drangen en fantasieën, die leuk zijn uitgewerkt maar toch nét niet weten te raken.
Het had wat mij betreft nog wel wat schunniger gemogen om de enigszins korte film attractief te houden op zichzelf.
Al met al komt de bottomline voor mij neer op: meisje is verliefd op jongen en mag uiteindelijk niet bij haar blijven slapen van moeder, de rest ertussen is slechts screenplay.
Natuurlijk is de gedachte dat zij door weg te vluchten uit de dagelijkse sleur, en daardoor het verhaal weet om te draaien een leuk gegeven, maar mij doet het niet veel achteraf gezien.


De mooie Noorse scenery blijft redelijk beperkt tot de omgeving waarin alles afspeelt, hier had men wat meer mee kunnen doen IMHO.
Noorwegen is een prachtig land, maar veel verder dan de busrit langs de bergpas brengt de camera de kijker niet... jammer, gemiste kans vind ik.
Het mooie doch tegelijk saaie en troosteloze landschap had het verhaal van de meiden die opgesloten zitten in hun saaie dorpje een cinematisch zetje in de rug kunnen geven.
De middelvinger in de bus naar het gemeentegrens bordje is leuk, maar kan ik na 2 keer ook wel voorspellen.


Samenvatting:
Een kort filmpje die langer lijkt te duren als nodig, met een verwachting die uitbleef na het zien van de trailer.

Had beter gekund en meer in het verhaal gezeten.

2.5*

Een mooi, klein filmpje over de dagelijkse problemen van een charmant, maar buitengesloten tienermeisje in een doodsaai Noors stadje. Qua plot niks vernieuwends of spectaculairs, maar Jacobsen haalt er toch wel het maximale uit d.m.v. een paar "expliciete" beelden en de levendige fantasie van het meisje.

3*

Fijn klein filmpje, met een grappig ontwapenend directe manier van vertellen - direct, zoals dit soort dingen met echte mensen gebeurt, hoe idioot dat ook lijkt. En juist daarom zo herkenbaar en vertederend - hoewel de krant elke dag volstaat met gekkere dingen, wordt het verhaal misschien een beetje breed uitgemeten - maar toch, wie dit soort onzekerheden als puber niet meegemaakt heeft, mag zich melden. En hebben volwassenen eigenlijk wel minder problemen met relaties, hoe hun vrienden, kennissen, en de rest van de wereld met ze omgaat? Ik ben bang van niet.

Helene Bergsholm - het meisje met het lief aanlokkelijke snoetje, zoals Jesper al zegt - draagt de film - behalve lief aanlokkelijk stralen er ook allerlei emoties van haar snoetje af. Mooi gespeeld, ik hoop dat we haar in veel meer films gaan zien.

Mooie film en het lijkt mij een erg eerlijke verhandeling over ontluikende seksualiteit en gierende hormonen. Als man kan ik natuurlijk alleen terugkijken hoe ik zelf was en ben ik geen deskundige van het verloop hiervan bij het vrouwelijk geslacht. Maar de op hol geslagen hornyness, onzekerheid en het puberale gedrag komen me wel bekend voor.

Coming of age films worden vaak wat lauw ontvangen en ik kan me daar best wat bij voorstellen. Toch vond ik dit een erg fris filmpje die zijn onderwerp op een andere manier behandelt dan andere films dit doen, Lila dit ca, Sommersturm, Stand By Me, Fucking Amal... We hebben al eerder hormonale tieners gezien, maar misschien juist doordat dit vanuit vrouwelijk oogpunt wordt bekeken voelt het toch als iets nieuws.

De critici lijken hem gezien de waarderingen net iets beter te ontvangen dan het grote publiek wat vaker voorkomt naarmate een film dichter bij het arthouse genre in de buurt zit. Helene Bergsholm speelt haar rol erg leuk en ook qua humor zitten er genoeg komische momenten in de film, al overheerst het drama. Toch blijft de film vrij licht en wordt deze nergens naargeestig. Helaas zorgt dit er ook voor dat Få Meg På, for Faen nergens ècht memorabel wordt, maar ik heb me 75 minuten prima vermaakt.

Zoals meer mensen hier ben ook ik lekker gemaakt door de trailer.

Maar de film zelf, zakt na het grappige begin snel in.

Jammer er had meer in kunnen zitten.

Desondanks zaten er veel gave humoristische stukjes in.

Vraag achteraf is, had degene die de trailer samengesteld heeft, niet beter de film kunnen regisseren Hij schijnt er talent voor te hebben..

Dit kleine filmpje was een aangename verrassing! Alma is een fascinerend personage en gelukkig niet standaard of voorspelbaar.
Haar fantasieën zijn op een leuke manier verfilmd en het is vaak gedurfd in beeld gebracht.
De korte tijdsduur is optimaal gebruikt en ik stond versteld hoeveel spraakmakende scenes er op een totaal niet geforceerde manier inzaten.

Jammer vond ik wel het einde, de film gaat eigenlijk net iets te lang door en dat Alma en Arthur in de laatste minuten toch nog samenkwamen vond ik echt misplaatst.
Maar aangezien dit echt mijn enige punt is geef ik deze film toch het voordeel van de twijfel, heb me hier erg goed mee vermaakt.

4*

Klein filmpje, leuk verhaal, had beter uitgewerkt kunnen worden. Ook had er beter gebruik kunnen worden gemaakt van het (schitterende) landschap.

Wel vermakelijk, toch.

Eenvoudig filmpje over puberende tiener, die in de strijd met haar opspelende hormonen moeite krijgt om onderscheid te maken tussen fantasie en werkelijkheid en daardoor ongewild een sociale paria wordt. Geen topper, maar best leuk om een keer gezien te hebben.

Aardig klein sfeerportret, al had hier veel meer in gezeten. De elementen heeft de film met behoorlijk acteerwerk, de locatie, de fotografie met een kil grijs Noorwegen, de thema's over leven in zulk een klein stadje aan het einde van de wereld. Maar toch, nooit wordt het echt goed uitgewerkt. En op zich is het idee van een buitenbeentje, ook nog eens op een plek waar iedereen elkaar kent en geen andere potentiële vriendengroepen zijn, best aardig, maar een gepest iemand kan ook in de stad voorkomen. Juist dat leven daar ver weg van iedereen had veel meer naar voren mogen komen, ook door zonder iemand buiten te sluiten. Verder kijkt het wel weg en duurt ook niet lang waardoor geen verveling kan optreden, ondanks dat het allemaal wat zwak is uitgewerkt. 3,0*.

Matige film over een tienermeisje dat nogal vaak aan seks denkt en hierdoor op school buiten de boot valt. Ondanks het onderwerp een redelijk luchtige coming-of-age film. Vooral ook door de fantasieën die wel grappig in beeld zijn gebracht. Verder heeft het helaas allemaal maar weinig om het lijf en blijven de personages te oppervlakkig.

Helemaal geen onaardig filmpje. Het heeft natuurlijk allemaal niet zo veel om het lijf, maar´so what´. De film kende in ieder geval een prachtige opening. Alma die zich masturbeert terwijl Woef op de deurdrempel staat met een starende blik alsof ie wil zeggen ¨Hé, wat ben jij nu in godsnaam aan het doen?¨. Ook geen onaardig meisje die Alma en trouwens prima gecast voor deze rol van dagdromerige tiener.
Verder had ik gedacht deze film zonder ondertiteling te kunnen volgen, maar dat viel toch wel erg tegen. Het Noors schijnt toch wel enigszins te verschillen met het Zweeds, dat ik redelijk kan volgen.

3,5*

Een coming of age-film die zich richt op de groep jongeren waarvan de hormoontjes hevig feestvieren. Plaats van handeling is het saaie Noorse platteland. Gelukkig heeft de film humor. Denk daarbij nu niet meteen aan platte humor zoals in een film als American Pie. Få Meg På for Faen is van een andere orde. Een ander geluk dat de film naast de humor biedt om de saaiheid van het Noorse platteland te verdrijven is seks. Denk hierbij niet aan expliciete naaktscènes. Met een ongelukkig verdwaalde piemel en een stukje borstbeen heb je het wel gehad. Få Meg På for Faen is van een andere orde.

De humor beviel me. Regisseur Jannicke Systad Jacobsen gebruikt de humor niet als uitgangspunt van een scene. De humor is geen doel op zich. De gebeurtenissen in de film zijn grappig in hun herkenbaarheid. Als je terugdenkt aan je eigen tijd als adolescent, zullen dingen je bekend voorkomen. Het exploreren van je eigen lichaam, de onzekerheid die je overvalt als de liefde van je leven opeens voor je staat, de botsingen en woordenwisselingen met ouders die niets van je begrijpen. Herkenbaar en grappig geschreven en geënsceneerd.

Protagoniste Alma is een aangenaam open personage. Ze heeft daarnaast een fantasierijke geest. Van de grappige romantische dromerijen van Alma is de kijker meerdere keren getuige. Een beetje serieus is de film ook. Alma ervaart hoe het is om de outsider te zijn. Pestgedrag, isolement en onbegrip zijn thema’s die aan de orde komen. Dat regisseur Jacobsen haar sporen met het maken van korte documentaires heeft verdiend, is zichtbaar. De prestaties van de acteurs zijn misschien niet van wereldniveau, maar ze presenteren zich wel op een ongedwongen manier. De regie is beschouwend en lijkt soms improvisorisch van opzet.

De film laat jongeren zien in hun zoektocht naar verlossing van hormonale driften. Die driften zijn niet alleen van seksuele aard. De driften veroorzaken ook een verkenning van emotionele grenzen en relativeren geografische barricaden. Jacobsen weet met een hoop ironie en met droge observaties van de alledaagsheid een vermakelijk beeld te schetsen van het lastige tienerleven in een doods Noors plaatsje. Leuk dit.