Sarajevo Songs of Woe (2016)

Prachtige inhoudelijke discussie heren

Maar goed, ik ga eerst Verhoeven al bedanken voor het vertonen van deze film. Ik was enthousiast met het idee een film van Fred Kelemen eens te kunnen zien. De man die toch mooi betrokken was met het team van Bela Tarr en daar al prachtig werk leverden. Zelf achter de regie had ik geen flauw benul wat hij zou maken.

De film is ingedeeld in 3 niet zo zeer verbonden (buiten dat ze in Sarajevo afspelen) delen. Dus ik ga even elk deel afzonderlijk bespreken.

Blue Ballad for Lovers

Een opener die mij achterliet met dubbele gevoelens. Ik was niet enthousiast over de opening van dit deel. Het voelde allemaal leeg en wist mij niet te raken. De shots van de geliefden zijn voor mij weinig vertellend en ook zeer matig geacteerd. Ik had geen idee waar het naartoe wou gaan. Tot er opeens een opvallend leuke scene tevoorschijn kwam die dit deel een leuke draai gaf. Maar jammer genoeg blijft het grootste deel van dit 1ste verhaal een teleurstelling.

Blue Psalm for Wolves

Dit vond ik wel weer erg leuk werken. Beelden van straathonden die door Sarjevo zwermen. Sfeervol met mooi soundtrack. Eenvoudig en toch wel werkend voor mij. Het is een behoorlijk minimalistisch maar toch wel fascinerend. Ik kan er niet zoveel over zeggen het is eerder iets wat je moet ervaren (iets wat uiteindelijk telt voor heel de film) en aanvoelen.

Blue Rondo for Survivors

Niet slecht deeltje. Begint wel mysterieus en interessant met een boeiend karakter dat we volgen. Maar hier gaat Kelemen misschien wat te langdradig te werk. Het gaat met up's en down's die me soms uit de film weer haalde. Langzaamaan bouwt het wel mooi op naar een onderhuids voelend einde dat mij toch achterliet met een positief gevoel.

Zeker geen mis geheel deze Sarajevo songs voor Woe. Wat ik zeker niet mag vergeten te vermelden is de beklijvende soundtrack. Deze werkte erg goed voor mij. Het gaf de film zeker een bijzondere sfeer en nodige ondersteuning.

3.5*