Schlafkrankheit (2011)

Sibillijnse sfeer.

Een klein maar bijzonder drama is Schlafkrankheit wel geworden. Ondersteund door een goede internationale cast, met Neerlands hoop Bokma voorop, en omlijst door prachtige natuurbeelden van Afrika. De kracht zit hem in het realistische verhaaltje over een rechtlijnige man die het land eigenlijk de rug wil keren, dat vertroebelt naar een fladderend figuur dat toch geen afscheid kan nemen.

Dat laatste doet hij alsnog en wel heel erg resoluut. Althans, dat zou men kunnen denken want hapklare brokken blijven uit. En niet alleen het einde kent een mysterieuze ondertoon. Sowieso voelt de tweede helft aan als een zoektocht naar antwoorden, waarbij via de fenomenale Folly de betovering telkens op het punt staat te worden verbroken. Gelukkig gebeurt dat slechts ten dele, want juist in dat sibillijnse sfeertje zit hem de kracht.

Met dank aan Wild Bunch voor het recensie-exemplaar.

Goed.

Een redelijk dramafilm...

Redelijk verhaal...

Prima acteerwerk...

Wel bekende Nederlandse acteur Pierre Bokma (Bloedverwanten)...

Mooi HD kwaliteit...

Prima achtergrond muziek/geluid (Dolby Digital)...

Film over het al dan niet nuttig uitgewerkt zijn van ontwikkelingshulpprojecten en ook over de geknochtheid die men kan hebben aan zwart Afrika, éénmaal men er is door opgeslorpt, met alle risicos en familiale problematiek ten gevolge.

Het tweede deel van de film waarbij een knap acterende Jean-Christophe Folly de rol van controlebeambte waarneemt, liet mij zo een indruk na van dat ver van alles gebeurt volgens de letter maar eerder is gesteund op persoonlijke opvattingen uit ervaringen geput.

Het bizarre slot van de film wordt verklaard door het verhaal in het begin van de film maar komt niettemin abrupt over en dit in een film die mij niet volledig bekoorde ondanks enkele mooie shots, de goede geschetste verschillen met Europa, de allusie op het nog sluimerend geloof in magische krachten, de onvermijdelijke corruptie...