Schlafkrankheit (2011)

De Duitse film Schlafkrankheit waarin de Nederlandse acteur Pierre Bokma de hoofdrol speelt, is geselecteerd voor het filmfestival in Berlijn. Dat maakte coproducent IDTV Film maandag bekend.

De film dingt mee naar een prijs in de hoofdcompetitie van het festival. Schlafkrankheit is voor het eerst te zien op zaterdag 12 februari in de Duitse hoofdstad.

Het internationale filmfestival in Berlijn heeft plaats van 10 tot en met 20 februari.

Schlafkrankheit komt deze zomer in Nederland uit. (ANP)

Cool we hebben hier een toekomst voorspeller!

Pierre Bokma in Kameroen, klinkt als erg chill.

Schlafkrankheit heeft op de Berlinale overigens de Zilveren Beer voor Beste regisseur gewonnen.

Daar valt veel voor te zeggen, gister bij de voorpremiere aanwezig waar Köhler zelf ook aanwezig was. Uit de film valt al veel te halen, maar Köhler had na afloop zelf ook veel toe te voegen, wat een film altijd sterker maakt. Na afloop nog wat korte minuten met hem zelf gesproken, over zijn eigen ervaringen in Congo en Kameroen waar ik over mee kon praten gezien ik zelf gedeeltelijk in Kameroen opgroeide.

Deze film die ik vanavond gezien heb moest het van mij helemaal hebben van het eerste deel. Dat was zonder meer sterk met bovendien ook uitstekend acteerwerk van Pierre Bokma. In het tweede deel ging de film voor mij volledig de mist in, ik kon er op een gegeven moment geen touw meer aan vast knopen. Ook het abrupte einde plaatste mij voor vraagtekens. Waar ging het eigenlijk over? Dat er iets aan het project van Ebbo Velten niet deugde leek me duidelijk. Maar aan het einde kregen we ineens dat nijlpaard te zien en toen was het ineens afgelopen. Of was die doktor die spoorloos verdwenen was soms door een medicijnman in een nijlpaard veranderd Je zou het haast wel zeggen.

3,0* dankzij het sterke 1e deel..

Ergens aan het begin van de film vertelt dokter Velten een verhaal over een dokter die vermoord werd door een nijlpaard, een beest dat nochtans een zeldzaamheid is in de streek. Volgens sommigen zou de lokale apotheker zichzelf veranderd hebben in een nijlpaard, om wraak te nemen op de dokter die met de vrouw van de apotheker had geslapen.

Met dat verhaal in het achterhoofd heb je al wat meer aan het einde, al blijft het natuurlijk mysterieus. Diverse denkpistes zijn mogelijk (de dokter pleegde zelfmoord of iemand - bv. de baas van het ziekenhuis, waarmee dokter Velten in de clinch ging over subsidies - vermoordde hem. Deze optie wordt gesuggereerd door de verschijning van het nijlpaard op het einde van de film; de moordenaar die zich als nijlpaard vermomt. Extra element gelinkt aan het oorspronkelijke verhaal is dat Velten zijn vrouw bedriegt met een zwarte vrouw, met wie hij een dochter krijgt.).

"Schlafkrankheit" vond ik een fijne film. "Fijn" is een ongelukkige woordkeuze, want de film voelt bijzonder grauw en verontrustend aan. Wel was het als filmkijker zeer genietbaar, want de film baadt in een broeierige, verontrustende en vaak hypnotiserende/mysterieuze sfeer. De vele nachtscènes dragen hier sterk aan toe, en de jachtscènes in de jungle deden me denken aan de koortsige finale van "Tropical Malady", die ik toevallig enkele weken geleden voor het eerst zag.
Pierre Bokma en de andere hoofdacteur zetten een sterk staaltje acteerwerk neer, vooral Bokma is tegen het einde van de film een heerlijk warrige, semi-maniakale eenzaat.

De film laat ruimte voor interpretatie en stelt voorts vragen bij de diverse aspecten van ontwikkelingshulp. "Schlafkrankheit" heeft een mooie vorm en bevat een inhoud die schippert tussen leeg (op een positieve manier) en betekenisvol. Een ruime 3,5*


3,5*

Sibillijnse sfeer.

Een klein maar bijzonder drama is Schlafkrankheit wel geworden. Ondersteund door een goede internationale cast, met Neerlands hoop Bokma voorop, en omlijst door prachtige natuurbeelden van Afrika. De kracht zit hem in het realistische verhaaltje over een rechtlijnige man die het land eigenlijk de rug wil keren, dat vertroebelt naar een fladderend figuur dat toch geen afscheid kan nemen.

Dat laatste doet hij alsnog en wel heel erg resoluut. Althans, dat zou men kunnen denken want hapklare brokken blijven uit. En niet alleen het einde kent een mysterieuze ondertoon. Sowieso voelt de tweede helft aan als een zoektocht naar antwoorden, waarbij via de fenomenale Folly de betovering telkens op het punt staat te worden verbroken. Gelukkig gebeurt dat slechts ten dele, want juist in dat sibillijnse sfeertje zit hem de kracht.

Met dank aan Wild Bunch voor het recensie-exemplaar.

Goed.

Onduidelijke warrige toestanden in dit product,de hoofdlijnen zijn nog te volgen,maar waar kies hij nu voor doctor of toerisme ,laten we er maar ophouden dat hij niet weg wilde uit het land en zolang niemand hem stoorde was het hem best. Wel vermakelijk en goed gefilmd dit mysterie met vraagtekens.

Het voor en tegen van ontwikkelingshulp wordt verteld in de vorm van een flinterdun familiedrama in donker, donker Afrika. Een pessimistisch, duister en stil portret van ontwortelde mensen, dat bestaat uit twee afgebakende delen, waarvan het eerste het sterkst is. Een stil verhaal over ontvreemding en eenzaamheid, die de tegenstelling tussen Afrika en Europa blootlegt. De regisseur is goed in details: een blik in de tuin, de bladeren van de bomen, de wind enz.; het landschap ziet er vijandig en angstig uit. Pierre Bokma is sterk in zijn radeloos- en verscheurdheid.

Een redelijk dramafilm...

Redelijk verhaal...

Prima acteerwerk...

Wel bekende Nederlandse acteur Pierre Bokma (Bloedverwanten)...

Mooi HD kwaliteit...

Prima achtergrond muziek/geluid (Dolby Digital)...

ZDF (Das kleine Fernsehspiel - Schlafkrankheit, maandag 1 juli, 0:15 uur)

Prima sfeer en setting.

De film houdt alleen nogal abrupt op, net als het interessant dreigde te worden, net of het budget op was.

Film over het al dan niet nuttig uitgewerkt zijn van ontwikkelingshulpprojecten en ook over de geknochtheid die men kan hebben aan zwart Afrika, éénmaal men er is door opgeslorpt, met alle risicos en familiale problematiek ten gevolge.

Het tweede deel van de film waarbij een knap acterende Jean-Christophe Folly de rol van controlebeambte waarneemt, liet mij zo een indruk na van dat ver van alles gebeurt volgens de letter maar eerder is gesteund op persoonlijke opvattingen uit ervaringen geput.

Het bizarre slot van de film wordt verklaard door het verhaal in het begin van de film maar komt niettemin abrupt over en dit in een film die mij niet volledig bekoorde ondanks enkele mooie shots, de goede geschetste verschillen met Europa, de allusie op het nog sluimerend geloof in magische krachten, de onvermijdelijke corruptie...

Niet mijn ding, veel te traag en saai, voor de liefhebber.