I Am (2010)

Griezelig gevolg.

Dat regisseur Tom Shadyac zijn zakken goed gevuld heeft door succesvolle komedies als 'Ace Ventura' en 'Bruce Almighty', is absoluut ook zijn verdienste. Zelfs het van zijn vaste genre afwijkende 'Dragonfly' was best aardig, ondanks het uitblijven van groot commercieel succes. Je zou rustig kunnen stellen dat de regisseur terecht van zijn zuurverdiende centjes genoot. Zo werkt het namelijk in Hollywood: hoge pieken, diepe dalen en geld als water bij kassuccessen. Shadyac, een sympathieke regisseur met een beetje een hippie uiterlijk en een vader die via zijn kliniek voor kindjes met kanker de morele kant van zijn zoon in elk geval op verantwoorde wijze had meegegeven. Toch deed zoonlief gekke dingen met zijn poen. Hij kocht een veel te groot huis en een privéjet, want als je echt geld verdient in filmland dan komt het met bakken tegelijk. En nog iets meer dan dat.

Een fietsongeval tijdens een van zijn vakanties bracht hem echter van zijn dikdoenerige à propos. Hij kletterde namelijk dusdanig hard met zijn hoofd op de grond dat een uit de hand gelopen hersenschudding het gevolg was. Een zeldzame vorm met depressies die zelfs tot zelfmoord kunnen leiden was het griezelige gevolg. Geen leuk vooruitzicht. Shadyac leerde hierdoor, net als andere doodzieke miljonairs, dat gezondheid het grootste goed is. Aan geld heb je praktisch niets als je sterft. Een waarheid als een koe, maar soms moet je hem wel even horen loeien. Toen verschillende therapieën geen verbetering teweeg bracht werd de regisseur zijn leven grauw en kil. Dit was geen komedie en de lachbuien die filmvrienden Jim Carrey en Eddie Murphy in het verleden hadden veroorzaakt, leken verder weg dan ooit. De dood lag op de loer.

Hierdoor kwam een omslag en Shadyac beloofde zichzelf dat als hij ooit beter zou worden, hij zijn luxe leventje over een andere boeg zou gooien. Maar allereerst wilde hij uitvinden wat er mis is met de wereld en wat we er aan kunnen doen. Dat is het moment waarbij deze documentaire om de hoek komt kijken. De regisseur zocht allerlei filosofen, intellectuelen en ander spiritueel volk op om de waarheid boven tafel te krijgen. Een en ander bleek diepgeworteld te zijn in de westerse consumptiemaatschappij, waardoor een ieder denkt dat hij met twee auto’s twee keer zo gelukkig wordt. Iets waar onze materialistische samenleving graag op inspeelt, zo is de kloterige conclusie. De regisseur brengt het nieuws echter uiterst chaotisch en probeert a la Michael Moore middels snelle edits en archiefbeelden sfeer te creëren. Vaak ontaardt dit in nog meer chaos.

De bedoeling is echter goed: mensen weer eens aan het denken zetten zonder ze gelijk tot een beweging of religie te veroordelen. Het voelt helaas aan als een vreemdsoortig 'The Secret'. Van de hak op de tak en alsof je zelf de regisseur een beetje in de gaten moet houden – hij heeft klaarblijkelijk de neiging door te draven – wordt de kijker meegenomen op de ietwat naïeve trip die Shadyac ondergaat. Toch verdient hij voldoende respect. Niet zo zeer vanwege zijn gedurfd drukke, maar uiterst goed bedoelde benadering. Nee, vooral vanwege het feit dat hij de daad bij het woord voegt. Geen getreuzel, overdaad schaadt. En dus verkocht hij zijn decadente villa en verruilde deze voor een luxueuze caravan. Dat laatste klinkt erger dan dat het is, maar is desondanks vergelijkbaar met steppen nadat je gewend was om te rijden in een Porsche. Andere kost dus, doch een stuk gezonder.

Redelijk.

Met dank aan Universal voor het recensie-exemplaar.