In Their Skin (2012)

Je mag het een thriller noemen. Maar het is helemaal niets.

Nietszeggend. Zonder verhaal.

Niet voor kinderen. Maar ook niet voor volwassenen.

Een scenario dat vol onjuistheden zit en in een alledaags supereenvoudig verhaaltje op een half uurtje geschreven, spanning wil brengen door geluiden en griezelige effecten die we al duizend keer gezien hebben. Clichés noemt men dat. Maar dan nog van de laagste soort.

Over deze film is niets goed te vinden.

Heel wat vragen maken deze film onmogelijk een tikkeltje genietbaar terwijl de acteurs gewoon van de straat geplukt zijn. Rollen die eigenlijk niemand wil spelen.

Men sluit geen deuren als men bij nacht buiten gaat? Ineens werkt geenenkele telefoon meer of zijn ze verdwenen? Wat is er eigenlijk met die vreemde auto voor dat hek? Een BBQ aansteken voor wat? Waar is hun eigen auto gebleven? Werd een hond doodgeschoten of niet, want men hoort geen dierengeluiden, wel schoten?...

Heel wat onregelmatigheden in deze film maken hem van de te mijden xyz-klasse. Spijtig dat we voor een 0 of min toch nog altijd 0,5 punten moeten geven om de score te beïnvloeden.

Voor mij de meest absurde film die ik ooit zag.

Je moet al zelf gestoord zijn om er naar te kijken en dat dit door (hopelijk) mensen gemaakt werd.

Platte pad.

In Their Skin is zo'n typische thriller die alle kanten uit kan schieten. Helaas vliegt men hier behoorlijk uit de bocht. Wat begint als een door suspense gedreven werkje waarbij een familie een vakantiehuisje betrekt en vervolgens bezoek krijgt van een wel erg opdringerig gezin, eindigt allemaal veel te gemakkelijk en behoorlijk over de top.

Dat is jammer want het begin is niet gek en het pad van psychologische thriller had beter verder bewandeld kunnen worden in plaats van halverwege het platte pad der eerder betreden wegen in te gaan. Spanning verdwijnt dan als sneeuw voor de zon en maakt plaats voor actierijke voorspelbaarheid. Een gemiste kans.

Doorsnee.

Met dank aan Koch Media voor het recensie-exemplaar.

Matige thriller die ook vrij sober (nauwelijks kleur) is gefilmd. Het dertien in een dozijn verhaal stelt eigenlijk weinig voor en hetzelfde geldt voor de uitvoering die matig tot slecht is. Hierdoor weet de film nergens te boeien, laat staan dat het ergens echt spannend wordt. Ondanks dat de film niet echt lang duurt, was hij geregeld ook langdradig. Het einde is niet onaardig, maar zag je natuurlijk wel aankomen en is ook behoorlijk cliché. Ook de cast (weliswaar maar 6 personen) weet niet echt te overtuigen en alleen James D'Arcy (als de slechterik) en Selma Blair (ook soms topless te zien, wel weinig op plank) zijn nog enigszins te pruimen.

Al met al gewoon een zeer matige thriller, die het aankijken nauwelijks waard is.