Hellowoo Goseuteu (2010)

Vorige komedies met Tae-hyeon Cha (My Sassy Girl, Speedy Scandal) kon ik nog wel waarderen, maar de drakerigheid van deze film is zelfs mij te gortig. Alleen al vanwege de potsierlijke muziek (deuntjes a la de intro van Jiskefets Debiteuren Crediteuren - met het grote verschil dat het hier niet ironisch bedoeld is) verdient Hello Ghost een onvoldoende.

Ik vond dit toch wèl een erg leuke film. De film moet het inderdaad wel erg hebben van het komische talent van Tae-hyeon Cha, maar wat mij betreft etaleert hij dit prima in deze film. Ook werd ik erg verrast door het mooie en ontroerende einde van de film dat uiteindelijk een hoop verklaart.

De film deed me wel erg denken aan de briljante anime 'Hanada Shonen-shi' en lijkt daaraan wel wat leentjebuur te spelen. Wat dat bertreft is dit daar dan maar een zwak aftreksel van.

Maar toch best te pruimen en een film met genoeg geslaagde scènes.

Deze tragikomedie is een teleurstellende mix van humor, romantiek en fantasie; genres die elk voor zich amper uit de verf komen. De humor is flauw, de romantiek te oppervlakkig en het fantasiegedeelte is maar zozo vormgegeven. Sommige scènes worden tot in den treure uitgemolken, zoals het zwemlestripje naar zee. Wellicht was het ook beter geweest voor de film om de crux van het verhaal over de geesten wat eerder uit de doeken te doen. Bovendien heb ik Tae-hyeon Cha in een aantal romcoms veel beter werk zien afleveren. Nu vervalt hij te vaak in schmieren door te pas en onpas wat gekke bekken te trekken. Een beetje armetierig allemaal.