African Cats (2011)

Erg mooi gefilmde documentaire over twee kattenfamilies in Kenya- leeuwen en cheetahs. Co-regisseur Fothergill is een veteraan van de BBC, met oa de series The Blue Planet en Planet Earth op zijn CV, en dat is duidelijk te zien. De opnamen zijn werkelijk subliem en niet zelden aangrijpend, met prachtige kleuren en een meesterlijk gebruik van slow motion. De zoetsappige voice over van Samuel L. Jackson laat flink te wensen over, net als de dik aangezette muziek, maar de beeldenpracht is zo meeslepend en overweldigend dat dit weinig uitmaakt.

Documentaires waarin wilde dieren centraal staan weten me altijd wel te boeien. Ook African Cats is bij vlagen indrukwekkend gefilmd. Heel veel zul je niet leren van deze docu, maar het geeft een goed kijkje in het dagelijks leven van verschillende Afrikaanse katten.

De leeuwen en cheetah's worden allemaal bij naam genoemd waardoor het allemaal net een film lijkt. De bombastische muziek wanneer Kali en zijn zoons de andere kant van de rivier betreden maken het heldengevoel compleet. Maar er is ook plaats voor een erg mooie melodische soundtrack die de prachtige natuurbeelden versterkt. Vaak erg knap en schitterend gefilmd.

Al snel leef je ook helemaal mee met die kleine welpjes en hoop je dat ze niks overkomt wanneer het zoveelste kwaad op de loer ligt. Uiteraard loopt het niet altijd goed af, maar - jammer genoeg - horrorbeelden worden achterwege gelaten. Sommige confrontaties zijn prachtig, maar wanneer de prooi daadwerkelijk aan stukken gescheurd dreigt te worden is de camera al weer bij een volgend shot. Goed aan elkaar gepraat ook door Jackson. Verder een aanrader.

Geen nieuws onder de zon voor wie wel eens op National Geographic en vergelijkbare kanalen naar de grote katten zit te kijken. Opkijken kan wel. Als je de savanne en enkele van haar bewoners haarscherp in beeld wilt zien, ben je hier aan het juiste adres. Daarbij heeft het zo nu en dan ook best iets fraais te bieden, maar de Disney stempel is wel erg nadrukkelijk aanwezig.

Een mierzoete vooral. Ik kan gewoon niet tegen deze muzikale aanstellerij (incl. gejodel), maar dat zat er vooraf dik in. Verrassender is dat Samuel L. Jackson dit aan elkaar kletst. Bepaald geen gelukkige keuze. Veel te herkenbaar en te veel markante rolletjes op zijn naam om daar ergens van los te komen. Tijdens de keren dat hij zijn stem verheft, wordt het meteen potsierlijk.

Zo goed als nul toegevoegde waarde, deze geluidsband. Het is dat er af en toe een leeuwin brult of een cheeta tsjilpt, anders was het zonder beter af geweest. Ook dan is het verhaaltje, want dat is het, prima te volgen. Iets over moederliefde en alles wat daarbij komt kijken in het wild. Props voor de cameracrew, maar wat Fothergill en co eromheen bouwen hoeft voor mij niet zo.

Tja, wederom prachtige beelden, mooie beesten, noem het maar op. Maar verder niet veel bijzonders. Ik verwonder me altijd weer hoe ze bepaalde dingen zo goed in beeld weten te brengen steeds. Petje af. Mooie baan heb je dan. Misschien heb ik wat te veel van dit soort documentaires gezien de laatste tijd. Ik vind 't nu eerst even prima, hoe mooi de natuur en al haar schoonheid ook in beeld wordt gebracht.

Njah.

Ik heb het wel voor katten, op basis daarvan is dit een docu die redelijk makkelijk scoort natuurlijk. Zeker wanneer je in het begin naar een nestje fluffy cheetahs mag kijken. Majestueuze dieren, ook als ze op jacht gaan. De leeuwen zijn allicht iets minder schattig, al blijft het wel leuk om te zien hoe ze af en toe bijna identiek gedrag vertonen aan de doodgewone huiskat.

Jackson als narrator is echt een dramatische keuze. Hij heeft er gewoon niet de stem voor en komt droog en harkend over. Het moet ook allemaal net iets te dramatisch gebracht worden had ik het gevoel. In combinatie met té dik aanzwengelende, cheesy muziekjes valt het verhalende deel al snel in het water.

Beetje jammer, want in plaats van een mooie docu krijg je nu een typisch opgeleukt Disney vehikel voorgeschoteld. Daar werd ik niet bepaald warm van, halverwege had ik het dan ook wel gezien met deze docu. Beelden vond ik verder trouwens ook niet al te spectaculair, gelukkig dat de grote katten wel gewoon leuk zijn om te aanschouwen. Maar daar kan ik de docu ook weer niet al te veel credit voor geven.

2.0*