The Lickerish Quartet (1970)

De film kent soms best een aantal fraaie scènes (in het begin bij de kermis of als de jongen en het meisje door het zonbeschenen bos lopen rond het kasteel, prachtig!) maar is vaak ook gewoon erg saai. Ik had ook geen idee wat ik hiermee moest. Enorm degelijke opbouw waarin elk familielid zijn moment krijgt keurig achter elkaar. 2,0*.

Dit is alweer de derde film van regisseur Radley Metzger, welke ik deze week heb gezien en ik denk dat ik het bij deze film verder ook laat, want ze worden er niet beter op. Dit is zeker een Erotiek film, maar eveneens een soort van mindfuck film voor de hersenen, want na het einde heb je zoiets van "Waar ging dit nu eigenlijk over ?". Het is wel grappig gedaan dat de vier hoofdrolspelers in het verhaal geen naam hebben, maar men spreekt hun aan met Vader (gespeeld door Frank Wolff, die een jaar later al is overleden), Moeder (gespeeld door Erika Remberg, die er zeker niet onaardig uitzag en ook bloot is te bewonderen), Zoon (gespeeld door Paolo Turco) en Vrouw (gespeeld door de zeer fraaie Silvana Venturelli, die een aantal keren volledig bloot is te bewonderen).

In dit mysterieuze verhaal draait het om een rijk gezin (bestaande uit vader, moeder en zoon), welke in een kasteel in Italië woont en daar gezamenlijk naar een zwart/wit seksfilm aan het kijken zijn, welke wordt afgespeeld via een filmprojector. Als de zoon en de moeder er genoeg van hebben, gaan ze met zijn drieën naar de stad, waar op dat moment kermis bezig is en tijdens het kermis motor kunststukje "Wall of Death", zien ze een vrouw (de stuntvrouw die heeft meegereden op een motor) die sprekend lijkt op de vrouw die ze zonet hebben gezien in de seksfilm. Ze willen haar met deze film confronteren en nodigen haar daarom uit in hun kasteel voor een drankje, waar ze haar tevens de film willen laten zien en benieuwd zijn naar haar reactie. Maar als ze haar eenmaal de film laten zien, is haar gezicht opeens niet meer te zien, maar zien ze juist een andere vrouw ? Verder rijzen de spanningen (meer jaloersheid) op, als de vrouw (die met ze speelt) zowel begeert wordt door de man, zoon als ook de vrouw.

Hoewel het verhaal wel leuk verzonnen was en mij ook wel interessant leek, was het eigenlijk maar gewoon een belachelijk bedoeling. Het verhaal is inderdaad ook behoorlijk saai en langdradig en het duurt ook vrij lang voordat je wat bloot ziet in de film (dan tel ik even het bloot niet mee, welke vertoond wordt in de zwart/wit seksfilm, gedurende de inleiding van het verhaal, welke circa 10 minuten duurt). Dat is namelijk pas na circa 50 minuten te zien, maar wel zeer artistiek en mooi, want in die scene gaat Silvana Venturelli volledig bloot (heeft dan alleen nog maar witte laarzen aan) op de tafel liggen van een zeer fraaie boekenkamer (o.a. vloer met boekteksten), waarna ze daarna op de vloer gaat vrijen met de vader.

Daarna is er vrij snel weer bloot te zien van Silvana Venturelli, als ze de zoon verleidt in de tuin van het kasteel. De moeder is dan inmiddels jaloers geworden (zeker als de vader aan haar vertelt dat hij het met de vrouw heeft gedaan en zij zelfs maagd was) en wilt ook wel eens aan haar trekken komen. Zo gezegd zo gedaan, want na circa 70 minuten gaat de moeder nog eens naar de zwart/wit seksfilm kijken en zodra ze die aan het bekijken is komt de vrouw (Silvana Venturelli) binnen en gaat ze met de moeder aan de gang, die daarbij volledig bloot (ze had een pleister op haar linkerborst ?) te zien is (overigens Silvana Venturelli helaas niet).

Daarna duurt de film nog iets van 10 minuten, waarbij het verhaal alleen maar vreemder wordt, maar ook worden er dingen verduidelijkt (zoals iets wat de zoon op zeer jonge leeftijd heeft gezien en als trauma ervaart heeft en hij het daarbij steeds heeft over een zekere verschijning van "Saint Margaret". Maar in werkelijkheid zag hij zijn vader en moeder seks hebben). Oftewel je hersenen worden ge-mindfucked. Visueel werd alles wel fraai in beeld gebracht (vooral het kasteel en de decors daarin) en dat geldt natuurlijk ook voor de fraaie Silvana Venturelli, die deze film nog enigszins het aankijken waard maakt. Maar voor de rest vond ik het allemaal maar een vreemde bedoeling (je ziet ook steeds andere beelden door het verhaal heen, waaronder die van een soldaat gedurende de Tweede Wereldoorlog die een vrouw/hoer ontmoet). De cast is eigenlijk maar beperkt tot vier hoofdrolspelers en die deden het eerlijk gezegd nog verdienstelijk.

Leuk om eens gezien te hebben zullen we maar zeggen, maar eigenlijk ook weer niet

Theunissen heeft deze film weer uitvoerig aan het ontleedmes onderworpen en kon er vervolgens niet zo veel mee. Terwijl er toch aardig wat bloot is te zien en Silvana Venturelli (veel films heeft ze niet gemaakt) leuk is om naar te kijken. Dat komt wellicht omdat Radley Metzger met dit Italiaanse uitstapje een bedoeling had. Hij wilde een film maken in de Europese traditie van de nouvelle vague, van Bunuel, Jacques Rivette, Godard of Claude Chabrol. En toegegeven, Metzgers muze hier, Silvana Venturelli, heeft wel wat weg van de jonge Catherine Deneuve.

Dan krijg je dus een film zonder een liniair verteld verhaal, waarin de gebeurtenissen ogenschijnlijk geen causaal verband hebben, maar als puzzelstukjes aan de kijker gepresenteerd worden en pas later in de film op z'n plaats vallen en hun betekenis prijsgeven. Of niet. Dat kan ook. In deze film lopen dus de werkelijkheid van de getoonde film en de werkelijkheid van de film zelf nogal door elkaar, en gaan verbanden aan om zo een nieuwe werkelijkheid met nieuwe betekenissen te laten zien.

Daar moet je van houden. Soms levert het een fascinerende film op waar je gebiologeerd naar zit te kijken, en die je wilt zien tot het laatste moment, ook al snap je er niets van. Maar Radley Metzger had niet het niveau van eerder genoemde filmmakers. Bovendien is hij een Amerikaan en geen Europeaan. Hij stopt er weer veel te veel tekst in, terwijl het beeld en de gebeurtenissen het werk moeten doen. Dat snappen Amerikanen nu eenmaal niet. Toen niet, en nu nog niet. Hoewel er best mooie beelden zijn te zien (seks in de bibliotheek en in de tuin, de beelden van het middeleeuwse kasteel), je wordt niet gegrepen door de personages en de gebeurtenissen. Ja, en zoals hierboven al is opgemerkt, dan wordt het saai en duurt het te lang (zoals de seksfilm aan het begin, die voortdurend wordt herhaald en de beelden in het circus).

Maar het slot is dan wel weer aardig, al moet je even goed opletten.