Stuntman (1968)

Een van de talloze actiekomedies van Europese makelij uit die tijd, met als origineelste trekje de professie van de held. Best vermakelijk, maar ik ben het met die gozer op IMDB eens dat hier toch een klassiekertje in het genre uit had kunnen komen als het was geregisseerd door iemand met meer en betere ervaring in het opnemen van actiescènes, en met een betere protagonist. Die Viharo had echt het charisma van drogende verf.

Wat natuurlijk niet geldt voor Gina , MILFy en geblondeerd nog wel, als een soort Szasza Gabor imitatrice die liever met een rolstoelende bejaarde in het huwelijksbootje stapt dan met onze arme stuntman, die behalve aan gevaar ook verslaafd is aan chicks en geld . Helaas is Gina slechts aan begin en eind te zien, daartussen moeten we het doen met Mell die naar genrecinemabegrippen een adequate actrice was, maar toch altijd aan een omgebouwde doet denken, en de wat nietszeggende blondine Dubois die na een veelbelovend begin nooit echt een grote naam is kunnen worden.

De intrige is naar genrebegrippen tamelijk rechtlijnig, na het originele begin- al weet je natuurlijk dat de eerrste sequentie een filmopname is- komen we terecht in standaard eurocaper terrein incl. de onvermijdelijke juwelenheist, in dit geval op de zgn. Calcutta Vishnu. De plaats waar hij gestolen moet worden- een vliegtuig- is al wat origineler, en levert de beste sequentie uit de film op. Ik hou ook van dit soort analoog stuntwerk.

Helaas wordt de film ook wat ontsierd door overdreven kluchtigheid, of wat dacht je van dat duo dat leek te zijn weggelopen uit Bassie en Adriaan en als running gag steeds achter de held aanzit. Niet zo verbazingwekkend trouwens, want scenarist Continenza is een zeer gekende naam uit de CAI, al schreef hij schijnbaar in deze periode ook tig eurospies uit, later zelfs nog enkele gialli .

Dit aardige tussendoortje is helaas nooit op DVD uitgebracht, en kan trouwens nog bogen op een opgewekte score van Rustichelli die het komische er nog wat dikker oplegt.