Bon Voyage (2011)

Uitstekende telefilm uit 2011 en tot nu toe met afstand de beste, uitstekende cast en een glansrol van de kleinste dochter Jasmijn.

Schattige jonge blonde meisjes doen het blijkbaar altijd veel beter (vallen meer op blijkbaar) in een ensemble film. Want dat is 'Bon Voyage' in feite. De hoofdmoot qua thematiek ligt bij 'de dood'. Een nukkige opa die niet zielig gevonden wil worden, al helemaal niet door zijn enige dochter, die dan weer op haar beurt nukkig (it's all in the family) reageert. Haar man probeert het te sussen, maar heeft dan weer op zijn beurt een sociale handicap (communiceren is moeilijk). Iets wat zijn dochtertje dan weer niet heeft, en haar opa bombardeert over kinderlijke vragen over de dood. En dan zijn er nog de sub-thema's 'verloren vriendschappen' en natuurlijk 'de eerste keer'. En hier gaat het dan ten eerste de mist in. Het script wil te veel ook al weten de draden elkaar in de finale weer te vinden. M.n. het subverhaal over de dochter die graag ontmaagd wil worden kennen we ondertussen wel en hebben we al vaker (beter) gezien.

Ten slotte, de telefilms van dit jaar pretenderen jeugdfilms te zijn. Toch weer een misser voor die doelgroep. Een familiefilm (7-jarigen, 12-jarigen, 15-jarigen en volwassenen) blijkbaar, alleen zullen de jongeren snel afhaken bij de verhaallijnen rondom de volwassenen.

Eerste helft is nogal futloos en haalt vooral zijn charmes uit het prettige voortkabbelen van de film. Hierna wordt het een stuk aangenamer, vooral door dat de boventoon in beslag wordt genomen door het sterke acteer werk van de cast, en dan met name Anneke Blok. Het is dan ook jammer dat het 12 jarige jochie totaal niet over acteer vermogen beschikt en pijnlijk achterblijft bij de rest van de 'familie', als hij laat zien hoe goed hij zijn zinnetjes uit zijn hoofd weet. Hoewel het camerawerk en de regie nogal fantasieloos overkomen, heeft de film wel degelijk een ziel.

Tsjonge, zo zie je maar. Ik heb de afgelopen tijd weer heel veel films bekeken. Vaak met grote namen en grote budgetten. En hier is dan een simpele telefilm. En die blijkt me echt te raken en een ontzettend mooie film te zijn. Het is al vanaf de eerste minuten goed. Een gezin wil op vakantie gaan, maar dan gaat de telefoon en blijkt het niet zo goed te gaan met opa. Wat volgt is een fantastische en mooi opgebouwde karakterstudie van alle hoofdpersonen in de film. Een studie die je geweldig raakt omdat het allemaal zo herkenbaar is en er super wordt geacteerd. De jongste dochter wil alles weten van opa hoe het is om dood te gaan. De oudste dochter is haar opkomende sexualiteit aan het ontdekken, en alle problemen die daar bij komen kijken. De zoon, die qua leeftijd er tussen zit, worstelt met het probleem dat hij eigenlijk nog graag wil spelen, maar daar misschien al wat te oud voor is. Moeder heeft moeite met het afscheid nemen van haar vader en de "sleur" binnen het gezin. Vader is de verbindende factor in het gezin. En opa is stervende, maar wil daar niet aan toegeven. Een juweel van een film !!!

Een fijne Nederlandse jeugdfilm, dat mag wel gezegd worden. Soms wel iets te lastig voor mijn jongste dochter van zes, maar ze vond het in ieder geval erg interessant.

Dat vond ik zelf ook wel. Het onderwerp is toch wel een beladen iets en het gemakkelijk om dit uit te werken en daarbij in de valkuil van teveel dramatiek te vallen. Regisseur Margien Rogaar doet dat gelukkig niet. Hoewel niet elk verhaallijntje even geslaagd is, werkt het grote geheel wel en wordt het allemaal op een aangename en subtiele manier gebracht.

Het acteerwerk is wisselend, de regie redelijk, maar de personages worden over het algemeen vrij goed neergezet en in combinatie met de subtiele aanpak, werkt het allemaal wel.

3,5*

Wat een mooie film. Prachtig in beeld gebracht, goed acteerwerk, vooral het kleine meisje vind ik heel naturel acteren, en een interessant thema dat leerzaam is, maar de film is niet belerend op een saaie, vervelende manier. Het wist mij te raken. Een pareltje! 4,5*

Warme film van de Nederlandse bodem, met leuke rollen van de kinderen, een aangenaam tempo en een mooi verhaal. Zelfs de heer Lammers is prima in zijn rol als de buurman.

Prettige film met bitterzoete zomersfeer. Overtuigend acteerwerk van de jongste dochter. De tweede helft haalt wel een beetje de lichtvoetigheid eruit.