Fon Tok Kuen Fah (2011)

Goed.

Niet supergoed en zeker niet op Ratanaruang's normale niveau, maar nog wel steeds gewoon goed. De film mist inderdaad wat momenten en/of scenes die hem naar een hoger niveau kunnen tillen, het deed mij wat denken aan een Bangkok Dangerous op z'n Ratanaruang's, maar dan zonder de onderscheidende hand van Ratanaruang.

Verder wel stijlvol in beeld gebracht, het verhaaltje boeit zeker wel en hoewel er met het hele ondersteboven gebeuren weinig gedaan werd maakt het de film ook absoluut niet slechter. Maar het helpt dan ook altijd om een film zonder al te veel concrete verwachtingen in te gaan.

Visueel meer dan in orde, acteerwerk is goed en de soundtrack is typisch onderkoeld. Mooi einde ook, het is jammer dat Ratanaruang zich niet een scene of drie-vier echt toegeëigend had, anders had er zeker nog meer in gezeten.

3.5*

Degelijke en vermakelijke dramacrime van Thaise makelij. Wel een interessant uitgangspunt waarbij hij de dingen ondersteboven ziet. Alleen jammer dat de regisseur dit af en toe gebeurt en enige consistentie ontbreekt. Het leidt ook nergens naar en is puur bladvullend.

Daarnaast verder wel boeiend dat de onvermurwbare Thaise flik niet om te kopen valt, maar wel degelijk te verleiden valt met een mooi stukje vlees. Het zal hem zuur opbreken.

Voor de rest een vrij standaard filmpje, tof om eens te zien, maar dan ook niet meer dan dat. Zal snel in de vergetelheid raken, vrees ik.

Niet standaard in de zin dat dit mainsttream is. Dit is nog steeds vrij herkenbaar een Pen-Ek Ratanaruang-film en bepaald niet standaard, maar echt goed in vorm is hij in deze combinatie van een hitmanfilm en boeddhistische schuldfilm niet. Veel dingen het ondersteboven zien bijvoorbeeld daar doet hij niets meer zodat het flauwe scriptvulling blijft. Aardig, maar deze vierde film die ik van hem zien is wel veruit de minste.