La Búsqueda (1985)

Home invasion/rape/murder/mayhem/revenge klassieker uit Argentinië, duidelijk geinspireerd door thriller, en grym film, zoals de synopsis duidelijk maakt.
In den beginne maken we kort kennis met het burgerlijke gezinnetje waarin papa zijn zorgen uit over het vigerende zedelijk verval en het nieuwe vriendje van dochter Patricia -Tenuta, even daarop belt een keurige meneer- Ranni- aan met een fopadvertentie die gezelschap blijkt te hebben van 3 thugs met bivakmutsen die al snel doen wat ze in een home invasion film geacht worden te doen... plus nog een aardige kunstgreep middels het "ketting"effect van de advertentie die tamelijk komisch is.
Minder komisch is het voor de betrokkenen van wie dus papa wordt vermoord, dochter wordt verkracht, mama zich verhangt en zoontje van een jaar of 10 door het trauma stom is geworden, kleine variatie op het origineel moet kunnen.
De rest van de speelduur- een uurtje ongeveer- wordt dan gevuld met de queeste van de heldin, die de onderwereld van drawgs en prostitutie betreedt via een gozer die heeft gevochten voor de palestijnen, jood wil worden, gay is, en heroine spuit vanwege een gelukkige jeugd .
De rest is genreconform, waarbij dient te worden aangetekend dat de heldin hier niet de ijzeren methodiek heeft van die in thriller, maar eerder in haar Queeste lijkt te worden geleid door hogere machten. Nou ja, het is allebei niet erg waarschijnlijk natuurlijk, maar who cares...
Hardcore porn zit er ook niet in, weinig of geen sex zelfs ondanks de bordeelsetting. Niet dat het grietje zo lekkers was trouwens. Wel gore middels de eindes van een stel personages, die sterven als in horrorfilms vintage jaren 80 gebruikelijk. Het eind tracteert ons op een twist die de meeste kijkertjes waarschijnlijk al zagen aankomen, maar ik moet toegeven dat ik die finale ondanks de technische knulligheid en voorspelbaarheid wel degelijk spannend vond.
Het slot- een soort epiloog-leek me dan weer eerder een telenovela oid.
Desanzo heeft het filmpje iig beter gemonteerd dan het origineel, en ook die absurde slomos zijn hier tot wat normalere proporties teruggebracht.
Uit prudentie besloten de makers de film zgn. in Californie te laten spelen, wat als voordeel heeft dat alle personages gewoon hun Spaanse voornamen kunnen aanhouden...dit is een film van vlak na de dictatuur, dus allegorische interpretaties liggen voor de hand.
Zeker geschikt voor liefhebbers van dit soort genrecinema.
EDIT: ik vind termen als origineel en remake toch iets te zwaar eigenlijk, laten we het houden op een late genrevariant