The Deadly Bees (1967)

Een B(ee)-movie (met een knipoog - een gastoptreden van de popgroep "the Birds") die inderdaad wat invloeden pikt bij "The Birds" van Hitchcock maar waarbij de scenarist Robert Bloch toch zijn stempel weet te drukken. Het blijkt dat een bepaalde geur de bijen bijzonder agressief en dodelijk maakt. De spanning wordt goed opgebouwd, ik heb me zeker niet verveeld. Naar de roman "A Taste for Honey" van H.F. Heard. Degelijke vertolkingen en de nodige sfeer ontbreekt niet. De effecten mogen dan nog wat gedateerd lijken, op bepaalde momenten zijn ze toch efficiënt.

Uitstekende bijenfilm, winnaar van het kwartet met verder The Swarm, Bee Movie en Wasp Woman zullen we maar zeggen. Inderdaad zijn de Birds vergelijkingen niet van de lucht, maar het zal eerder een aanbeveling zijn. De aanvallen van de bijtjes zijn best goed gemaakt en de charmante Leigh draagt de ene na de andere outfit met verve.

Leuke muziek ook aan het begin van de film. 3,5*!

De birds van Alfred Hitchcock is mijn favoriete film van deze regie held .

En mede doordat het zo goed en overtuigend beangstigend was,ondanks de soms slechte effecten .

Deze deadly bees,kan nog niet in de schaduw staan van zijn grote broer.

De effecten zijn waardeloos, wat je ze absoluut niet kwalijk kan nemen,maar hoe konden ze destijds naar de bioscoop gaan en denken: ja best mooi .

Hoe dan ook een zwak voor dit soort films al was het maar om er onbedoeld om te lachen.

Er zijn een hoop zoals deze, sommige best goed,maar het merendeel wat ik me kan herinneren waanzinnig slecht.

het einde doet denken aan een doorsnee afronding van een detective verhaal van pak hem beet murder she wrote.

Waarbij de moordenaar alles uitlegt, en uit de boeken doet .

Tot op heden had ik nog geen dodelijke bijenfilms gekeken dus echt vergelijkingsmateriaal heb ik niet maar dit was op zijn best redelijk. De film komt echter nooit echt van de grond, zelfs niet in scènes waarvan wordt verondersteld dat ze spannend moeten zijn. Gedateerde speciale effecten helpen dan ook niet! Freddie Francis, is meestal een prima regisseur, maar zelfs hij heeft het hier moeilijk, hij doet wat hij kan! Zodoende probeert hij de Britse popcultuur (Al vroeg in de film verschijnt de Britse rockgroep The Birds) te versmelten met de moordende bijen. Daarnaast laat hij het leuke kopie van Suzanna Leigh op onderzoek gaan. Ze is mooi, maar dat is ongeveer haar beste eigenschap.Helaas vond ik ook het script rammelen want als in de uitleg wordt verteld dat Ralph Hargrove op de hoogte was, lijkt het niet echt logisch dat ondanks gebrek aan liefde zijn vrouw Mary zomaar laat vermoorden. Uiteindelijk was het plezierig maar middelmatig kijkvoer.

Bijen als monster in een horrorfilm, die had ik nog niet eerder gezien. En dan niet eens gemuteerde monsterbijen, exotische terror-exemplaren of prehistorische reuzen, gewoon lullige afgerichte honingbijtjes. Tja, eigenlijk ging het daar al mis, het is een flauwe en vooral nogal saaie film waar de dreiging nooit echt van de grond komt. Het is allemaal wat capabeler gemaakt dan de gemiddelde MST3K-kost, en ik zie ook wel dat de film zichzelf niet al te serieus neemt, maar daar werd het alsnog nauwelijks leuker van. Matige bedoening.