Geen Stil Leven (2000)

Onderbelicht.

Een interessante maar ook weinig onthullende documentaire over de beroemdste fotograaf van Nederland: Anton Corbijn. Interessant omdat een domineeszoon uit Strijen doorgaans niets van doen heeft met de seks, drugs & rock en roll van Depeche Mode, U2 en Metallica. Corbijn ook niet, zo komt uit deze docu naar voren. Hij fotografeert slechts, maar over het eventuele doorzakken met David Bowie komen wij niets te weten. Dat deze rustig uitgebalanceerde man verantwoordelijk is voor de video van Nirvana's grootste hit lijkt bijna ondenkbaar. Of juist niet. Er wordt echter ook niet onthuld dat Corbijn juist vanwege dit saaie Piet-imago overal binnenkomt.

En dat is een gemiste kans, want Corbijn raakte nota bene bekend door de samenwerking met Herman Brood. Ook geen jongen van de fruit en groenten. Deze te vroeg overleden rockheld en kunstenaar heeft overigens wel wat goede woordjes over voor zijn plaatjes schietende vakbroeder. Maar ook hier worden we niet veel wijzer van. Corbijn's vader komt wel even aan het woord, maar ook dit levert summiere informatie op. Iets over een ongelukkige jeugd, maar de filmmakers richten zich schijnbaar niet op het verleden. Er wordt in elk geval niet doorgevraagd.

Brian Eno pijpt bijna zijn lipstick op commando van Corbijn, Bono zit letterlijk bij hem op schoot en Lars Ulrich drukt de fotograaf wel erg lang tegen zich aan. Maar uit dit filmdocument worden we zelfs niets wijzer over de seksuele voorkeur van Corbijn. Niet dat die er veel toe doet, maar een portret van een fotograaf die tussen het fotograferen door even naast de net door hem geschoten halfnaakte stripper gaat liggen, kent ongetwijfeld en niet voor niets een donkerder kant. Eentje waarmee hij popsterren als gewone mensen kon laten zien en ze vaak dat duistere randje meegaf. Deze kant blijft echter geheel onderbelicht en dus had hier veel meer ingezeten. Zo een icoon, met als core-business portretteren, had in ieder geval zelf een completer portret verdiend.

Redelijk.

De DVD van Homescreen kent geen extra's, heeft ratio 4:3 en is voorzien van stereo-audio. Het grafisch ontwerp ziet er overigens prachtig uit.: een witte DVD in een witte kartonnen hoes.

Met dank aan Cinemien voor het recensie-exemplaar.