• 15.893 nieuwsartikelen
  • 178.631 films
  • 12.250 series
  • 34.041 seizoenen
  • 648.426 acteurs
  • 199.171 gebruikers
  • 9.382.710 stemmen
Avatar
 
banner banner

Mio Caro Dottor Gräsler (1990)

Drama | 105 minuten
4,00 1 stemmen

Genre: Drama

Speelduur: 105 minuten

Alternatieve titel: The Bachelor

Oorsprong: Italië / Verenigd Koninkrijk / Hongarije

Geregisseerd door: Roberto Faenza

Met onder meer: Keith Carradine, Miranda Richardson en Kristin Scott Thomas

IMDb beoordeling: 6,4 (151)

Gesproken taal: Engels

  • On Demand:

  • Netflix Niet beschikbaar op Netflix
  • Pathé thuis Niet beschikbaar op Pathé Thuis
  • Videoland Niet beschikbaar op Videoland
  • Prime Video Niet beschikbaar op Prime Video
  • Disney+ Niet beschikbaar op Disney+
  • Google Play Niet beschikbaar op Google Play
  • meJane Niet beschikbaar op meJane

Plot Mio Caro Dottor Gräsler

Het verhaal speelt zich af in Hongarije rond 1900. Een dokter verbonden aan een kuuroord zoekt na de sterfdag van zijn zuster, die hij altijd heeft beschermd, een vrouw. Door zijn onhandigheid om de vrouw van zijn begeerte aan de haak te slaan, loopt het anders af dan hij zelf had verwacht.

Externe links

Volledige cast

Acteurs en actrices

Dr. Emil Gräsler

Friederike / Widow Sommer

Sabine Schleheim

Von Schleheim

Mrs. von Schleheim

Video's en trailers

Reviews & comments


avatar

Gast

  • berichten
  • stemmen

Let op: In verband met copyright is het op MovieMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.
zoeken in:
avatar van Mac Hammer Fan

Mac Hammer Fan

  • 6035 berichten
  • 7452 stemmen

Eén David di Donatello Award (fotografie - Giuseppe Rotunno) en 4 Nominaties in 1990. (o.a. voor de muziek van Ennio Morricone)


avatar van Fransman

Fransman

  • 3022 berichten
  • 2267 stemmen

Deze film had wel wat meer aandacht verdiend: een cast waar je u tegen zegt en cinematografisch een juweeltje. Kosten noch moeite zijn gespaard voor de oogstrelende kostuums, locaties en interieurs. Je komt ogen tekort. En dan ook nog naar een novelle van Arthur Schnitzler. Dus hou de zakdoeken maar bij de hand. En daar heeft hier dus niemand naar gekeken.

Mij kun je als volbloed romanticus na zo'n film opvegen. De synopsis hier is nogal summier. De kundige dokter leeft samen met zijn zuster, achter wie ook een geheim en veel leed schuil gaat. Na haar dood zoekt de dokter een vrouw en valt voor de mooie Kristin Scott Thomas. Maar hij vergeet het ijzer te smeden als het heet is. Daarna valt hij voor een simpel stadsmeisje, de mooie Katarina (Sarah-Jane Fenton), maar dat loopt ook niet goed af. De rest laat zich raden. Miranda Richardson speelt een mooie dubbelrol als zuster en als derde vrouw in het leven van dokter Gräsler, een rol van Keith Carradine, van wie ik nog nooit had gehoord. Een miscast wat mij betreft. Hij mist uitstraling en op de belangrijke momenten intensiteit. Wie neemt nou in hemelsnaam in zo'n op en top Europese film een Amerikaan als dragende acteur.

Een Italiaanse film, waarin Engels wordt gesproken, maar die niets Italiaans heeft. Behalve dan de regisseur en de rare Italiaanse titel. Zal ook wel een reden zijn dat deze film in de vergetelheid is weggezakt. De Engelse titel The Bachelor dekt de lading beter. De film speelt in Hongarije vlak voor het uitbreken van de Eerste Wereldoorlog. Dé echte ster van de film is Boedapest, te zien in al z'n facetten: de metro, de opera, de koffiehuizen, het jubelpark, de schitterende trapportalen in de appartementengebouwen en de prachtige jugendstil badhuizen, die hier doorgaan voor het kuuroord waar de dokter zijn werk doet. Voor wie Boedapest kent is het een feest om te zien. Maar ik begreep dat voor de Amerikaanse remake weer interieurs uit San Francisco zijn gebruikt. Wie het snapt mag het zeggen.

Gelukkig is de soundtrack van Ennio Morricone dit keer niet zo opdringerig en doet wat het doen moet: beeld en verhaal ondersteunen, in plaats van in de weg zitten, zoals zo vaak. Nee, dit is geen James Ivory productie, daarvoor heeft Roberto Faenza te weinig middelen. Maar er zitten ook ook leuke zijlijntjes in, zoals die ongemakkelijke ambtenaar op het postkantoor die de telegrammen van de hoofdpersoon eigenlijk niet wil versturen omdat hij denkt dat er leugens in staan. Wat ook klopt.

Maar het gaat natuurlijk om die tragische liefdesgeschiedenis. Hoe het komt weet ik niet, maar wat dat betreft weet de film je toch niet echt te raken. De zakdoeken waren niet nodig.