Hostess (1976)

Veel me nogal tegen. Ik dacht, leuk die oude beelden van Oost-Berlijn in de jaren zeventig. En inderdaad, dat is een sterk punt van deze film. Veel nieuwbouw, een behoorlijk kale Unter den Linden, veel Trabantjes, veel bloemen en zon en vrolijke kinderen. Maar de muur wordt nauwlettend buiten beeld gehouden. Verder veel muziek, liedjes, dansjes, allemaal erg vrolijk en nadrukkelijk. Wat mij betreft overheersend en storend. De titel Hostess slaat op het werk van Jette (Annekathrin Bürger) die werkt als gids en gastvrouw om toeristen wegwijs te maken in Berlijn.

Maar het verhaal heeft niet veel om het lijf. Jette hokt al twee jaar met haar vriend op een zolderkamertje, maar vind dat hij meer tijd besteedt aan zijn autohobby dan aan haar. Na de zoveelste ruzie verlaat ze hem, trekt eerst in bij een vriendin en daarna bij haar broer, maar die hebben ook niet van die geweldige huwelijken. Diverse mannen kruisen vervolgens Jettes pad, maar ze kan geen afstand nemen van haar vriend. Hoe leuk ze het hadden zien we door middel van flashbacks. Uiteindelijk volgt er zelfs een soort happy end, maar daar begreep ik niet veel van. Maar het moest natuurlijk een optimistische film blijven.

Annekathrin Bürger was destijds de vrouw van acteur en regisseur Rolf Römer. Een echte MILF, want ze liep in deze film al tegen de veertig en daarom ook niet helemaal geloofwaaardig als jong stelletje. In het begin mogen we nog even genieten van haar fraaie Busen, en - passend bij de tijd - okselhaar . Ze filmt nog steeds en dat is knap want ze is nu bijna tachtig.