Blow Dry (2001)

Eindelijk weer eens een aardige film (komedie) niet dat je jezelf bescheurt van het lachen maar gewoon een erg vermakelijke film met een wekelijke prachtige mooie vrouw namelijk Natasha Richardson die veel te vroeg is gestorven (45) ook leuke rol van Rachel Griffiths (Brothers & Sisters ) die zelfs even naakt te zien was (bodypaint) en had prima borsten. Ook een vroegerol van een nog vrij jonge Josh Hartnett en een Bill Nighy die een beetje over the top ging. Alan Rickman zet ook een zeer degelijke rol neer en dan nog een kleine rolletje van model Heidi Klum die hier op haar mooist was.

Over het algemeen is (romantische) komedie niet mijn favoriete genre, vanwege de meligheid en voorspelbaarheid die er vaak vanaf spatten. Blow Dry belandt echter in het clubje van komedies die ik wél de moeite vind. Uiteraard heeft een indrukwekkende en goedpresterende cast daar veel mee te maken. (Bill Nighy vervult de rol van fashion king letterlijk en figuurlijk glansrijk.) Daarbij heeft het verhaal een serieuze noot (ziekte o.a.) die meer diepgang geeft dan de gemiddelde komedie heeft.

Leuke film. Een aanrader voor jong en oud.

Blow Dry heeft op veel vlakken de uitstraling van een tv-film: geen groots thema, vrij oubollig uitgewerkt, en redelijk voorspelbaar (inclusief obligatoir liefdesverhaaltje). Op-en-top Britse personages ook, zowel in hun posh gedrag als in de marginale trekjes. De ziekte van Shelly en haar nieuwe, lesbische relatie zorgen daarentegen onverwachts voor een beetje diepgang. Maar het is een nijpend gebrek aan goeie grappen dat Blow Dry met een onvoldoende opzadelt. Daar kan zelfs een immer sterke Rickman niet tegenop.