Sonagi (1979)

Wow!

Sterker nog, dit is een van de mooiste vergeten parels uit de geschiedenis van de film!

Qua fotografie verwacht je dit toch niet uit jaren zeventig Zuid Korea? Ik dacht echt dat de Koreaanse cinema van voor 1995 er totaal niet toe deed, maar wat betreft deze film gaat dat zeker niet op! Werkelijk verbluffend qua visuele pracht en werkelijk on-ge-lo-fe-lijk dat deze film niet door labels-die-ertoe-doen is uitgebracht. Zitten ze daar met oogkleppen op? Foei MoC en Criterion als jullie deze film niet oppoetsen en uitbrengen!!!!

Want het lijkt bijna dat deze film maar tenauwernood is gered? Op het einde van de film kreeg ik op mijn dvd namelijk zomaar een piepklein stukje met Duitse ondertiteling en iets fletser beeld te zien?

De film heeft een vrij simpel verhaal over de eerste kalverliefde tussen een jongetje en een meisje en wordt erg (fatsoenlijk) sensueel gebracht. Het jongetje doet precies zoals ik en waarschijnlijk miljoenen anderen op die leeftijd doen en deden als ze een meisje leuk vonden: negeren en tegelijkertijd je voor haar uitsloven en haar overal 'toevallig' proberen tegen te komen!

Hoewel ik slechts twee andere films uit Zuid-Korea uit dit tijdperk zag, durf ik nu al te stellen dat deze film hèt Koreaanse meesterwerk van de jaren zeventig is!

Een lieve, fijn naieve film. Heel knap in die gevoelens weergeven door de camera voorzichtig op bepaalde punten te richten, heel voorzichtig wordt er zelfs lust weergegeven al klinkt dat woord helemaal niet bij deze film. Daarvoor is de film te subtiel. Het hart van de film, de regenbui zeg maar, is erg mooi. En de film speelt zich af tegen een heel erg mooi decor van kabbelende riviertjes, bergen, veelkleurige wilde bloemen.

Het schijnt overigens dat dit verhaal klassiek is in Zuid-Korea. Volgens wat ik online vond kent iedereen het boek.

Ben verbaasd dat er zo weinig mensen deze film hebben gezien. Het is een lieve film over de vriendschap / liefde tussen twee kinderen, naast het verhaal zit de kracht toch wel in de fantastische cinematografie en de bijpassende subtiele soundtrack. Deze video (youtube) van vijf minuten geeft door middel van stills wel een idee van de talloze prachtige beelden die de film bevat.

Qua acteerwerk speelt het jongetje behoorlijk overtuigend, het meisje vond ik wat aan overacting doen zonder dat dit storend werd. En wat die 'gerestaureerde scene' op het einde betreft, zonder was de film eigenlijk beter geweest, misschien is dat stukje niet zomaar per ongeluk verloren gegaan denk ik dan. Richting 4*.

Ik heb geen idee wat er met het slot van deze film gebeurd is, maar de laatste drie minuten of zo —wanneer plotseling Duitse ondertitels in beeld komen— passen voor geen meter bij de rest van de film. Zonde, want tot aan die gewraakte scène is het een vriendelijke film over puberteit en de eerste confrontatie met je hormonen, die herinneringen oproept aan je eigen vroege stuntelige ervaringen met het andere geslacht. Het coming-of-age verhaal speelt zich af in een rustieke omgeving, wat ertoe bijdraagt dat de film je een warm gevoel geeft. Volgens mij is dit een film, die vraagt om een open einde. Helaas hebben de filmmakers anders beslist.