Plus de Whisky pour Callaghan! (1955)

Jullie wisten het nog niet, maar er bestaan er 3 van : Callahan films...dit was de tweede, practisch back to back geschoten met de net gememoreerde voorganger. Geregisseerd dus wederom door Rozier die het ook zelf produceerde, met zelfde crew en deels cast. Niet alleen Callahan/ Wright is terug, maar ook vele bijfiguren van wie sommigen als Berri in andere rollen. Duur was dit allemaal niet : we zijn wederom op de zelfde locatie, incl. zelfs de villa en andere decors die in de voorganger werden gebruikt.

Over de figuur van Callahan en de opzet van deze saga hoeven we het verder dus niet meer te hebben, na de introductiefilm vond men het hier ook minder nodig om continu te refereren aan Caution. Was sowieso minder noodzakelijk omdat hier inhoudelijk de Cautionfilms 1 op 1 worden gevolgd : een spythrillertje derhalve met Callahan ditmaal niet als verzekeringsagent maar als secret agent- weet niet eens namens wie eigenlijk- die de gebruikelijke vermissing van een atoomgeleerde en de daaraan verbonden verdwijning van gevaarlijke atoomgeheimen moet onderzoeken.

Dat doet hij allicht op de gekende semi- Constantineske wijze waarin hij de ene minuut een femme fatale op de bek pakt, en in de volgende een villain op cartooneske wijze afrost. Wright was hier blijkbaar minder in vorm dan in de voorganger, en showt dan ook minder vaak zijn torso. Wel gebleven is de slapstick in de wat uitgebreidere kloppartijen en de algehele blij- zwakzinnige sfeer die alles uitstraalt.

Er is ook weer een macguffin : het gecodeerde muziekdoosje met de valse triste van Sibelius. Callahan gapt het origineel, neemt de identiteit van de gearresteerde eigenaar aan en gaat undercover in het spynetwerk dat - goh- werkt voor de Sovjets van commodore Jean Max. Een netwerk bestaande uit groteske, komische typetjes uit het B boekje waaronder de onvermijdelijke markiezen en gravinnen.

Spy girls zijn er eveneens, maar net als in de voorganger tamelijk C garnituur en niet echt sexy, laten bovendien weinig vlees zien- minder dan de held zelf ! Natuurlijk onderverdeeld in good- Doria- en evil- Irina. Ze krijgen allebei hun beloning.

Waar de titel op slaat ? Wel: onze vriend is zoals gekend niet van de martini maar van de whiskey, maar net als zijn befaamdere collega leeft hij slechts twice. U moet het zelf zien , maar ook hier sterft de held op een jacht...toch ?

Enfin, verder kunnen we slechts herhalen wat we al over de voorganger zeiden, als vervolg lijkt het wat minder misschien maar objectief gesproken ontlopen ze mekaar niet veel.

Deze prent werd in onze contreien uitgebracht al "geen whiskey meer voor Callahan ! " en deed als iedere Lemmy Caution imitatie de kassa's ongetwijfeld flink rinkelen. Velen hebben dit gezien, maar vreemd genoeg zie ik hier geen stemmen. Zijn die ook al verwijderd ? Is hier een storing geweest oid ? Wut

Goedkope Eddie Constantine imitatie, maar veel minder, vooral vanwege het ontbreken van de echte Eddie

Blondie Wright is atletisch genoeg, maar mist de nodige uitstraling.

Opvallende overeenkomst tussen Tony Wright en Eddie Constantine is dat ze allebei lispelen

Wright wat meer dan Eddie.

Magali Vendeuil (Doria)vind ik zo onaantrekkelijk nog niet...

Het deed mij allemaal denken aan een stripverhaal op celluloid.

Slecht en komisch genoeg om toch een heel klein beetje leuk te zijn.

Geen reden om beide overige delen niet ook eens te bekijken, wanneer ik echt in de melige stemming ervoor ben.