À Toi de Jouer, Callaghan (1955)

Er bestaan er 3 van : Callahan films....dit was schijnbaar de eerste, zoals gekend gebaseerd op de pulpromans van Peter Cheyney. Inderdaad : de schepper van de Lemmy Caution saga. Een saga waar deze prent dan ook een eerbetoon aan is, of onvriendelijker uitgedrukt : het is een schaamteloze rip off. In feite komt de hele toonzetting en meta- meligheid hier uiterst modern over, geheel passend in een 214775457885346 jumpstreet universum en zichzelf ironisch verkneukelend in zijn eigen flauwe afgezaagdheid. Kwam ook voor flapdrollen als godART c.s. dit soort pastiches zgn. zouden uitvinden, terwijl ze in feite hopeloos achterliepen.

Eddie echter had hier geen zin in en was al een parodie op zichzelf, vandaar dat voor deze saga de mij verder ongekende Engelsman Wright werd ingehuurd. Lijkt behoorlijk op James Fox, maar mist de uitstraling van Constantine en bovendien diens talenkennis : de goede man is geheel overdubd, merkwaardig voor een Franse productie uit die tijd en maakt een vreemde indruk, zeker in een prent waar de rest zichzelf inspreekt. C spul dan ook nog. Bovendien wordt ons wijsgemaakt dat de held behalve polygaam tevens polyglot is...wel heeft hij een heus sixpack dat hij ook om de 5 minuten laat zien in de werkelijk talloze aan en in zee gesette scènes ( onderwatefotografie schijnbaar een nieuwe hype ), Wright moest blijkbaar een nieuwe gay fanbase aanboren die niet onder de indruk was geraakt van de altijd in het pak blijvende Constantine.

Zoals ik al zei verkneukelt dit product zich in zijn eigen schaamteloze commercialiteit, en waarom zou je niet ? In het begin al vernemen we dat Callahan een grote rivaal en collega van Caution is, waarna in de film nog 5435788733 verwijzingen naar die gekendere held volgen. Werd wel een beetje hinderlijk, incl .meta grapjes als "dit is geen Cheyney romannetje waar je in speelt ! ".

De intrige is verder weinig ter zake doend en tamelijk labyrinthisch, waarin verzekeringsagent Callahan namens Lloyd's gaat uitvogelen hoe het gesteld is met de explosie van een jacht dat veel weg heeft van sabotage. Is het natuurlijk ook, maar al even vanzelfsprekend is dat slechts een macguffin en blijkt de intrige te leiden naar een levensverzekeringspolis , afgesloten door een nadien gezelfmoorde kolonel die in de greep was van de gangster die zijn jacht had opgeblazen. Waarna op het eind op Poiroteske wijze de intrige wordt geduid en de eigenlijke booswicht uit de hoge hoed is getoverd.

Deze misdaadintrige wordt echter uitgewerkt als een soort klucht, incl. slapstickhumor van het bananenschillentype en met ohlala momentjes vol dames met lingerie . Nog meer stoutigheid : gewaagde- voor die tijd- oneliners zoals van een femme fatale die zegt dat ze "graag trompet speelt ". Nou nou, dat was wat.

Dit gebeurt allemaal aan de cote d'azur bij Antibes aan de mediterranee, waar de held zoals gezegd om de 5 minuten een duik neemt. Hoewel een leuke setting, is dit visueel weinig imposant allemaal en in goedkoop z- w gefotografeerd, de production values zijn sowieso bescheiden.

And yet : ik heb me hier niet mee verveeld, eigenlijk. Het tempo ligt hoog, er gebeurt altijd wel wat- ok, weinig zinnigs- en zoals gezegd heeft het een moden aandoende feel over zich. Het vrolijke- debiele sfeertje werkte wel aanstekelijk. Ik vind die lage IMDB score dan ook niet geheel terecht.

Ik wil nu weten wat jullie score is, want velen hebben dit gezien onder de titel "Callahan grijpt in " en op het nachtfernsehen als "Callahan schlägt zu " . Waarom zie ik dan geen stemmen ? Zijn die verwijderd ? WTF