Countdown to Zero (2010)

Oppenheimer's deadly toy.

Dat je de angstaanjagende documentaire over de krankzinnige wapenwedloop met kernraketten en andere nucleaire vernietigingsgekte suggestief en manipulatief kunt noemen, is een inkoppertje. Dat is het namelijk overduidelijk. Hetgeen normaliter ook geldt voor iets van de hand van bijvoorbeeld Michael Moore en andere documentairemakers, maar hier misschien wat pijnlijker en minder geraffineerd omdat de link met terrorisme gelijk wordt opgevoerd. Ook zijn de zogenaamde 'talking heads' vooral verknipt tot griezelige soundbites, die ongetwijfeld kloppen maar doen denken aan een moderne 'exploitation'-voorlichtingsfilm. Maar er moet ook voorgelicht, zo blijkt helaas.

Het zit natuurlijk allemaal iets complexer en minder hypocriet in elkaar, en vreemd genoeg tegelijkertijd ook verschrikkelijk simpel; als één gek drukt en de rest reageert, is de wereld binnen enkele uren compleet verwoest. Niets geen post-apocalyptische films en andere Day Afters die ook maar een beetje in de buurt van de waarheid komen. Als het niet door de klap is, sterf je alsnog door radiatie, zuurstofgebrek en andere ellende terwijl je levend wordt verbrand. Geen leuk vooruitzicht. Je zou bijna hopen op zombies of enkele dagen van avontuurlijk uitstel. Het moge helder zijn; over en uit. Binnen 24 uur mist de aarde haar oppervlaktelaag. Bomen zullen daadwerkelijk smelten.

Dat de wereld aan een zijden draadje hangt, weet ieder weldenkend mens. Daarom wordt er volop gefeest en genoten van de geneugten des levens, is er kunst, muziek, film en ander moois zoals de alles overstijgende liefde tussen mensen. Op dat laatste moeten we maar blijven gokken. Want wie diep door het scherm in Oppenheimers ogen kijkt, ziet de verontschuldiging weerspiegelen. What might save us, me and you, is if the Russians love their children too. Herman van Veen reageerde in de jaren '80 op Doe Maar en hun protest-hit. Sting deed het iets internationaler. Frankie ging naar Hollywood en zong 'Two Tribes'. En toen waren we het vergeten. Oud nieuws. Brrrr...

Goed.