L'Alpagueur (1976)

Deze net bekeken,

film is toch stukken beter dan ik me herinnerde.

Dit keer is Belmondo niet de grappenmaker als gewoonlijk,

maar serieus op dreef, in rol als premiejager werkend voor de overheid, achter de levensgevaarlijke roofmoordenaar De Havik zittend,

een zeer goede, overtuigende rol van Cremer, die met wat fantasie er zelfs ook daadwerkelijk wat uitziet als de desbetreffende roofvogel.

Het beste wordt voor het laatst bewaard met een fantastische finale tussen Belmondo en Cremer.

Een dikke zeven, ofwel 3,5 ster.

Jean-Paul Belmondo laat je niet achter met een gefronst voorhoofd. De films waarin hij speelt soms wel, zoals deze "L"Alpagueur" met een onmogelijk en onwaarschijnlijk plot en een haperige opbouw.

Onze Jean-Paul daarentegen, met zijn speelse flair en charme, de humor waarmee hij zijn opposanten vloert en zijn onhandigheidjes die uiteindelijk geniale vondsten blijken te zijn, ontneemt hij alle idiote ernst van het gebeuren.

Hij is een herkenbare acteur, en als het woord "auteurisme" geldt voor regisseurs dan geldt ze evenzeer voor de acteur Jean-Paul Belmondo.

Matige film dus, waarin Bruno Cremer als gewetenloze misdadiger niet op zijn plaats is. Hij is eerder het type van de zachte inspecteur die het mysterie op zijn manier wel oplost.

Het slot van de film is er eentje van gehaastheid of "laten we er maar een slot aan breien". Het drukt de film nog dieper weg. Had nochtans gehoopt om Belmondo nog eens te horen zeggen "Café, Pousse-Café, Cigare", maar daar hebben ze niet aan gedacht.